การพิจารณาสังขารร่างกาย อ๊อกถ่อกว่า เหน่อเกอสิยา หน้า 213
หน้าที่ 213 / 274

สรุปเนื้อหา

ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ลืมคิดว่า “สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่นเป็นปฏิกูลจริงๆ ให้ได้ ตลอดเวลา” พระณัฐดนัย โชติปุญฺโญ ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ลืมคิดว่า “สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่นเป็น ปฏิกูลจริงๆ” ให้ได้ตลอดเวลานั้น จะต้องเกิดจากการพิจารณาสังขารร่างกายทั้งของเราและ ของคนอื่นด้วยการเจริญสมาธิให้เกิดสติปัญญารู้เท่าทันและเห็นความเป็นจริง เมื่อเกิดปัญญา แล้วก็จะรู้ถูกเห็นถูก และจะไม่ลืมคิด เพราะเมื่อเราได้รู้ความจริงแล้วความคิดจะไม่ได้ใช้เลย เหมือนเรารู้ว่าถ่านไฟมันร้อน เราก็จะไม่หยิบเอาถ่านไฟด้วยมือเปล่า เพราะมันจะพุพอง แสบร้อนได้ ในตอนแรกที่ยังไม่รู้ก็อาจจะโดนบ้าง แต่เมื่อรู้แล้วเราก็จะระวังตนเองตาม ปกติ ดังนั้นเหตุเกิดจากความไม่รู้ วิธีแก้ไขก็ต้องแสวงหาความรู้ที่ถูกต้องชัดเจน เมื่อรู้

หัวข้อประเด็น

- การพิจารณาสังขารร่างกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ลืมคิดว่า “สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่นเป็นปฏิกูลจริงๆ ให้ได้ ตลอดเวลา” พระณัฐดนัย โชติปุญฺโญ ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ลืมคิดว่า “สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่นเป็น ปฏิกูลจริงๆ” ให้ได้ตลอดเวลานั้น จะต้องเกิดจากการพิจารณาสังขารร่างกายทั้งของเราและ ของคนอื่นด้วยการเจริญสมาธิให้เกิดสติปัญญารู้เท่าทันและเห็นความเป็นจริง เมื่อเกิดปัญญา แล้วก็จะรู้ถูกเห็นถูก และจะไม่ลืมคิด เพราะเมื่อเราได้รู้ความจริงแล้วความคิดจะไม่ได้ใช้เลย เหมือนเรารู้ว่าถ่านไฟมันร้อน เราก็จะไม่หยิบเอาถ่านไฟด้วยมือเปล่า เพราะมันจะพุพอง แสบร้อนได้ ในตอนแรกที่ยังไม่รู้ก็อาจจะโดนบ้าง แต่เมื่อรู้แล้วเราก็จะระวังตนเองตาม ปกติ ดังนั้นเหตุเกิดจากความไม่รู้ วิธีแก้ไขก็ต้องแสวงหาความรู้ที่ถูกต้องชัดเจน เมื่อรู้แล้ว ความรู้นั้นก็จะเป็นเกราะป้องกันให้เราโดยอัตโนมัติไม่ให้เรากลับมาทุกข์อีก ดุจไฟที่ดับสนิท ไม่มีความร้อนเกิดขึ้นได้อีกเลย • พระมหาสุรพงศ์ วรสุโร ต้องให้ความสำคัญกับการปฏิบัติธรรมมากๆ ครับ เพราะเมื่อจิตละเอียด ใจหยุด ใจนิ่ง สติจะมั่นคงไม่เผลอ กามราคะไม่สามารถเข้ามาครอบงำจิตใจของเราได้ครับ เห็นอะไร ก็ตามใจไม่กระเพื่อม ก็จะพิจารณาเห็นสังขารร่างกายทั้งของเราและของเขาเป็นปฏิกูลจริงๆ ได้ตลอดเวลาครับ สุระศักดิ์ จันทพาหะ ต้องหมั่นพิจารณาอยู่เนืองนิจว่าสังขารของเราและคนอื่นเป็นปฏิกูล ไม่น่าดู ไม่น่าชม เป็นของน่ารังเกียจ ไม่ควรไปยึดติดรูปลักษณ์ภายนอก โดยพิจารณาอย่างนี้ด้วยใจ ที่เป็นกลาง คือพิจารณาขณะที่ใจอยู่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ดังนั้นก็ต้องหมั่นเอาใจมาไว้ที่ ศูนย์กลางกายให้ได้ตลอดเวลาทั้งในรอบและนอกรอบของการนั่งสมาธิ ขณะปฏิบัติภารกิจ เมื่อเราทำได้อย่างนี้แล้วใจของเราก็จะเป็นกุศล ไม่เข้าข้างตัวเอง มองโลกตามความเป็นจริง ว่าทุกคนในโลกนี้ล้วนเป็นปฏิกูล 212
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More