ข้อความต้นฉบับในหน้า
ที่ไม่ค่อยได้คิดพิจารณาสังขารร่างกายไปตามความเป็นจริงเพราะอะไร
๑ พระมหาธีระ นาถธมฺโม
เพราะใจไม่ได้อยู่ที่ศูนย์กลางกาย จึงแล่นออกไปเพลิดเพลินกับรูป เสียง กลิ่น รส
สัมผัสนอกตัว จึงไม่มีสติและปัญญามากพอที่จะพิจารณาสังขารไปตามความเป็นจริงได้ หรือ
เมื่อได้รับการแนะนําตักเตือนให้พิจารณาก็ทำได้เพียงระดับหนึ่ง แล้วก็หลงลืมไปกับสิ่งเร้า
ภายนอกอีก เพราะใจยังไม่สามารถหยุดนิ่งได้สมบูรณ์ครับ
๏ พระธีรภัทร์ ญาณภทโท
เพราะปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิน้อยไป และไม่เอาใจไว้ในตัวที่ศูนย์กลางกาย ทำให้
เผลอสติได้ง่าย เมื่อมีรูปมากระทบใจก็ปล่อยใจให้คิดฟุ้งซ่านและปรุงแต่ง สาเหตุอีกประการ
หนึ่งคือมีความประมาทในวัย ทำให้ดูเบาในความจริงที่ว่าสังขารเป็นรังแห่งโรค เมื่อร่างกาย
ยังแข็งแรงอยู่ก็ละเลยการปฏิบัติธรรม ไม่เร่งสร้างบารมี พอร่างกายอ่อนแอลงถึงค่อยนึกขึ้น
มาได้
๏ พระมหามนต์ชัย อภิชาโน
สาเหตุที่ไม่ค่อยได้คิดพิจารณาสังขารร่างกายตามความเป็นจริง คือ
1. ใจละเอียดไม่พอ เพราะใจออกห่างศูนย์กลางกาย จึงยังประมาทเผลอสติ ไม่เห็น
ความสำคัญและไม่พิจารณาสังขารร่างกายตามความเป็นจริง ปล่อยใจไปตามกระแสโลก
ซึ่งเป็นกัปขัยลงครับ
2. ปล่อยใจไปติดกับคน กับงาน กับสิ่งของภายนอกตัวมากจนเกินไป จึงไม่ได้
พิจารณาสังขารร่างกายตามความเป็นจริง
3. ใจของคนยุคนี้ยังมีกิเลสหนาปัญญายังหยาบ จึงมองไม่เห็นและไม่คิดพิจารณา
ความเป็นจริงของสังขารร่างกายนี้
4. ไม่ได้ศึกษาเรียนรู้คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแท้จริง
• ชุติมา เฉลยพจน์
ที่ไม่ค่อยได้คิดพิจารณาสังขารร่างกายไปตามความเป็นจริงเพราะ
1. ขาดสติ ยังคิดพิจารณา
2. หลงเพลิดเพลินไปกับเปลือกนอก
3. ประมาทในวัย ความแข็งแรงและโอกาสในการสร้างบารมี ทุกอย่างนั้นมีจำกัด
4. ไม่ค่อยได้นึกถึงความตาย
256