ข้อความต้นฉบับในหน้า
สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่น บางช่วงเราก็คิดว่าเป็นปฏิกูล บางช่วงเราก็คิดว่าไม่เป็น
ปฏิกูลอย่างนั้นใช่ไหม
พระจรัญพงศ์ โกวิโท
แม้เราจะทราบกันดีว่าสิ่งปฏิกูลในร่างกาย มีทั้งตัวเราและผู้อื่น สิ่งต่างๆ ที่อยู่ใต้ผิวหนัง
นั้นล้วนไม่สวยไม่งามทั้งสิ้นก็ตามที แต่ว่าเรามักจะไม่เห็นสิ่งเหล่านั้นตรงไปตามความเป็น
จริง เพราะบางช่วงเราก็เห็นถ้าเราพิจารณา แต่ว่าเราก็พยายามปกปิดสิ่งไม่สวยไม่งามต่างๆ
เหล่านี้ไว้ ทำประหนึ่งว่ามีเหมือนไม่มีอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่เล็กจนโต ทำให้เกิดความรู้สึกว่า
เป็นเรื่องธรรมชาติ เป็นปกติที่ทุกคนก็มีกัน จึงเกิดความเคยชิน และมองข้ามสิ่งไม่งามต่างๆ
ในร่างกาย
สิ่งปฏิกูลเหล่านี้เมื่อถูกมองข้ามหนักเข้าๆ และต่างคนต่างก็พยายามปกปิดความ
ไม่งามในร่างกาย แต่ความปฏิกูลนั้นๆ เราก็พยายามปกปิด คนอื่นก็พยายามปกปิดเช่นกัน
ดังนั้นเราและเค้าจึงเห็นสิ่งปฏิกูลไม่ถูกต้องตามความเป็นจริงว่ามีกันทุกคนแถมเรายังตกแต่ง
ประดับประดาร่างกายให้สวยงามอยู่เสมอ ความไม่สวยไม่งามในร่างกายจึงเห็นบ้าง (ทำเป็น)
ไม่เห็นบ้าง เราจึงมองโลกไม่ตรงตามความเป็นจริง
๏ พระทิวรรค์ อภิปญฺโญ
ใจเรามีกิเลสอยู่ การพิจารณาว่าสิ่งใดเป็นปฏิกูลหรือไม่ บางทีสิ่งปฏิกูลเราก็คิดว่ามัน
ไม่ปฏิกูล และสิ่งที่ไม่ปฏิกูล เราก็คิดว่าเป็นปฏิกูลเพราะกิเลสมันมาบังให้เราเห็นความจริง
ถ้าเราฝึกให้ใจเราไร้กิเลสได้เมื่อไร นั่นแหละเราจะเห็นความจริงครับ เพราะฉะนั้นลูกว่ามัน
เป็นไปอย่างที่หลวงพ่อถามมาครับ เรายังคิดอยู่ว่าอะไรปฏิกูลไม่ปฏิกูล ถ้ามีสติพอเราก็จะ
คิดถูก ถ้ากิเลสมาบังเราก็จะคิดถูกคิดผิด และไม่รู้ว่าอะไรคือความจริงครับ
• พระมหาชูพงษ์ ธมฺมิโก
ใช่ครับ บางครั้งเราก็พยายามปรับแต่งสังขารเราให้ดูดี ปิดบังความไม่งาม เพราะเรา
ต้องพบเจอผู้คนตลอดทุกวัน เลยทำให้ใจเผลอมองตัวเองไม่ใช่ปฏิกูลไป กับคนอื่นก็เช่นกัน
เผลอมองคนนั้น คนโน้น ดูดี เพราะใจเราไม่มีสติ ไม่ได้พิจารณาปฏิกูลตลอดเวลาครับ
• พระมหาสุรพงศ์ วรสุโร
ใช่ครับ ช่วงที่ใจละเอียด ใจนิ่ง เพราะการปฏิบัติธรรม ก็จะคิดว่าเป็นปฏิกูลหรือไม่คิด
อะไรด้วยซ้ำาไปครับ แต่ช่วงที่ใจไม่ละเอียด ประมาท ไม่ระมัดระวังอายตนะภายใน ภายนอก
ส่วนใหญ่จะเป็นตา ก็จะทำให้ไม่เห็นว่าเป็นปฏิกูล กามราคะก็จะกำเริบ ทั้งๆ ที่รู้ว่าปฏิกูลนั้น
ถูกเสริมแต่งขึ้นมา
204