ข้อความต้นฉบับในหน้า
Question
22 กันยายน พ.ศ. 2556
31
• พระมหาจู สุภญาโณ
ร่างกายคนเรานั้นจริงๆ แล้วมันเป็นสิ่งปฏิกูลของมันอย่างนั้นอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเรา
ไม่ได้สังเกต หรือไม่มีสติปัญญาพิจารณาเห็นถึงความปฏิกูลในร่างกายเท่านั้น เพราะจริงๆ
แล้วร่างกายเรานั้นมีสิ่งปฏิกูลไหลออกมาจากทวารทั้ง 9 เป็นประจำ ซึ่งเราอาจจะมองว่าเป็น
เรื่องธรรมชาติของมนุษย์หรือสัตว์ที่ต้องระบายของเสียออกมาเพื่อให้มีชีวิตอยู่รอดได้
แต่จริงๆ แล้วสิ่งเหล่านั้นคือสิ่งปฏิกูลที่เรามองเห็นเป็นประจำและไม่ได้คิดว่ามันเป็นสิ่งปฏิกูล
จึงได้หลงใหลในสังขารร่างกายนี้ นอกจากนี้ร่างกายยังมีปฏิกูลที่เรามองไม่เห็นอีกมากมาย
อยู่ใต้หนังที่ห่อหุ้มเอาไว้ อย่างที่ท่านผู้รู้ได้กล่าวเอาไว้ว่าร่างกายนี้มีเอ็นใหญ่เก้าร้อยเอ็นน้อย
เก้าพัน เป็นต้น และสิ่งใดที่เป็นสิ่งปฏิกูลย่อมเป็นรังแห่งโรค เป็นที่น่ารังเกียจ น่าขยะแขยง
ไม่ควรไปหลงใหลให้เสียเวลา ดังนั้นสิ่งที่อยู่กับเราคือร่างกายนี้ ถ้าเราใช้สติพิจารณาให้ดีแล้ว
ย่อมสามารถนําไปสู่หนทางพ้นทุกข์ดั่งเช่นพระพุทธองค์ได้
• พระไกรพิชญ์ สัจจาธิโก
O
เราไม่ได้คิดไปเอง ร่างกายนี้เป็นสิ่งปฏิกูลจริงๆ ถ้าเราพิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้วไม่ว่าจะ
หัวจรดเท้าก็เป็นเพียงสิ่งเหม็นเน่า ถ้าไม่พยายามบำรุงบำเรอ ปล่อยไว้ก็จะส่งกลิ่น จะเน่าเป็น
ของไม่สวยงาม แต่ที่ยังดูดีอยู่ได้เพราะเรามีการบำรุง เปรียบเหมือนพรมน้ำหอมใส่อุจจาระ
ตอนพรมก็หอม พอหมดกลิ่นที่แต่งเติมก็เน่าเหม็น เพราะเนื้อแท้เป็นของเน่าเหม็นนั่นเอง
• พระสิทธิพร สุทธมานโส
จริงๆ ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เราไม่ได้คิดไปเอง เน่าจริง เหม็นจริง สกปรกจริงตามสภาพ
ของมัน แม้ร่างกายก็ยังไม่เอา ต้องขับทิ้งออกมาเป็นของเสียทางช่องน้อย ของใหญ่ทั่วร่างกาย
ปล่อยทิ้งไว้นานก็ยิ่งส่งกลิ่นเน่าเหม็น เป็นที่น่ารังเกียจหนักเข้าไปอีก
แม้สิ่งอื่นที่ไม่ได้สกปรกปฏิกูลมาแต่เดิม เมื่อมาเจอกับร่างกายที่ปฏิกูลก็กลายเป็นของ
ปฏิกูลไปทั้งสิ้น เช่น เครื่องนุ่งห่ม ที่นั่งที่นอน ที่อยู่อาศัย อาหาร ยารักษาโรค ไม่ได้ปฏิกูล
มาแต่เดิม พอมาเจอร่างกายนี้เท่านั้นก็เปรอะเปื้อนปฏิกูลไปทันที
ความปฏิกูลนี้ตัวเราก็รู้แม้คนอื่นก็รู้จึงต้องคอยเช็ดล้าง ทำความสะอาด หาของหอม
มาปกปิดความเน่าเหม็นกันอยู่ทุกวันจึงพอจะทนตัวเองได้ และทนกันและกันได้ เพราะ
ร่างกายนี้ปฏิกูลจริงๆ มันจึงคอยแต่แสดงความปฏิกูลออกมา ดังที่ได้กล่าวมาแล้วทั้งหมด
ข้างต้นครับ
197