ข้อความต้นฉบับในหน้า
184
สังขารร่างกายเป็นปฏิกูลเฉพาะของเราอย่างเดียว คนเดียวหรือของคนอื่นด้วย
๏ พระณรงค์ ทนฺตจิตโต
ไม่ว่าคนจนคนรวย คนสูงศักดิ์ต่ำศักดิ์ คนบุคลิกดีไม่ดี คนในประเทศต่างประเทศ เป็น
เพศใดๆ นักบวชหรือฆราวาส ไม่ว่าวัยใดๆ ทั้งเขาทั้งเรา ล้วนมีสังขารร่างกายเป็นปฏิกูล
1. มีความเสื่อมเป็นธรรมดา
2. ขับสิ่งน่ารังเกียจออกมาตลอดเวลา ทั้งจากผิวหนัง (ขี้ไคล) รูขุมขน (เหงื่อ) ทวาร
ทั้ง 9 (ตา 2 จมูก 2 หู 2 ปาก 1 ทวารหนัก 1 ทวารเบา 1) ล้วนน่ารังเกียจไม่น่าดูน่าชม
ทั้งสิ้น
เนืองๆ
3. ควรพิจารณาของเสียที่ออกมา ทั้งจากผิวหนัง รูขุมขน ทวารทั้ง 9 นี้บ่อยๆ
4. นั่งธรรมะให้มากๆ ให้เข้าถึงสิ่งที่ปฏิกูลย่างกรายไปไม่ถึง คือการเข้าถึง
พระธรรมกายในตัวเรา
พระธนพล กิตฺติวีโร
สังขารร่างกายเป็นของที่ทุกคนมี ฉะนั้นทุกคนพึงพิจารณาความไม่งามในร่างกาย
ของตนเอง และพึงรู้ไว้ด้วยว่าในร่างกายคนอื่นก็มีความไม่งามภายในตัวเหมือนๆ กัน
ความไม่งามภายในนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ถูกภายนอกหลอกเอาไว้
เมื่อเรารู้อย่างนี้แล้วก็อย่าถูกหลอกเอาง่ายๆ เหมือนก่อน แต่ต้องพิจารณาไปตาม
ความเป็นจริงว่าไม่จีรังยั่งยืน และเสื่อมสลายไปตามกาล รวมถึงไม่ได้เป็นของตัวเรา สักวัน
หนึ่งก็ต้องจากไปใจจะได้คลายความยึดมั่นถือมั่น พอใจคลายจากความยึดมั่นถือมั่นใจก็จะ
มารวมอยู่ในตัวได้ง่ายๆ เข้าไปสู่ที่พึ่งที่แท้จริงภายในตัวเราเองครับ
๏ พระอนุรักษ์ ภูริปญฺโญ
คำว่าสังขารร่างกายเป็นสิ่งปฏิกูลนั้น มิใช่เพียงแค่ร่างกายของเราเพียงอย่างเดียว
แต่หมายความรวมถึงร่างกายของผู้อื่นด้วย เพราะร่างกายของทุกคนล้วนประกอบไปด้วย
ผิวหนังที่ห่อหุ้ม ทั้งกระดูก เส้นเอ็น กล้ามเนื้อ เลือด น้ำหนองและของเน่าเสียอีกมากมาย
อีกทั้งยังเป็นรังแห่งโรคต่างๆ ผิวหนังของทุกคนนั้นก็ล้วนเป็นที่อยู่ของเชื้อโรค เป็นที่อยู่ของ
เหงื่อไคลและสิ่งสกปรกมากมาย โดยมีของเสียขับออกมาอยู่ตลอดเวลา เราจึงไม่ควรไปยึด
ติดกับรูปร่างของผู้อื่น เพราะเป็นสิ่งไม่เที่ยงแท้ เป็นแค่ก้อนเนื้อก้อนเลือดที่รอวันเน่าเปื่อย
เท่านั้น