ข้อความต้นฉบับในหน้า
28 สิงหาคม พ.ศ. 2556
Question 08
๏ พระอรรถกร ภทฺทธมฺโม
- ใจไม่ควรไปติดกับอะไรเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์
อันน่าใคร่ น่าพึงพอใจ ผู้คน สรรพสัตว์ สรรพสิ่ง สถานที่ สิ่งแวดล้อม สภาพดินฟ้าอากาศ
อาหาร ของกินของใช้ เสื้อผ้าอาภรณ์ แม้กระทั่งร่างกายของเราเอง ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง
เพราะทุกอย่างล้วนผุพังเสื่อมสลาย เปลี่ยนแปลง เมื่อเอาใจของเราไปเกาะเกี่ยวผูกพัน
ก็เป็นทุกข์ เศร้าหมอง ไม่ผ่องใส
- ติดตรงไหนก็แก้ที่ตรงนั้น เมื่อไม่ติดก็หลุด สุดท้ายก็เข้ากลางครับ
- ใจติดได้ที่เดียว คือที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ติดธรรมะ ติดกลางองค์พระภายใน
(ที่อื่นต้องไม่เกาะ ไม่เกี่ยว ไม่เหนี่ยว ไม่รั้งครับ)
๏ พระไชยยศ ยสวํโส
เราไม่ควรให้ใจของเราไปติดกับเรื่องราวนอกตัว เช่น ผู้คนรอบกาย ข้าวของเครื่องใช้
สิ่งอ้านวยความสะดวก เรื่องสัพเพเหระที่ไม่มีสาระแก่นสาร หรือแม้กระทั่งภารกิจหน้าที่การ
งานจนลืมจัดสรรเวลาปฏิบัติธรรมให้กับตนเอง เพราะเป้าหมายที่เราบวชเข้ามาก็เพื่อขจัด
กิเลสภายใน ท่าพระนิพพานให้แจ้ง เราต้องโฟกัสไปที่เป้าหมายที่ตั้งใจเอาไว้ตลอด อย่าให้
หลุด เพราะวันเวลาของชีวิตนั้นมีน้อยนัก
• พระธรณิศ จารุวํโส
O
การจะมีผลการปฏิบัติธรรมที่ก้าวหน้านั้นใจต้องไม่ติดในอะไรในสิ่งภายนอก เพราะ
จะเหนี่ยวรั้งใจไว้ไม่ให้ใจหยุดนิ่ง ดิ่งไปสู่ความละเอียดภายใน ตัวอย่างเช่น
- ติดในการคุยเล่นสนุกสนานเฮฮา เพราะจะทำให้ฟุ้งซ่านได้ง่าย
ติดในบุคคล เพราะมักจะน่าปัญหาและเรื่องร้อนใจมาให้
- ติดในรสอาหาร เวลาฉันมากเกินไปก็จะทำให้อึดอัด นั่งไม่สบายตัว
- ติดในลาภสักการะ สิ่งของเครื่องใช้ของดีๆ แพงๆ เพราะจะทำให้เป็นภาระ
เครื่องกังวลในการแสวงหาและรักษาดูแล
- ติดในค่ายกย่องสรรเสริญ ถ้าเป็นพวกที่หิวคำชม มีมาดมีฟอร์ม จะทำให้ใจไม่บริสุทธิ์
ไม่อินโนเซ้นท์ ติดอยู่กับความสุขภายใน ติดในกลางของกลางดีที่สุดครับ
67