ข้อความต้นฉบับในหน้า
Question
26 กันยายน พ.ศ. 2556
35
๑ พระสิทธิพร สุทธมานโส
1. เราปล่อยให้มองแบบสวยๆ งามๆ มานาน ปล่อยให้กิเลสปรุงแต่งมานาน เพิ่งฝึก
มองให้เห็นความจริงว่าเป็นปฏิกูลได้ช่วงหนึ่ง จึงทำให้เผลอชอบใจติดใจอยู่
2. ใจยังละเอียดไม่พอ จึงยังมองไม่ทะลุถึงความปฏิกูลที่มีอยู่ได้อย่างแท้จริง
3. เผลอสติปล่อยใจให้หลุดจากศูนย์กลางกาย ทำให้ความยินดียินร้ายเข้าครอบงำ
• พระมหาบุญชู อริยธมฺโม
ที่เรายังชอบใจ ติดใจอยู่กับผม ขน เล็บ ฟัน หนังซึ่งเป็นปฏิกูลนั้นเพราะว่าเรายังหา
ที่ที่ดีกว่า ที่ใจชอบ และใจอยากจะติดอย่างแท้จริงไม่ได้คือที่พึ่งภายในที่มีความรู้ตัวที่สมบูรณ์
ที่ศูนย์กลางกายของเราทุกคน เมื่อความรู้ที่สมบูรณ์ยังไม่เกิดกิเลสก็จะบังคับใจให้เสพคุ้นกับ
สิ่งเดิมๆ หลงผิดอยู่กับอวิชชา ความไม่รู้เท่าทันสภาวะที่แท้จริงของสังขารร่างกายทำให้เกิด
ความเห็นผิด ชอบและติดใจกับผม ขน เล็บ ฟัน หนังที่เป็นปฏิกูล กลับหลงใหลเห็นว่าเป็น
สิ่งสวยงาม
๏ พระวิชัย ปุณฺณธมฺโม
ลูกมีความคิดว่าตราบใดที่ใจของเรายังไม่ติดแน่นอยู่ที่ศูนย์กลางกายอย่างมั่นคงแล้ว
เราก็จะยังคงเผลอ ในยามที่สติหย่อนไปก็จะโดนกับดักพญามาร และเผลอไปขอบใจกับผม
ขน เล็บ ฟัน หนังที่ยังคงเป็นปฏิกูลอยู่ แต่จากการที่ได้รับฟังโอวาทและได้คอยตอบคำถาม
ของพระเดชพระคุณหลวงพ่ออยู่ทุกๆ วันในช่วงหลังนี้ ก็ทำให้การเผลอไผลเกิดขึ้นน้อยลง
หรือถึงแม้เผลอไผลไปในบางครั้ง สติและปัญญาก็สามารถสอนตัวเองให้คลายจากความ
ชอบใจจากสิ่งเหล่านั้น และจรดใจไปที่กลางตรึกธรรมะของลูกไป หรือไม่ก็พิจารณา
มรณานุสสติ ตรีกอสุภกรรมฐานซ้อนขึ้นมากับบุคคลนั้นๆ ก็ทำให้ใจคลายจากความชอบใจ
นั้นไปได้ครับ ลูกเชื่อมั่นว่าหากสามารถฝึกฝนใจของลูกจนกระทั่งหยุดนิ่งได้อย่างสมบูรณ์
จริงๆ แล้ว และไม่ประมาทในการรักษาสภาวะธรรมที่ดีนั้นๆ เอาไว้ตลอด ความชอบใจใน
สิ่งดังกล่าวย่อมค่อยๆ น้อยลงไปจนหมดไปได้ในที่สุดครับ
227