ข้อความต้นฉบับในหน้า
66
เราไม่ควรให้ใจของเราไปติดกับอะไร? ซึ่งเมื่อเราเอาใจไปติดแล้วจะทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของเราไม่ดี
หรือที่เคยดีก็จะกลับเสื่อมถอยลง
๏ พระมหายุทธนา ปภาโส
เราไม่ควรเอาใจของเราไปติดกับสิ่งที่นอกเหนือจากพระรัตนตรัย ครูบาอาจารย์
มโนปณิธาน เป้าหมายการสร้างบารมี และหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย หรือแม้กระทั่งงานหยาบ
ที่ได้รับมอบหมายมานั้นเมื่อถึงเวลาปล่อยวางก็ต้องปล่อยวางให้ได้ไม่ควรเอาใจไปยึดติดด้วย
เช่นกัน
๏ พระนครินทร์ อินทจกโก
ผลการปฏิบัติธรรมจะดีขึ้นได้ กาย วาจา ใจต้องบริสุทธิ์ ดังนั้นเราไม่ควรให้ใจไปเกาะ
เกี่ยวกับความไม่บริสุทธิ์ ความไม่บริสุทธิ์ก็คือสิ่งรอบตัวทั้งหมด คน สัตว์ สิ่งของ สิ่งแวดล้อม
แม้กระทั่งร่างกายของเราก็ไม่บริสุทธิ์จึงต้องเน่าเปื่อยผุพังไป จึงไม่ควรยึดติด สิ่งที่บริสุทธิ์มี
ที่เดียวคือศูนย์กลางกาย เป็นที่ยึดเกี่ยวอย่างยิ่ง โดยต้องฝึกหยุดฝึกนิ่งให้ใจนิ่งไม่หวั่นไหว
ไม่กระเพื่อมต่อสิ่งที่มากระทบ ไม่ว่าจะเป็นความคิด คำพูด การกระทำที่ไม่ดีจากภายนอก
หรือกามคุณภายนอก มาดึงใจออกจากธรรมะ ออกจากศูนย์กลางกายได้
• พระพิศลย์ สุวณฺโณ
1. ไม่ควรเอาใจของเราไปติดกับรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่เราพอใจ ที่จะทำให้กิเลส
ของเราเฟื่องฟูขึ้นมา ทำให้ใจไม่หยุด
2. ไม่ควรเอาใจไปติดกับคน สัตว์ สิ่งของ เพราะจะทำให้ใจเรามีความยินดียินร้าย
ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านกล่าวว่า “ความยินดียินร้ายนี่เองที่ทำให้ใจเศร้าหมอง”
3. ไม่ควรนําใจไปยึดติดกับอดีตที่ผ่านมา ไปคิดถึงอนาคตที่ยังไม่แน่นอน เพราะ
“อดีตจึงดีดทิ้งไป อนาคต มันเป็นเรื่องที่คดๆ ไม่แน่นอน” ใจจะได้ไม่ฟุ้งซ่านครับ
๏ พระมหาพงศ์ศักดิ์ ฐานิโย
1. ติดในเรื่องคน สัตว์ สิ่งของ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของ “คน” นั้น แบ่งออก
เป็นคนที่พึงพอใจ (เพศตรงข้าม) และคนที่ไม่น่าพึงพอใจ (ศัตรูหรือผู้ที่เคยสร้างความเจ็บช้ำ
นํ้าใจให้เรา)
2. ติดในเรื่องราวที่เคยผ่านเข้ามาในอดีต ไม่ว่าจะเป็นอดีตที่น่าพึงพอใจหรือไม่ก็ตาม
3. ติดในเรื่องราวที่ยังมาไม่ถึงในอนาคต