ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทำอย่างไรจิตของเราจะบริสุทธิ์ได้ตลอดเวลา แม้จะยังไม่ได้เป็นพระอริยเจ้าก็ตาม
พระไชยยศ ยสวํโส
การที่เราจะทำให้จิตของเราบริสุทธิ์ได้ตลอดเวลาแม้จะยังไม่เป็นพระอริยเจ้านั้น
ต้องเริ่มต้นด้วยการรักษาใจของเราให้ใสอยู่ตลอดเวลา หรือที่เรียกว่าสำรวมอินทรีย์ คือตา
หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ไม่ให้ไปเกาะเกี่ยวอยู่กับสิ่งใดมากจนเกินไป เช่น เห็นก็สักแต่ว่าเห็น
ได้ยินเสียงก็สักแต่ว่าได้ยิน ได้กลิ่นก็สักแต่ว่าได้กลิ่น ลิ้มรสก็สักแต่ว่ารู้รส สัมผัสก็สักแต่ว่า
สัมผัส เมื่อรับรู้สิ่งต่างๆ เหล่านั้นแล้วก็ให้ทำเฉยๆ อย่าเอามาคิดปรุงแต่งทำให้จิตหวั่นไหว
ไปในอารมณ์ต่างๆ ที่จะนำมาซึ่งความหมองของใจ
ถ้าเราควบคุมใจของเราให้เฉยๆ ได้ตลอดทั้งวัน ใจของเราก็จะนิ่งจะใสบริสุทธิ์
และเมื่อเราหลับตาทําสมาธิ ใจก็จะยิ่งรวมเร็วจนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับความบริสุทธิ์ภายใน
ใจของเราจากที่นั่งธรรมดาก็จะกลายเป็นนิ่งแน่นอยู่อย่างนั้น จนติดในธรรม หลังจากออก
จากห้องปฏิบัติธรรมแล้วความนิ่งความใสบริสุทธิ์ก็จะติดออกมา และเมื่อเรายังรักษาใจอย่าง
ต่อเนื่อง เราก็จะสามารถรักษาให้ใสบริสุทธิ์ได้ตลอดเวลาแม้ยังไม่เป็นพระอริยเจ้า
๏ พระมหาอรรถพล กุลสิทฺโธ
วิธีการที่จะทำให้จิตของเราบริสุทธิ์ได้ตลอดเวลานั้นก็คือการนำจิตมาตั้งไว้ที่ศูนย์กลาง
กายให้ได้ตลอดเวลา ทั้งหลับตา ลืมตา นั่ง นอน ยืน เดิน หายใจเข้า และหายใจออก ซึ่งถ้า
หากเราทำได้เช่นนี้จิตของเราก็จะบริสุทธิ์ หยุดนิ่ง และไม่ถูกครอบงำจากกระแสกิเลสครับ
พระมหาไพโรจน์ ปุญฺญภาโส
การทำจิตให้บริสุทธิ์ได้ตลอดเวลาต้องตรึกธรรมะให้ต่อเนื่องครับ ให้นึกบ่อยๆ แม้ใน
เวลาที่รับบุญหยาบก็ตาม ต้องตามระลึกถึงธรรมะภายในให้ต่อเนื่อง ทำบ่อยๆ จนกว่าจะเป็น
ธรรมชาติ เป็นเองโดยอัตโนมัติ ทำบ่อยๆ ถี่ๆ ทำทุกวันทำทั้งวันให้ได้มากที่สุดครับ
ก็จะสามารถรักษาจิตของเราให้บริสุทธิ์ได้ครับ
• พระมหาธงชาติ โอภาโส
เอาใจอยู่ตรงกลาง ปล่อยเข้าไปสู่ภายในให้สม่ำเสมอเป็นปกติครับ หัดทำอะไรให้อยู่
ตรงกลาง คิดผ่านจากกลาง เวลาพูดก็อยู่กลาง จะทำอะไรก็ตรึกตรงกลาง ตรงศูนย์กลางกาย
ฐานที่ 7 ครับ ถ้าละเอียดขึ้นก็เข้าไปตรงกลางได้ลึก นิ่ง แนบแน่นขึ้น ถ้าถอยมาหยาบก็ให้
อยู่ตรงนั้นไปก่อน อย่าให้หลุดจากศูนย์กลางกายครับ
80
60