ข้อความต้นฉบับในหน้า
23 กันยายน พ.ศ. 2556
Question 32
๏ ทิพรัตน์ กลัดจํานงค์
ใช่ค่ะ บางครั้งเราก็คิดว่าสังขารร่างกายของคนเราและของคนอื่นเป็นปฏิกูลบางช่วงเรา
ก็คิดว่าไม่เป็นปฏิกูล เพราะเราชอบมองแต่เรื่องนอกตัว ไม่ค่อยได้มองเข้าไปในตัวมองแต่เปลือก
นอกมองแบบฉาบฉวย ไม่มองให้ครบวงจร ดังนั้นเราจึงควรมองฝึกมองเรื่องในตัวเยอะๆ ค่ะ
• อรุณลักษณ์ ไชยนันทน์
สังขารร่างกายของเราและของคนอื่น บางช่วงเราคิดว่าเป็นปฏิกูล บางช่วงเราคิดว่า
มันไม่เป็นปฏิกูลนั้นถูกต้อง เพราะน้ำทำให้ทุกคนได้ชำระล้างร่างกายให้สะอาดหมดจด ถูสบู่
หอมสดชื่น ซักเครื่องนุ่งห่ม และเปลี่ยนชุดใหม่ได้เสมอ ตามด้วยเครื่องสำอางสารพัดชนิด มี
ผลิตภัณฑ์ใหม่ล่าสุดรวมสารบำรุงผิวอยู่ในหลอดเดียวกัน ทำให้ผิวมีน้ำมีนวลอ่อนนุ่ม น่า
สัมผัส และผิวผ่องขาวนวลขึ้น ฉีดน้ำหอม เข้าร้านทำผม ติดตามแฟชั่นคอลเลคชั่นทุก
ฤดูกาล ฯลฯ เราจึงลืมสิ่งปฏิกูลในร่างกายได้แทบจะหมดสิ้น ทำให้เผลอคิดว่าเราสะอาด
หมดจดตลอดทั้งตัวตลอดเวลา
เพราะฉะนั้นจึงเป็นไปได้ว่า เมื่อตัวเองลืมสิ่งปฏิกูลของตัวเองแล้ว ก็เลยลืมว่าร่างกาย
ของคนอื่นๆ เป็นปฏิกูลไปด้วย โดยเฉพาะเมื่อเขาเหล่านั้น ปกปิดได้มิดชิดเหมือนเรา แต่มี
ช่วงเวลาที่เราไม่สบายกายไม่สบายใจที่ปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำ ยังไม่ได้ชำระล้างร่างกาย
หวีผม เปลี่ยนชุดใหม่ แต่งหน้า ฯลฯ ตอนนั้นเราไม่อยากให้ใครพบเห็นเรา และเราก็ไม่อยาก
พบใครในสภาพเช่นนั้น
ด้วยเหตุนี้ เราจึงมีช่วงเวลาที่คิดไม่ออกว่าร่างกายของเราเองและของคนอื่นๆ เป็น
ปฏิกูล และมีช่วงเวลาที่เราเกิดนึกออกว่า ร่างกายของเราและของคนอื่นๆ เป็นปฏิกูล เกิด
ความรู้สึกรังเกียจคนที่ไม่ได้รักษาความสะอาดเข้ามาใกล้เรา
สำหรับคนครองเรือน ความใกล้ชิดทำให้เห็นความไม่สะอาดของแต่ละฝ่ายชัดเจน แต่
เมื่อตัดสินใจลงเรือลำเดียวกันแล้ว ต่างก็ต้องอดทน คิดว่า ถ้าเธอทนฉันได้ ฉันก็ทนเธอได้
เรียกว่าอยู่ในสภาพจำยอมร่วมกัน
207