การพิจารณาความเสื่อมของสังขาร อ๊อกถ่อกว่า เหน่อเกอสิยา หน้า 211
หน้าที่ 211 / 274

สรุปเนื้อหา

ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ลืมคิดว่า “สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่นเป็นปฏิกูลจริงๆ ให้ได้ ตลอดเวลา” • พระครูสมุห์วิจักษ์ สุทธิวโร โดยพยายามกำหนดใจให้หยุดนิ่ง ตั้งมั่นที่ศูนย์กลางกายให้ได้ในทุกๆ อิริยาบถ ก็จะ ทำให้เกิดสติ มีสมาธิ ปัญญา เกิดโยนิโสมนสิการ สามารถพิจารณาความเสื่อมของสังขาร ทั้งหลายได้อย่างแยบคาย และลึกซึ้งยิ่งขึ้น เช่น พิจารณาความไม่งามของร่างกายของเราเอง ที่สามารถมองเห็นจากภายนอก เช่น ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก อาหารเก่า และสิ่งปฏิกูลทั้งหลายที่ไหลออกจากร่างกายของเราเอง รวมทั้งสภาพร่างกายของผู้อื่นรอบ ข้างตัวเราก็มีสิ่งไม่งามมากมาย และสภาพความเสื่อมของสังขารร่างกายที่มีให้เห็นและ พิจารณาได้ในทุกหนทุกแห่ง โดยไม่จําเป็นต้องเข้าไปในป่าช้าหรือโรงพยาบาล ยิ่งหมั่น พิจารณามาก

หัวข้อประเด็น

- การพิจารณาความเสื่อมของสังขาร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ทำอย่างไรเราจึงจะไม่ลืมคิดว่า “สังขารร่างกายทั้งของเราและของคนอื่นเป็นปฏิกูลจริงๆ ให้ได้ ตลอดเวลา” • พระครูสมุห์วิจักษ์ สุทธิวโร โดยพยายามกำหนดใจให้หยุดนิ่ง ตั้งมั่นที่ศูนย์กลางกายให้ได้ในทุกๆ อิริยาบถ ก็จะ ทำให้เกิดสติ มีสมาธิ ปัญญา เกิดโยนิโสมนสิการ สามารถพิจารณาความเสื่อมของสังขาร ทั้งหลายได้อย่างแยบคาย และลึกซึ้งยิ่งขึ้น เช่น พิจารณาความไม่งามของร่างกายของเราเอง ที่สามารถมองเห็นจากภายนอก เช่น ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เนื้อ เอ็น กระดูก อาหารเก่า และสิ่งปฏิกูลทั้งหลายที่ไหลออกจากร่างกายของเราเอง รวมทั้งสภาพร่างกายของผู้อื่นรอบ ข้างตัวเราก็มีสิ่งไม่งามมากมาย และสภาพความเสื่อมของสังขารร่างกายที่มีให้เห็นและ พิจารณาได้ในทุกหนทุกแห่ง โดยไม่จําเป็นต้องเข้าไปในป่าช้าหรือโรงพยาบาล ยิ่งหมั่น พิจารณามากเข้าๆ ก็จะเกิดความเคยชินและชำนาญในการมองเห็นความเป็นปฏิกูลของ สังขารได้ตลอดเวลา ย่อมทำให้เกิดความเบื่อหน่าย และรู้เท่าทันสภาวะธรรมตามความเป็น จริง จะเป็นเครื่องส่งเสริมให้เกิดฉันทะในการปฏิบัติธรรมให้ยิ่งๆ ขึ้น เพื่อจะได้เข้าถึงที่พึ่ง ที่ระลึกภายในตน คือพระธรรมกายภายในนั่นเอง ๏ พระดรัมภพ อาภาสุโภ เราจะต้องสำรวมอินทรีย์ และพยายามตรึกนึกถึงองค์พระแก้วใสไว้ที่กลางท้องให้ได้ ทั้งวันทั้งคืน ทุกลมหายใจเข้าออก เพื่อให้ใจสงบนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายให้ได้ตลอดเวลา จะได้ไม่เผลอ มีสติรู้เท่าทัน พิจารณามองเห็นสังขารร่างกายได้ตามความเป็นจริงว่าทั้งของ เราและของคนอื่นนั้นเป็นปฏิกูลจริงๆ ครับ พระพรชัย อิทธิชโย 1. ให้พิจารณาถึงความตายเป็นอารมณ์ เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนไม่ช้าเราต้องตายแน่เร็วๆ นี้ จะได้ขวนขวายในการปฏิบัติธรรม จะได้มีสติอยู่กับเนื้อกับตัว อยู่กับศูนย์กลางกายตลอด เวลา 2. ให้พิจารณาถึงสังขารไม่เที่ยง มีความแก่ ความเจ็บเป็นธรรมดา ไม่อาจหนีพ้นจาก ความแก่และความเจ็บไปได้ จะได้มีสติอยู่กับเนื้อกับตัว อยู่กับศูนย์กลางกายตลอดเวลา 3. ให้ปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่องทุกวัน ให้มีสติอยู่ที่ศูนย์กลางกายอย่างสบายๆ ทั้งใน รอบและนอกรอบอย่างสบายๆ จะได้ไม่ลืมว่าสังขารทั้งของเราและของคนอื่นล้วนเป็น ปฏิกูลจริงๆ ครับ 210
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More