การปฏิบัติธรรมและการฝึกใจ อ๊อกถ่อกว่า เหน่อเกอสิยา หน้า 79
หน้าที่ 79 / 274

สรุปเนื้อหา

เราต้องให้ใจของเราไปติดกับอะไร ที่เมื่อเราเอาใจไปติดแล้วจะทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของเราดี หรือที่เคยดีอยู่แล้วก็จะดียิ่งๆ ขึ้นไป ๏ เขมจิรา ยอดระบำ เราต้องให้ใจของเราไปยึดติดกับองค์พระหรือดวงธรรมภายในให้ได้ตลอดเวลาค่ะ ถึงแม้ว่าเราจะมองเห็นไม่ชัดหรือแค่นึกได้ก็ตามที ใจของเราจะได้มีที่ยึดที่เกาะเกี่ยวอยู่ ที่ศูนย์กลางกาย ใจของเราจะได้ไม่เผลอออกมานอกตัว ซึ่งปกติใจของเรามักจะคุ้นชินกับการ อยู่นอกตัว และยากที่จะบังคับได้ปล่อยให้กระแสของกิเลสพัดพาไปเรื่อย แต่ถ้าหากเราไม่ปล่อย ใจและฝึกอย่างจริงจังแบบทุ่มเทด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ผลการปฏิบัติธรรมของเราก็จะ พัฒนาดีขึ้นได้ตามลำดับ เราต้องเตือนตัวเอง สอนตัวเอง เพื่อตัวของเราเอง และเพื่องาน พระศาสนาค่ะ ๏ ศรีกานดา เบญจพลสิริจิตต์ 1. ติดกับภาพองค์พระ ดวงธ

หัวข้อประเด็น

- การปฏิบัติธรรมและการฝึกใจ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เราต้องให้ใจของเราไปติดกับอะไร ที่เมื่อเราเอาใจไปติดแล้วจะทำให้ผลการปฏิบัติธรรมของเราดี หรือที่เคยดีอยู่แล้วก็จะดียิ่งๆ ขึ้นไป ๏ เขมจิรา ยอดระบำ เราต้องให้ใจของเราไปยึดติดกับองค์พระหรือดวงธรรมภายในให้ได้ตลอดเวลาค่ะ ถึงแม้ว่าเราจะมองเห็นไม่ชัดหรือแค่นึกได้ก็ตามที ใจของเราจะได้มีที่ยึดที่เกาะเกี่ยวอยู่ ที่ศูนย์กลางกาย ใจของเราจะได้ไม่เผลอออกมานอกตัว ซึ่งปกติใจของเรามักจะคุ้นชินกับการ อยู่นอกตัว และยากที่จะบังคับได้ปล่อยให้กระแสของกิเลสพัดพาไปเรื่อย แต่ถ้าหากเราไม่ปล่อย ใจและฝึกอย่างจริงจังแบบทุ่มเทด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ผลการปฏิบัติธรรมของเราก็จะ พัฒนาดีขึ้นได้ตามลำดับ เราต้องเตือนตัวเอง สอนตัวเอง เพื่อตัวของเราเอง และเพื่องาน พระศาสนาค่ะ ๏ ศรีกานดา เบญจพลสิริจิตต์ 1. ติดกับภาพองค์พระ ดวงธรรม หรือคำภาวนา “สัมมา อะระหัง” โดยวางใจเบาๆ คลอเคลียที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา ทุกอิริยาบถ 2. หมั่นทบทวนบุญที่ทำมาด้วยการดูใบอนุโมทนาบัตร ภาพมหาปูชนียาจารย์ หรือภาพการสร้างบุญที่เราเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ หรือรูปถ่ายที่เก็บไว้ในอัลบั้ม 3. หาเวลาปฏิบัติธรรมทุกวันให้ได้ตามเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ จะทำให้ใจเราเริ่มละเอียด ไปตามลำดับ ต้องสงวนเวลาในแต่ละวันเพื่อการปฏิบัติธรรมเป็นหลัก • จารุวรรณ วศินสกุล ให้ใจเราติดกับศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ให้ใจวนเวียนอยู่ในตัว ไม่ออกไปนอกตัว เมื่อไรที่ใจเราคิดไปเรื่อยเปื่อยในเรื่องนอกตัว ก็ให้ดึงใจกลับมาใหม่ ง่ายๆ ก็ใช้วิธีภาวนา สัมมา อะระหัง 500 ครั้งก็ได้ นับไปเรื่อยๆ เพลินๆ หรือช่วงไหนใจละเอียดมาก นึกองค์พระ ได้ง่าย ก็นึกองค์พระคลุมตัวบ้าง เท่าตัวบ้าง หรือทําความรู้สึกว่าเราเป็นองค์พระ องค์พระ เป็นเรา สำคัญนอกรอบต้องให้ใจมีงานทำ ไม่อย่างนั้นจะคิดไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งมักจะหลุดเสีย ส่วนใหญ่ มีเพื่อนของลูกเล่าให้ฟังว่าเขาภาวนาสัมมา อะระหัง นับไปเรื่อยๆ จนวันหนึ่งดวงผุด ขึ้นมา และผุดทั้งวัน วันนั้นเขารู้สึกมีความสุขมาก 78
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More