ข้อความต้นฉบับในหน้า
ร่างกายที่เราเกิดความรู้ว่า “เป็นปฏิกูล” นั้น เราคิดไปเอง หรือว่าจริงๆ ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
พระครูวินัยธรนที นนฺทภทฺโท
ร่างกายที่เราเกิดความรู้สึกว่า “เป็นปฏิกูล” นั้นเราไม่ได้คิดไปเอง จริงๆ ก็เป็นเช่น
นั้น เพราะว่าเมื่อเราพิจารณาดูร่างกายของเราเองก็จะพบความจริงว่า
1. ร่างกาย มีองค์ประกอบภายนอกที่เราเห็นเป็นรูปธรรมได้ เช่น ผม ซึ่งหากปล่อย
ให้ยาว รกรุงรัง เมื่อมีเหงื่อไคล หากไม่ได้ทำความสะอาดก็จะสะสมความสกปรกหมักหมม
เหนียวเหนอะหนะ อาจมีกลิ่นไม่พึงประสงค์เป็นที่น่ารังเกียจ ขนก็เช่นเดียวกับผม เล็บหาก
ไม่ได้ตัดหรือไม่ได้ทําความสะอาด ก็จะสะสมความสกปรกที่เรียกว่าขี้เล็บ ฟันหากไม่ได้แปรง
หรือแปรงไม่ดีพอก็จะเกิดการสะสมเศษอาหารต่างๆ ติดตามฟัน ซอกฟัน เป็นคราบ ดูไม่
สะอาด เป็นที่น่ารังเกียจ และผิวหนังก็เช่นกัน ถ้าหากไม่ได้ทำความสะอาดก็จะเกิดความ
สกปรกอันเกิดจากเหงื่อไคลและฝุ่นละอองต่างๆ หมักหมมไม่สวยงาม ไม่น่าดู อาจมีกลิ่น
ไม่เป็นที่พึงประสงค์เป็นที่น่ารังเกียจแก่บุคคลผู้พบเห็นหรืออยู่ใกล้
2. อวัยวะภายในอันประกอบไปด้วยปอด ตับ ม้าม ไต หัวใจ กระเพาะอาหาร ลำไส้
กระเพาะปัสสาวะ เลือด ไข กรีส เป็นต้น เปรียบเสมือนถุงหนังห่อหุ้มคูถ ซึ่งมีทั้งปัสสาวะ
อุจจาระที่จะต้องขับถ่ายออกมา เป็นของเสียที่ร่างกายไม่ต้องการแล้ว อาหารทั้งเก่าและใหม่
ทั้งพืชและสัตว์ที่สะสมอยู่ภายในกระเพาะและลำไส้เป็นเสมือนสุสานฝังซากศพสัตว์ต่างๆ
มีกรรมฐานที่กล่าวถึงคืออาหาเรปฏิกูลสัญญา เพื่อพิจารณาอาหารเป็นเพียงสักว่าเป็นธาตุ
ซึ่งล้วนเป็นปฏิกูล ไม่สะอาด ไม่เป็นที่น่าพึงประสงค์ ดังนั้นเราจึงได้ข้อสรุปด้วยตัวของเรา
เองว่าร่างกายเป็นปฏิกูลที่เราสามารถเห็นเป็นรูปธรรมได้ด้วยตัวของเราเอง และเป็นเช่นนั้น
จริงๆ โดยที่เราไม่ได้คิดเอง
๏ พระมหาเอก จนฺทูปโม
ร่างกายนี้ลูกรู้สึกและตระหนักว่าเป็นปฏิกูลจริงๆ ทุกเช้าเมื่อตื่นขึ้นมาลูกต้องล้างขี้ตา
แปรงฟันก่อนจึงจะพบปะพูดคุยได้ ต้องขับถ่ายหนัก เบา ทุกวัน เพื่อให้กายเบาสบาย
อาหารแม้อร่อยประณีตแค่ไหน เมื่อผ่านปากผ่านลิ้นเข้าไป อีกวันก็กลายเป็นของปฏิกูล
ออกมา ร่างกายนี้เป็นเหมือนถุงหนังที่ห่อหุ้มแต่ของสกปรกตลอดเวลา ถุงหนังนี้ยังรั่ว
มีเหงื่อไคลไหลออกมาเรื่อยๆ วันใดหากไม่ได้สรงน้ำแม้ง่วงก็จะนอนไม่ลง เพราะสกปรกเนื้อ
ตว
สรุปแล้วลูกเห็นว่ายกเว้นคุณธรรมความดีที่เราทำแล้ว ทุกอย่างในร่างกายเราล้วน
สกปรก เป็นปฏิกูลทั้งสิ้น
196