ข้อความต้นฉบับในหน้า
Question
24 กันยายน พ.ศ. 2556
33
๏ วรรณชนะ บูชาพันธ์
เราควรหมั่นฝึกใจไม่ให้แล่นไปภายนอก หมั่นสำรวมอินทรีย์อยู่เป็นนิจ ปฏิบัติธรรม
ไม่ขาด หมั่นพิจารณาว่าร่างกายสังขารของสัตว์ทั้งหลายมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา เป็นสิ่ง
ปฏิกูล ไม่สะอาด ไม่งาม เป็นของอันผู้มุ่งหวังหนทางพระนิพพานพึงเว้นเสีย หมั่นรักษาใจ
ให้ใสสะอาดไว้ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 ก็จะทำให้ไม่ลืมว่าสังขารร่างกายทั้งของเราและของ
คนอื่นเป็นปฏิกูลจริงๆ ได้ตลอดเวลาครับ
สุรารักษ์ ฮาดดา
การที่จะทําให้ได้ตลอดเวลานั้นเป็นของยากพอสมควร นอกจากจะต้องไม่ประมาทใน
ทุกๆ เรื่องที่เข้ามาหาเราแล้วจะต้องรักศูนย์กลางกายยิ่งกว่าชีวิต ไม่เถลไถลไปตามกระแส
ของงานหยาบ และทุกๆ เช้าที่ตื่นขึ้นมา ต้องนึกถึงองค์พระใสๆ ก่อนที่จะลุกจากที่นอน
เมื่อใจผูกพันอยู่กับองค์พระภายในแล้วใจจะไม่ไปติดพันกับของภายนอกตัว จะมองทุกอย่าง
อย่างเฉยๆ ไม่ยินดียินร้าย เมื่อทำได้ดังนี้จึงจะสามารถพิจารณาสังขารร่างกายของเราและ
คนอื่นว่าเป็นปฏิกูลจริงๆ ได้ตลอดเวลา
- นพอนันต์ นันหทัยศิริกุล
เราต้องหมั่นพิจารณาทุกวัน ให้เห็นทุกข์เห็นโทษของสังขารร่างกายอย่างแท้จริงว่า
เป็นปฏิกูล ต้องคอยดูแลและก่อให้เกิดโรคภัยได้ตลอดเวลา แล้วปล่อยวางสังขารร่างกายลง
ไม่ยึดมั่นว่าเป็นสิ่งเที่ยงแท้หรือสวยงามคงทนได้ตลอดไป ให้ดูแลตามหน้าที่เท่านั้น แล้วหัน
มาพึ่งพาความสุขจากภายในที่ได้จากการปฏิบัติสมาธิ เมื่อใจหยุดใจนิ่งแล้วให้รักษาความสุข
แบบนี้ให้ได้ทุกวัน หรืออย่างน้อยก็นั่งธรรมะแล้วใจสบายๆ รักษาความสบายให้ได้ทุกวัน
พากเพียร สั่งสมความบริสุทธิ์ใจทุกรอบทุกวัน จนสามารถเห็นความบริสุทธิ์ดวงใสๆ ภายใน
กลางกายได้ตลอดเวลา มีสติสำรวมอินทรีย์ อย่าประมาท กิเลสในใจก็จะไม่ฟุ้งขึ้นมา และใจ
ของเราจะสว่างมากพอที่จะไม่ลืมคิดว่าสังขารทั้งของเราและของคนอื่นเป็นปฏิกูลจริงๆ ได้
ตลอดเวลา
213