การช่วยเหลือของนางมณีเมขลา : หน้า 24/124

พระปัจเจกพุทธเจ้ารับร่มและรองเท้าแล้วกล่าวอนุโมทนา และเพื่อให้สังขพราหมณ์เลื่อมใสยิ่งขึ้น จึงเหาะ ขึ้นไปบนอากาศกลับไปยังภูเขาคันธมาทน์ให้เขาแลเห็น สังขพราหมณ์ได้นำเรือสินค้าออกเดินทางไปกลางทะเล เมื่อเดินทางไปได้ ๗ วัน เรือได้ประสบกับคลื่นลม อย่างหนักจนท้องเรือทะลุ น้ำรั่วเข้ามาตลอดเวลา จะอุดจะคิดอย่างไรก็ไม่ไหว ทุกคนรู้ว่าเรือจะต้องแตก ในไม่ช้านี้ ต่างตกอกตกใจ หน้าซีดตัวสั่น ใครนับถือสิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไรก็บนบานศาลกล่าวร้องขอให้ช่วย ก่อนที่เรือจะอับปาง สังขพราหมณ์กับคนใช้สนิทก็ขึ้นไปบนเสากระโดงเรือ หันหน้าไปทางเมืองของตน รำลึกถึงบุญทานต่าง ๆ ที่เคยทำมาตลอด แล้วกระโดดทิ้งตัวลงน้ำ สองนายบ่าวว่ายน้ำลอยคออยู่ในทะเล ๗ วัน แล้วในวันนั้นเอง นางมณีเมขลาซึ่งได้รับคำสั่งจากท้าว จัตุโลกบาลทั้งสี่ว่า ถ้าเรือแตกลงให้ช่วยผู้ที่รักษาศีล ผู้ปฏิบัติดีต่อมารดาบิดา แต่นางมัวเพลิดเพลินอยู่ด้วย ความเป็นใหญ่ของตน จนกระทั่งถึงบ่ายวันที่ ๗ นี้ เมื่อนางเหาะสำรวจทะเลเห็นสังขพราหมณ์ว่ายน้ำลอยคอมา ก็ตกใจ เกรงว่าถ้าเขาตาย นางจะต้องถูกตำหนิแน่ ๆ นางรีบเนรมิตถาดทองบรรจุอาหารรสเลิศเหาะมาหา สังขพราหมณ์ แล้วกล่าวว่า “สังขพราหมณ์ ท่านอดอาหารมาถึง ๗ วันแล้ว จงบริโภคอาหารทิพย์นี้เถิด” บังเอิญวันนั้นเป็นวันอุโบสถ (วันพระ) สังขพราหมณ์จึงกล่าวว่า “จงนำอาหารของท่านกลับไปเถิด วันนี้เราถือศีลอุโบสถ คนรับใช้ของสังขพราหมณ์ได้ยินนายพูด แต่ไม่เห็นนางเทพธิดา คิดว่านายพูดเพ้อเพราะกลัวตาย จึงรีบกล่าว เตือนสติว่า “นาย... ท่านเป็นผู้รู้ธรรมะ ได้พบปะสมณพราหมณ์มาก็มาก ความตายเป็นธรรมดาของสัตวโลก ท่านจะ กังวลไปทำไม รักษาจิตใจให้มั่นคงเถิด อย่าพร่ำเพ้อพูดกับใคร ๆ เลย เพราะกลางทะเลนี้มีแต่ท่านกับข้าพเจ้า เท่านั้น” ๒๒ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๔๓๒ Kalyanamitra.org