คุณค่าของสมาธิในชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 1 หน้า 48
หน้าที่ 48 / 124

สรุปเนื้อหา

พุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง เขากล่าวว่า “เมื่อก่อนนี้ ผมก็สะเปะสะปะ ไม่มี แนวทางชัดเจนลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ ผม เคยมองพระพุทธศาสนาเป็นเรื่องธรรมดา เพียงแค่จริยธรรมที่ทำให้คนเป็นคนดีเฉย ๆ แค่นั้นเอง ครั้นได้ฝึกสมาธิตามแนววิชชา ธรรมกาย ซึ่งมีความก้าวหน้าขึ้นไปเรื่อย ๆ ทำให้ผมรู้ถึงคุณค่าของสมาธิ และพระพุทธ ศาสนาเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้พระธรรมเทศนาในระหว่าง อบรม ยังทำให้ผมรู้อะไรอีกมากมาย รู้ว่า เอ๊ะ! เราเกิดมาทำไม รู้ว่ามีโลกอื่น รู้ว่ามี โลกหน้า รู้ว่าตายแล้วยังไม่สูญ รู้ว่าตายแล้ว เราจะมีโอกาสไปไหน ก็ดีครับ ทำให้รู้สึกว่า ชีวิตเรานี้มีคุณค่า เมื่อมาพบหลวงพ่อแล้ว ผมก็เข้าใจ และมั่นใจว่า หนทางที่ประเสริฐสุดคือ หนทางสร้างบารมีตามแนวกัลยาณมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มกัลยาณมิตรวัด พระธรรมกาย" “หลังจากล

หัวข้อประเด็น

- คุณค่าของสมาธิในชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง เขากล่าวว่า “เมื่อก่อนนี้ ผมก็สะเปะสะปะ ไม่มี แนวทางชัดเจนลองผิดลองถูกไปเรื่อย ๆ ผม เคยมองพระพุทธศาสนาเป็นเรื่องธรรมดา เพียงแค่จริยธรรมที่ทำให้คนเป็นคนดีเฉย ๆ แค่นั้นเอง ครั้นได้ฝึกสมาธิตามแนววิชชา ธรรมกาย ซึ่งมีความก้าวหน้าขึ้นไปเรื่อย ๆ ทำให้ผมรู้ถึงคุณค่าของสมาธิ และพระพุทธ ศาสนาเป็นอย่างยิ่ง นอกจากนี้พระธรรมเทศนาในระหว่าง อบรม ยังทำให้ผมรู้อะไรอีกมากมาย รู้ว่า เอ๊ะ! เราเกิดมาทำไม รู้ว่ามีโลกอื่น รู้ว่ามี โลกหน้า รู้ว่าตายแล้วยังไม่สูญ รู้ว่าตายแล้ว เราจะมีโอกาสไปไหน ก็ดีครับ ทำให้รู้สึกว่า ชีวิตเรานี้มีคุณค่า เมื่อมาพบหลวงพ่อแล้ว ผมก็เข้าใจ และมั่นใจว่า หนทางที่ประเสริฐสุดคือ หนทางสร้างบารมีตามแนวกัลยาณมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มกัลยาณมิตรวัด พระธรรมกาย" “หลังจากลงมือปฏิบัติธรรม ก็รู้สึกว่า ชีวิตของตัวเองถูกยกสูงขึ้น ผมรู้สึกขอบพระคุณ ทุก ๆ ฝ่ายและทุก ๆ สิ่งที่เกี่ยวข้อง แล้วก็คิดว่า สิ่งนี้เหมาะกับตัวเอง และเป็นสิ่งจำเป็นในการ ที่จะดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้อย่างมีคุณค่าทุก ๆ ด้าน” นอกจากนี้คุณหมอปองยังได้ย้อนกล่าว ถึงเหตุสำคัญ ที่ทำให้รักษาศีล ๘ ได้อย่าง มั่นคงอีกด้วย กล่าวคือ ในปีก่อนที่จะไปอุป สมบทเป็นสามเณรธรรมทายาท คุณหมอปอง ได้เคยไปร่วมอบรมธรรมทายาทในรุ่นที่ แล้ว แต่ไม่ได้อุปสมบท เมื่อกลับไปเรียนหนังสือ ก็ตั้งใจจะนั่งสมาธิให้เต็มที่ เพื่อจะได้ใช้ประ โยชน์ในการศึกษาเล่าเรียน แต่ไม่สำเร็จ เพราะ ๑๓ ถูกเพื่อนฝูงดึงดูดไปเที่ยวเล่นสนุกสนานเฮฮา จึงได้ไปอุปสมบทใหม่เป็นสามเณร ธรรมทายาทรุ่นที่ ๑๔ เขาจึงคิดว่า “เราควรต้องมีอะไรเป็นเกราะกำบัง ตัวเองแล้ว จึงตั้งปณิธานรักษาศีล ๘ เพื่อ ทำให้เราได้เป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ส่วนมาก ช่วงเวลาอาหารเย็นนี้ เป็นช่วงเวลาที่จะทำให้ เกราะกำบังตัวอันวิเศษสุด เราเสียคนได้ง่าย ๆ ผมจึงคิดว่าถ้าเราถือศีล เพราะความเข้าใจซาบซึ้งทั้งภาคปริยัติ และปฏิบัติ คุณหมอปอง จึงรักษาศีล ๕ หลังจากลาสิกขาจากการบวชสามเณรธรรม ทายาทในปี ๒๕๒๘ มาจนถึงปัจจุบัน เขา กล่าวว่า 6 เอาเวลาช่วงเย็นไปปฏิบัติธรรมดีกว่า.... เรา จะใช้เวลาได้คุ้มค่ากว่าเยอะ” - เคยมีข่าวเกี่ยวกับพระอาพาธที่โรง พยาบาลสงฆ์ มีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่า การงด อาหารมื้อเย็นเป็นสาเหตุให้พระภิกษุอาพาธ ด้วยโรคกระเพาะอาหาร คุณหมอปองมีความเห็นว่า “โรคกระเพาะไม่ได้เกี่ยวกับอาหารเพียง อย่างเดียว แต่เกี่ยวกับสภาพจิตใจ อารมณ์ คือความเครียดทั้งหลาย ตลอดจนการรับ ประทานอาหารไม่เป็นเวลาด้วย.... ผมเองก็เคย เป็นโรคกระเพาะ เมื่อตอนกิน ๓ มื้อ เดี๋ยวนี้ กิน ๒ มื้อ ก็ไม่เป็นนี่ครับ” ศีลช่วยให้เรามีความเชื่อ ณ มนสูง มีทัศนะที่ผิด ๆ และค่านิยมที่ผิด ๆ ในสังคมของเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสังคม วัยรุ่นซึ่งมีผลติดต่อมาจากผู้ใหญ่ และกลายมา เป็นปัญหาสุขภาพและเศรษฐกิจในครอบครัว มาจนถึงทุกวันนี้ นั่นก็คือความคิดที่ว่า “ถ้า ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ แล้วไม่ใช่ลูกผู้ชาย หรือไม่เป็นแมน” คุณหมอปองมีความคิดว่า คนที่อยาก จะรู้ว่าตัวเองเป็นแมนหรือเปล่านั้น อยู่ตรงที่ว่า เขาเป็นคนดีหรือเปล่า พึ่งตนเองสอนตนเองได้ หรือเปล่า เขาทำตัวให้เป็นประโยชน์ต่อครอบ ครัวและสังคมของเขาหรือเปล่า ไม่ใช่อยู่ที่การ เสพย์เหล้าหรือบุหรี่ คุณหมอเสริมว่า “ผมคิดว่าคนที่มีความเชื่อมั่นใน ตัวเองสูงที่สุดคือ คนมีศีล มีธรรม มีความ ๔๖ กัลยาณมิตร มกราคม ๒๕๑๒ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More