ประสบการณ์การเจริญภาวนา : หน้า 70/124

อาจารย์ควินนิน ดำเนินการสอนตาม แนววิชชาธรรมกาย ของ หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ (พระมงคลเทพมุนี สด จนฺทสโร) ซึ่งเธอได้รับการอบรมไปจากหลวงพ่อธัมมชโย กล่าวคือ เธอใช้นิมิตดวงแก้ว โดยชี้แนะให้ ศิษย์ดูดวงแก้วให้จำให้ได้ แล้วหลับตานึก อาสากัลยาณมิตร ดวงแก้วไว้ที่ศูนย์กลางกาย โดยให้หลักว่า “ศูนย์กลางกายเป็นจุดที่บริสุทธิ์และเป็น ศูนย์รวมปัญญาของแต่ละคน” ดังนั้น ผู้ที่สามารถวางใจสงบนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลาง กายอย่างต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน ๆ จิตใจ ของเขานอกจากจะบริสุทธิ์ผ่องใสแล้ว ยังจะได้พบความสว่างส่องให้เห็นสิ่งต่าง ๆ ตามความเป็นจริงไปตามลำดับ ก่อให้เกิด บอกดิฉันว่า พระพุทธรูปส่วนมากที่วัดพระ กุศลเลย คราวนี้ดิฉันจึงตั้งใจแน่วแน่ว่า จะต้องมาทำบุญทอดกฐินให้ได้ และแล้ว เราก็ได้มาถึงวัดพระธรรมกายสมใจนึก” ปัญญารู้แจ้งเห็นแจ้งไปตามลำดับอีกด้วย คุณแมดเดลิน เล่าว่าเธอรู้สึกประหลาด ใจและดีใจเป็นอย่างยิ่งที่สามารถเจริญสมาธิ ธรรมกายล้วนทำด้วยแก้วทั้งนั้น ดิฉันก็เลยถึง ภาวนาได้ก้าวหน้ารวดเร็วมาก แต่ก่อนมา เธอไม่เคยนั่งนิ่ง ๆ ได้เกิน ๒ นาที ทั้ง ๆ ที่เคย ฝึกเจริญภาวนาจากหนังสือตำรามาหลายครั้ง แล้ว แต่ก็ไม่ได้ผล ช่วงเวลาที่ไปฝึกเจริญ ภาวนากับอาจารย์ควินนินเพียง ๓ เดือน ดวงนิมิตของเธอ ก็สว่างไสว ชัดใส อยู่ที่ศูนย์ กลางกาย ประสบการณ์เช่นนี้เป็นที่รู้จักกัน ในหมู่ผู้เจริญภาวนาว่าได้ “ดวงปฐมมรรค” คุณแมดเดลิน กล่าวว่า “ประสบการณ์ภายในครั้งนี้นับเป็น บางอ้อ ว่าที่จริงดิฉันเห็นองค์พระอยู่ตลอด เวลาแต่ตัวเองไม่ยักรู้” เมื่อเข้าถึงองค์พระเธอก็มีความสุขยิ่งขึ้น ศรัทธาในการเจริญภาวนาตามแนววิชชา ธรรมกายยิ่งขึ้น มีความสนิทสนมกับอาจารย์ ของเธอจนกลายเป็นเพื่อนกัน สนทนาแลก เปลี่ยนความรู้ด้านธรรมะซึ่งกันและกัน จึง ทำให้เธอเชื่อในสังสารวัฏยิ่งขึ้น เธอกล่าวว่า “เราเชื่อมั่นว่า เราหนีจากการเวียน ว่ายตายเกิดไม่พ้น แต่ก่อน ๆ มาชีวิตของ ครั้งแรกในชีวิตที่ดิฉันรู้สึกถึงความสงบสุข ดิฉันย่ำแย่จนแทบจะไม่มีโอกาสทำบุญ ภายใน ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของดิฉัน มาก่อนเลย” เพียงสองสัปดาห์ต่อมา ซึ่งนั่นก็คือ สองสัปดาห์ก่อนที่เธอจะเดินทางจากสิงคโปร์ มาร่วมงานกฐิน ขณะที่เธอกำลังนั่งเจริญสมาธิ ภาวนา เธอก็เข้าถึงองค์พระที่ศูนย์กลางกาย เธอกล่าวว่า “ดิฉันได้เห็นพระพุทธรูปแก้วซ้อนอยู่ ในดวงแก้วที่ศูนย์กลางกาย มีอยู่คราวหนึ่ง ดิฉันมีความรู้สึกเหมือนว่าตนกำลังนั่งมอง ด้านหลังบ่าทั้งสองขององค์พระแก้ว เมื่อดิฉันเล่าเรื่องนี้ให้อาจารย์ฟัง เธอก็ ๖๘ กัลยาณมิตร คุณแมดดาลินกับอาจารย์ของเธอ พักอยู่ ที่วัดพระธรรมกายประมาณ ๓ วัน เธอมี ความประทับใจอย่างมากเธอกล่าวว่า “แม้ที่พักในวัดพระธรรมกายจะไม่ หรูหราเหมือนโฮเต็ลระดับ 4 ดาว สภาพ ความเป็นอยู่ต่าง ๆ แสนจะเรียบง่ายก็ตาม แต่ความรู้ที่ดิฉันได้รับจากประสบการณ์ ระหว่างพักอยู่ที่วัดนั้น ประทับอยู่ในความ ทรงจำไปชั่วชีวิตทีเดียว มกราคม ๒๕๐๒ Kalyanam