ข้อความต้นฉบับในหน้า
มกราคม ๒๕๓๒
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
สมาชิกรัฐสภาจากเซ้าธ์ดาโกต้าเห็นพ้องด้วยเต็มที่
ในเรื่องข้าวจ้าว ข้าวสาลี และข้าวโพด แต่เมื่อสมาชิก
รัฐสภาจากเพนน์ซิลเวเนียอภิปราย และมิใช่พูดอย่าง
สุภาพนัก การฟังการอภิปรายก็เลยกลายเป็นที่น่ารำคาญ
เบื่อหน่าย ผู้อภิปรายแทนผู้บรรจุเนื้อสัตว์ ผู้เลี้ยงสัตว์ปีก
ผู้ผลิตนมเนย หัตถกร ผู้ปลูกอินทผลัมทั้งหลาย ได้
อภิปรายต่อหน้าคณะกรรมาธิการแล้ว ทั่วทุกฝ่ายได้นำ
สถิติแสดงผลการผลิตตามธรรมเนียมที่เคยกระทำกัน
มาให้ดูด้วย ขณะนั้นได้มีผู้ใคร่จะพูดเพิ่มเติม คือบางคน
จากสหกรณ์แลกเปลี่ยนถั่วลิสงแห่งเวอร์จิเนีย-คาโร
ไลน่าได้ร้องทุกข์ว่า เขาขายถั่วลิสงของเขาไม่ได้ เลยทำให้
การอภิปรายขยายขอบเขตออกกว้างเกินไป อันถั่วลิสงนั้น
เด็ก ๆ เรียกว่าอาหารของลิง เหมาะสำหรับเคี้ยวเล่น
เมื่อกำลังชมละครสัตว์ แต่คงไม่มีใครที่จะครุ่นคิดเอา
ถั่วลิสงเข้าไปรวมไว้ในร่างกฎหมายว่าด้วยภาษีศุลกากร
แน่นอน
9 สมาชิกสภาจากมิชิแกนลุกขึ้นพูดอย่างเลื่อนลอย
อีกคนหนึ่งอภิปรายแทนสมาคมถั่วลิสงแห่งนิวยอร์ค
ได้ชี้แจงว่า “กฎหมายภาษีฉบับปัจจุบันบังคับให้เก็บ
อากรขาเข้าแก่ถั่วลิสงทั้งเปลือกในอัตราเศษสามส่วนแปด
เซ็นต์ต่อน้ำหนักหนึ่งปอนด์และเพียงเศษสามส่วนสี่เซ็นต์
แก่ถั่วลิสงกะเทาะเปลือก อัตราเพียงเท่านี้ไม่พอที่จะให้
ความคุ้มครองป้องกันแก่ผู้ปลูกถั่วลิสงชาวอเมริกัน
เราขอถามว่า " ขณะนั้นมีเสียงพูดกันเรื่อย มีเสียง
กระดาษกรอบแกรบและบางคนก็ทิ้งหนังสือทั้งเล่มลงบน
โต๊ะ
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งแห่งสหสมาคมผู้ปลูกถั่วลิสง
(ซึ่งคลาดกับคาร์เวอร์ที่สถานีรถไฟ) ร้องครางออกมา
พอได้ยิน แล้วกระซิบกับคนที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ไม่เป็นเรื่อง
เสียแล้วละ บิลล์เอ๋ย เราแพ้แล้ว”
“อดทนไว้เถอะน่ะ” อีกคนหนึ่งกระซิบตอบ “เวลานี้
เพิ่งบ่ายโมงครึ่งเท่านั้น ห้องนี้มีคนแน่น เราเห็นคนที่อยู่
Kalyanamitra.org
กัลยาณมิตร ๙๓