ความอ่อนน้อมและความแข็งแกร่ง : หน้า 18/128

ยักษ์เสีย ให้อยู่เป็นสาวกของพระ ได้อย่างดีแท้ ถ้าแข็ง แข็งอย่างเหล็ก ถ้าอ่อนอ่อนอย่างสำลีใช้ได้ดีอย่างนี้ องค์ ให้อยู่ในความปกครอง ของ สำลีนะ ใช้ได้ดีนัก ทั้งสองอย่างนี้ดี ที่สุด อ่อน อ่อนอย่างสำลีดีที่สุด แข็ง แข็งอย่างเพชรดีที่สุด เด็ด เดี๋ยวทีเดียว สองอย่างนี้แหละ จำ ไว้เป็นตำรา ถ้าจะเป็นคนอ่อน อ่อน ให้ใช้ได้ ถ้าจะเป็นคนแข็ง แข็งให้ ใช้ได้เหมือนกัน อย่างนี้เรียกว่าคน พระองค์เสีย นี่ท่านแข็งดีอย่างนี้ จึงเรียกว่าแข็งให้แข็งเป็นเพชร ถ้า อ่อนให้อ่อนเป็นสำลี อ่อนเป็นสำลี ใช้เป็นผ้าห่มกันหนาวก็ได้ ใช้เป็น หมอนหนุนก็ได้ ใช้ปั่นทำเป็นผ้านุ่ง ทำห่มได้ สำเร็จประโยชน์แก่มนุษย์ นี้อ่อนเป็นสำลีอย่างนี้ใช้ได้ มีปัญญา ทางพระพุทธศาสนาก็ เพราะฉะนั้นเราท่านทั้งหลาย ใช้เช่นกัน ถึงพระพุทธเจ้า ก็คือตัวธรรมกาย ถึง ธรรมกายก็เหมือนถึงพระพุทธเจ้า ผู้เข้าถึง ไตรสรณคมน์ถึงพุทธรัตนะเช่นนี้ละก็ จะ รู้จัก คุณพุทธรัตนะว่า ให้ความสุขแก่ตัว แค่ไหน บุคคลผู้ใดเข้าถึงแล้วก็ปลาบปลื้มเอิบอิ่มตื้น เต็ม สบายอกสบายใจ ส่วนพระศาสดาสัมมาสัมพุทธ เจ้า ไม่อ่อนน้อมต่อผู้ใด แข็งจริงๆ ไม่ใช่แข็งพอดีพอร้าย สัตว์ใดจะ มาปล้นพระองค์ เป็นไม่มีเด็ดขาด อย่าว่าแต่มนุษย์ แม้แต่สัตว์เดรัจฉาน เช่น พญานันโทปนันทนาคราช มา แข็งกระด้างต่อพระองค์เข้า พระ องค์ก็ปราบพญานันโทปนันทนาค สัตว์ หญิงชายทุกถ้วนหน้า เมื่อจะฟังใน ขันธปริตร ขันธปริตรนี้แปลว่า ความ คุ้มครองป้องกันขันธ์ คือรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณของมนุษย์ นี้ไม่คุ้มครองป้องกันไม่ได้ อันตราย มากนัก อันตรายมากทีเดียว ในมนุษยโลกถูกอสรพิษกัดในปีหนึ่งๆ หมดสิ้นเท่าไร ตั้งร้อย ไม่ใช่ร้อย สองร้อย ถูกงูเด็ดชีวิตเสีย ประหาร ราชเสีย หรืออาฬวกยักษ์ พระองค์ เสีย นิ่งร้ายนัก งูเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ ไม่สามารถจะลดหย่อนให้ผู้หนึ่งผู้ใด ร้ายเท่าพญานาค พญานาคตัว แข็งเป็นเพชรทีเดียว ปราบอาฬวก ใหญ่ๆ ร้ายนัก พ่นพิษตายทีเดียว นี่อันตรายมากมายทีเดียว เพราะฉะนั้นอันตรายทั้งหลาย เหล่านี้ เราจะสู้ด้วยวิธีใด ทางพระ พุทธศาสนาสอนไว้ว่า ในขันธปริตร แปลเป็นภาษาไทยว่า วิรูปักเขหิ เม เมตต์ ให้ตั้งใจลงไปว่า ความเป็น มิตรของเราจงมีแก่พญานาคทั้ง หลาย สกุลวิรูปักข์ด้วย เมตต์ เอราป เถหิ เม ความเป็นมิตรของเรา จง มีแก่พญานาคทั้งหลาย สกุลเอรา บถด้วย ฉัพยาปุตเตหิ เม เมตต ความเป็นมิตรของเรา จงมีแก่พญา นาคทั้งหลาย สกุลฉัพยาบุตรด้วย เมตต์ กัณหาโคตมเกหิ จ ความ เป็นมิตรของเรา จงมีแก่พญานาค ทั้งหลาย สกุลกัณหาโคตมกะด้วย อปาทเกหิ เม เมตต์ ความเป็น มิตรของเรา จงมีแก่สัตว์ทั้งหลาย ที่ไม่มีเท้า เมตต์ ทิปาทเกหิ เม ความเป็นมิตรของเรา จงมีแก่สัตว์ ทั้งหลายที่มีเท้าสองด้วย จตุปปเทห์ เม เมตต์ ความเป็นมิตรของเรา จงมีแก่สัตว์ทั้งหลายที่มีสี่เท้าด้วย เมตต์ พหุปปเทหิ เม ความเป็น มิตรของเรา จงมีแก่สัตว์ทั้งหลาย ที่มีเท้ามากด้วย มา มี อปาทโก ที่สิ ขอสัตว์ไม่มีเท้า อย่าเบียดเบียนเรา เลย มา มี ที่สิ ทิปาทโก ขอสัตว์ มีเท้าสอง อย่าเบียดเบียนเราเลยมา มี จตุปปโท ที่สิ ขอสัตว์มีเท้าสี่ อย่าเบียดเบียนเราเลย มา มี ที่ส พหุปปโท ขอสัตว์มีเท้ามาก อย่า เบียดเบียนเราเลย สัพเพ สัตตา ๑๖ ธันวาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร