การทำข้าว : หน้า 106/128

เคยเห็นก็แต่ข้าวที่ คนคดใส่จานไว้แล้ว จึงทรงทราบแต่ว่า อยู่คนเดียว กินอาหารมื้อเดียว นอน คนเดียว ต้องโกนผมและหนวดให้ จึงคราด คราดแล้วหอบเข้าลานเพื่อ นวด” ข้าวเกิดจากถาด เกลี้ยง นุ่งห่มผ้าย้อมฝาด เลี้ยงชีวิต ทองคำเท่านั้น หารู้จักว่าข้าวเกิด ในนาไม่ ด้วยอาหารตามแต่จะได้มา เจ้าชายอนุรุทธะฟังคำอธิ- บายอันแจ่มชัดนี้แล้วก็ต้องตัดสิน เจ้าชายอนุรุทธะไม่เคยทราบ สิ่งเหล่านี้มาก่อนเลย เพราะตลอด เวลาที่ผ่านมา พระองค์ไม่เคยทอด พระเนตรเห็นคนตำข้าว หรือคนหุง พระทัยในทันที ข้าว ไม่เคยทอดพระเนตรเห็นแม้ “หม่อมฉันเป็นคนอ่อนแอ ถ้า กระทั่งคนคดข้าว เคยเห็นก็แต่ข้าว เป็นอย่างนี้ออกบวชไม่ได้หรอก” ที่คนคดใส่จานไว้แล้ว จึงทรงทราบ “ถ้าไม่ออกบวชเจ้าก็ต้องเรียน แต่ว่าข้าวเกิดจากถาดทองคำเท่านั้น ๑๐๔ ธันวาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร รู้เรื่องงานซึ่งคนอยู่ครองเรือนจะต้อง หารู้จักว่าข้าวเกิดในนาไม่ เช่นเดียว ทำ” เจ้าชายมหานามะจึงตรัสอธิ บายถึงวิธีทำนา ซึ่งเป็นงานหลักที่ กษัตริย์ศากยวงศ์และโกลิยวงศ์กระ ทํากันมาแต่ครั้งบรรพบุรุษ กับเจ้าชายกิมพละ และเจ้าชาย ภัททิยะที่ไม่ทรงทราบว่าข้าวเกิดใน นา ทรงทราบแต่ว่าข้าวเกิดในฉาง เพราะทรงเห็นคนขนข้าวเข้าฉาง ส่วนเจ้าชายภัททิยะทรงทราบแต่ว่า “คนครองเรือนต้องทำนา ข้าวเกิดในหม้อ เพราะทรงเคยเห็น ทุกปี จะได้มีข้าวไว้บริโภค การทำ แต่คนหุงข้าว นานั้น เริ่มต้นด้วยการไถ ไถแล้ว อ่านต่อฉบับหน้า