ความหมายของปูชนียะ : หน้า 72/128

ปูชนียะ หมายก็เป็นอันเดียวกัน ซึ่งสามารถ วิเคราะห์ความหมายได้ว่า ปูชน์ อร หนุติ ปูชาย อนุจฉริกา โหนติ ปูช เนย แปลได้ว่า ชนเหล่าใด ย่อมควร ซึ่งการบูชาคือเหมาะแก่การบูชา เหตุ นั้น ชนเหล่านั้น ชื่อว่า ผู้ควรแก่การ บูชา ว่า ปูชนียะ เป็นศัพท์ที่ การบูชานี้เป็นอุบายอย่างหนึ่ง ที่ฝึกใจของผู้ที่มีความกระด้าง ไม่ ฉงดีจาก ws: lasugn โดย แก้วปริยัติ ๗๐ ธันวาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร คา ใช้สำหรับนำหน้าบุคคล สามารถจะรับคุณความดีของผู้อื่นได้ หรือสถานที่เช่น บุคคล ให้อ่อนลง เพื่อจะได้รองรับคุณความดี ผู้ที่มีพระคุณต่อส่วนรวม ของผู้อื่นได้ ต้นไม้เมื่อยังเป็นต้นกล้า มากมาย เป็นคนดี มี อยู่ จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องมีไม้ค้ำเป็น คุณธรรม ผู้นั้นก็จะได้รับยกย่องว่า เป็น ปูชนียบุคคล ส่วนในเรื่องสถานที่ นั้น หากสถานที่ใดมีความสำคัญกับ บุคคล สำคัญอย่างเช่น โบถส์ วิหาร พระเจดีย์อันเป็นสถานที่ประทับของ องค์พุทธปฏิมากรหรือบรรจุสิ่งที่สำคัญ ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า สถานที่ เหล่านี้ก็จะได้ชื่อว่า ปูชนียสถาน ปูชนียะ แปลว่า ควรบูชา ควร เชิดชู ควรยำเกรง ฯลฯ เพราะเดิมที แล้วคิดว่าปูชนียะนี้มีศัพท์เดิมคือ ปูช หลัก คอยประคองไว้ป้องกันไม่ให้ล้ม ไม่ให้รากขาดจนตายก่อนฉันใด ผู้ที่ หวังความเจริญก้าวหน้า ก็จำเป็นอย่าง ยิ่งที่ต้องบูชาบุคคลที่ควรบูชา เพื่อไว้ เป็นตัวอย่างการดำเนินชีวิตที่ถูก เป็น หลักใจ เพื่อป้องกันความเห็นผิดและ อกุศลกรรมต่างๆ มิให้ย้อนกลับขึ้น มาอีกครั้งหนึ่งฉันนั้น นี้เป็นสิ่งที่ดีของการบูชาบุคคลที่ ควรบูชา ซึ่งในความหมายการบูชาที่ แท้จริงนั้นก็คือการค้นคิดเอาคุณธรรม ตัวของเราเองให้ได้ตามท่าน เพราะ ธาตุ ในภาษาบาลีที่แปลว่า บูชา เชิดชู ของผู้ที่เรากำลังบูชาอยู่นั้นมาปรับปรุง ยำเกรง ฯลฯ และอีย ที่แปลว่า ควร ที่น่าสังเกตอีกอย่างคือมีอีกคำที่มีความ ว่าเรานั้นก็มองเห็นแล้วว่า ผู้ที่เราบูชา หมายเหมือนกัน ปูชไนยย หรือปูชเนยย อยู่นี้ ต้องมีความดีแน่นอน เราจึงบูชา ซึ่งเป็นศัพท์ที่ใช้มากในภาษาบาลี แต่ ซึ่งจะว่าไปแล้วก็เท่ากับเราเตรียมตัวที่ พุทธศาสนิกชนในปัจจุบันเวลาพูดหรือ จะเป็นอย่างท่านบ้างเหมือนกัน พระ เขียนก็ตามมักจะใช้ คำว่า ปูชนีย สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสรรเสริญไว้ว่า เป็นส่วนมาก แต่อันที่จริงแล้วความ ปูชาจ ปูชนียานํ เอตตมุม คลมุตตม