ประสบการณ์การนั่งสมาธิ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 12 หน้า 32
หน้าที่ 32 / 128

สรุปเนื้อหา

ชัดและความใสก็มีมากขึ้นตามลำดับ ความสุขในการเข้าถึงก็มีมากขึ้นตาม ลำดับเช่นเดียวกัน ความสุขนี่ก็แปลก ดีนะลูกนะ บางทีสุขจนน้ำตาไหล แม่ ก็มีประสบการณ์เช่นนี้เหมือนกัน ตอน ที่ได้มีโอกาสขึ้นไปปฏิบัติธรรมบนดอย ในปี ๒๕๒๙ เป็นช่วงซัมเมอร์ที่ทางวัด มาเจอกัลยาณมิตรคุณนันทพร เธอ เห็นแม่ คุณนันท์เธอก็ทักขึ้นมาว่า “เอ๊ะ! ทำไมวันนี้ดูตาคุณใส จริง ตาขาวเป็นสีฟ้าเชียวหละ!” แม่ ตอบเธอว่า ก็ต้องอ่านตามไปก่อน เพราะหนูเพิ่ง กายตลอด เดินไปพูดคุยกับใครก็มอง เริ่มเรียนอนุบาล คงไม่มีเด็กคนไหน ดูที่ดวงกลมสว่างนั้นไปด้วย จนกระทั่ง สงสัยว่า ทำไมไม่อ่าน ก.ไก่ เป็นฮ.นกฮูก อะไรทำนองนั้น หรืออย่างที่หลวงพ่อ ถามหนูว่า “เห็นดวงไหมจ๊ะ?” พอจบ คำถามท่าน หนูก็เห็น “ดวง” ได้ทันที ไม่ต้องนั่งนานๆ หรือตั้งใจนั่งให้เห็น คือพอท่านถ

หัวข้อประเด็น

- ประสบการณ์การนั่งสมาธิ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ชัดและความใสก็มีมากขึ้นตามลำดับ ความสุขในการเข้าถึงก็มีมากขึ้นตาม ลำดับเช่นเดียวกัน ความสุขนี่ก็แปลก ดีนะลูกนะ บางทีสุขจนน้ำตาไหล แม่ ก็มีประสบการณ์เช่นนี้เหมือนกัน ตอน ที่ได้มีโอกาสขึ้นไปปฏิบัติธรรมบนดอย ในปี ๒๕๒๙ เป็นช่วงซัมเมอร์ที่ทางวัด มาเจอกัลยาณมิตรคุณนันทพร เธอ เห็นแม่ คุณนันท์เธอก็ทักขึ้นมาว่า “เอ๊ะ! ทำไมวันนี้ดูตาคุณใส จริง ตาขาวเป็นสีฟ้าเชียวหละ!” แม่ ตอบเธอว่า ก็ต้องอ่านตามไปก่อน เพราะหนูเพิ่ง กายตลอด เดินไปพูดคุยกับใครก็มอง เริ่มเรียนอนุบาล คงไม่มีเด็กคนไหน ดูที่ดวงกลมสว่างนั้นไปด้วย จนกระทั่ง สงสัยว่า ทำไมไม่อ่าน ก.ไก่ เป็นฮ.นกฮูก อะไรทำนองนั้น หรืออย่างที่หลวงพ่อ ถามหนูว่า “เห็นดวงไหมจ๊ะ?” พอจบ คำถามท่าน หนูก็เห็น “ดวง” ได้ทันที ไม่ต้องนั่งนานๆ หรือตั้งใจนั่งให้เห็น คือพอท่านถามในขณะที่หนูหลับตาไป “วันนี้นั่งสมาธิได้ดีจังเลยพี่นันท์” แป๊บเดียว หนูก็ “เห็น” ได้ทันที เมื่อได้โอกาสกราบเรียนหลวง เพราะใจเด็กบริสุทธิ์ ไม่ค่อยมีความ พ่อ ท่านก็เมตตาต่อธรรมะให้ โดย ลังเลสงสัย แม่ก็เลยทำใจให้กลับเป็น ท่านบอกให้ขยายดวงที่เห็นนั้นแล้วมอง เด็ก คือพอเห็นแล้วก็ไม่ต้องพ่วงความ ไปตรงกลางดวง แม่ก็ทำตามที่ท่าน ลังเลสงสัยลงไป เห็นเป็นเห็น เห็น บอก โดยมองไปตรงกลางดวงธรรมที่ แล้วก็เฉยๆ มองไปเรื่อยๆ จุดสว่างที่ ขยายนั้นเฉยๆ มองลงไปก็เห็นเป็นจุด เห็นค่อย ๆ ขยายจนโตเท่ากับลูกปิงปอง สว่าง ๆ เท่าหัวเข็มหมุด หลวงพ่อให้ มีความสว่างเท่ากับพระอาทิตย์เที่ยงวัน มองลงไปที่จุดสว่างนั้น จุดสว่างนั้น แต่ไม่แสบตา มองแล้วเย็นตา มีความ ค่อยๆ ขยายโตขึ้นๆ แล้วมีดวงใหม่ สุขความสบายใจ เย็นไปทั่วกายของ เกิดขึ้นในกลางของกลาง ดวงเก่า แม่ เป็นความเย็นชุ่มชื่นใจเบิกบานใจ ขยายออกไป ดวงใหม่ผุดขึ้นมาแทนที่ ไปทั้งวัน แม้ลืมตาก็ยังเห็นดวงกลม ใจแม่ก็เบิกบานมีความแช่มชื่นตามดวง สุกสว่างนั้นติดอยู่ที่ศูนย์กลางกาย แม่ ที่เห็นไปด้วย ความสว่างของดวงใหม่ พยายามประคองใจให้อยู่ที่ศูนย์กลาง ที่เกิดขึ้นมีมากกว่าดวงเก่า รวมทั้งความ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร จัดให้กลุ่มกัลยาณมิตรขึ้นไปปฏิบัติธรรม แม่ก็ได้ขึ้นไปในนามกลุ่ม บนดอย “ธรรมธารา” มีอยู่วันหนึ่ง หลวงพ่อ ท่านเช็คประสบการณ์ภายในของการ นั่งสมาธิทุกๆ คน พอมาถึงแม่ ท่าน ถามว่า “นั่งเป็นอย่างไงจ๊ะ?” แม่ตอบท่านว่า “เห็นดวงกลมสว่าง มั่นคง มี ความใสเหมือนเพชรอยู่ที่ศูนย์กลางกาย เห็นทั้งหลับตาและลืมตาค่ะ” หลวงพ่อให้มองลงไปที่กลางดวง นั้น แม่มองลงไป ท่านก็ถามว่า “เห็นอะไรในกลาง?” “เห็นดวงใหม่ผุดขึ้นมาค่ะ” หลวงพ่อท่านก็บอกให้มองลงไป ในกลางเรื่อยๆ แม่เห็นดวงใหม่ผุดขึ้น มาแทนที่ดวงเก่า ส่วนดวงเก่าก็ขยาย กว้างออกไป มีดวงใหม่ก็ผุดซ้อนขึ้น มาแทนที่อีก ท่านก็ถามว่า “เห็นอะไรในกลาง?” แม่มองในกลางของดวงที่ขยาย กว้างออกไป ก็เห็นเป็นตัวเองนั่งสมาธิ อยู่กลางของกลางที่ขยายออกไป แม่ จึงตอบหลวงพ่อว่า “เห็นตัวเองค่ะ กำลังนั่งสมาธิ อยู่ตรงกลางดวง” ท่านถามว่า “หน้าตาเป็นอย่างไร?” แม่ตอบว่า
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More