การปฏิบัติธรรม : หน้า 77/128

จะถึงเป้าหมายในที่สุด สิ่งที่เผ่าแสวงหา ตลอด ตั้งมโนปณิธานว่าจะไปวัดทุกวันอาทิตย์ ไม่มุ่งหวังอะไรมากหรอก ขอแค่ความสงบและ - ความสุขใจในแต่ละครั้งที่ได้นั่งธรรมะก็พอ” เราใช้เวลาในช่วงหลังอาหารกลางวัน เรียน เชิญคุณลุงสังเวียน แพรัตน์ มาสนทนากันที่หมู่ ผลแห่งความมุ่งมั่น บ้านปฏิบัติธรรม ในคราวที่คุณลุงได้รับเชิญมา แม้ในขั้นต้น คุณลุงจะไม่คิดหวังอะไร ไม่ ร่วมสัมมนาของกลุ่มแก้วกัลยาณมิตร คุณลุงมี ต้องการสิ่งใดจากการปฏิบัติธรรมมากไปกว่าความ บุคลิกสุภาพเรียบร้อย ใบหน้าเรียบเฉย แต่ดวงตา สงบ แต่วิสัยผู้รู้ที่มีเชื้อสายของความดีงามอยู่ภายใน 6 สะท้อนแววแห่งความสุข เราเริ่มต้นสนทนากัน..... กอปรกับมีอุปนิสัยรักในการฝึกฝนตนเองอย่างสม่ำ คุณลุงได้เล่าความเป็นมาให้ฟังด้วยอารมณ์เบาๆ เสมอ ยิ่งเป็นพลังหนุนให้ความตั้งใจของลุงเพิ่ม สบายๆ ว่า “ในคราวที่มาวัดครั้งแรกประมาณปี ๒๕๒๓ ภรรยาของลุงเองเป็นคนชวนมา เพราะเห็นว่าลุง เป็นคนธรรมะธัมโม ชอบนั่งสมาธิปฏิบัติธรรม เคยลองนั่งสมาธิมาหลายวิธีแล้วแต่ก็ยังไม่ถูกใจ ก็ เลยทดลองมานั่งที่วัดพระธรรมกาย วันนั้นจำได้ ว่า เป็นวันอาทิตย์ต้นเดือน ในตอนเช้า พระเดช- พระคุณพระสุธรรมยานเถร (หลวงพ่อธัมมชโย) สอนวิธีนั่งสมาธิ เมื่อลุงปฏิบัติตามคำแนะนำของ ท่านแล้ว รู้สึกเบากายเบาใจ พออกพอใจ อิ่มอก อิ่มใจ และมีความสุข พอช่วงบ่ายได้พบพระ- ภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตะ) ท่านลงเทศน์ สอนบรรยายธรรมได้ทะลุปรุโปร่งแจ่มแจ้งดีมาก ก็ยิ่งรู้สึกถูกใจมากยิ่งขึ้นไปอีก ระดับสูงขึ้นไปอีก ปฏิบัติธรรม ใจหยุดใจนิ่ง แค่ช้างกระดิก “ลุงมาคิดถึงตัวเอง คิดไปคิดมาว่าถ้าเรา เห็นความ ไม่ได้เอาจริง เราก็จะไม่เข้าถึงแก่นแท้ของศาสนา สว่างภายใน ต่อไปนี้ก็จะต้องเข้าให้ถึงแก่นแท้ให้ได้ ไม่ว่าจะ ยากเย็นยังไงก็ตาม เหมือนเราไม่เคยเรียนหนังสือ เลย เราก็อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ แต่ถ้าเราพยายาม ห งูแลบลิ้น พากเพียรเขียนอ่านไป อ่านบ่อยๆ เขียนบ่อยๆ ได้บุญมากกว่า ไม่ช้าเราก็อ่านออกเขียนได้ และก็จะยิ่งแตกฉาน ยิ่งขึ้น เช่น ถ้าเราตั้งใจปฏิบัติธรรม แม้จะยัง ตามคนอื่นเขาไม่ทัน แต่สักวันหนึ่งเราก็จะไปถึง ยังจุดที่เราต้องการ จะไม่มีอะไรผิดแปลกกันไป หากเราได้เดินอยู่บนถนนเดียวกัน และมีความเชื่อ มั่นว่าต้องทำได้” “ลุงท่าสมาธิมากเข้าๆ ท่าบ่อยๆ ตามวิธีที่ พอท่านบรรยายธรรมจบแล้ว ลุงก็คอยจ้อง หลวงพ่อสอน แม้ตอนแรกจะยังไม่รู้สึกอะไร แต่ หาจังหวะในช่วงที่ท่านยังไม่ลุกกลับออกไป เข้าไป ต่อมาภายหลังรู้สึกว่าจิตใจของเราชุ่มชื่น นุ่มนวล หาท่านและกราบเรียนท่านว่า “กระผมจะขอมา อิ่มเอิบและปีติ นึกนิมิตติดอยู่ในใจได้นานถึงครึ่ง เป็นสมาชิกปฏิบัติธรรมที่นี่ หลวงพ่อกรุณารับ เดือน (อุคคหนิมิต) มีอยู่ครั้งหนึ่งเพื่อนมาชวนให้ กระผมไว้เป็นลูกศิษย์ด้วยอีกคนนะครับ กระผม ไปถวายปัจจัย พร้อมทั้งธูปเทียนแพแด่หลวงพ่อ เคยไปปฏิบัติธรรมมาแล้วหลายแห่ง หลายวิธี ธัมมชโย พอถวายแล้วลุงก็ไปนั่งสมาธิรู้สึกมีความสุข แต่ไม่ถูกใจ เมื่อมาที่นี่กระผมรู้สึกว่าพบแล้วใน มีความสบายใจมากๆ มีความสว่างเต็มท้องเลย สิ่งที่แสวงหามานาน” หลวงพ่อทัตตะก็บอกว่า “สบายมาก เป็นอย่างนี้อยู่ได้นานถึงครึ่งเดือน” หลวงพ่อเองก็เคยผ่านมาหลายอาจารย์แล้ว ถ้า อุทาหรณ์สอนใจ พบวิธีไหนที่ถูกใจเรา เราก็ปฏิบัติตามก็แล้วกัน” ใจของคุณลุงสังเวียนคิดเพียงแต่ว่าจะสร้าง “ลุงก็ดีใจ จากนั้นก็มุ่งปฏิบัติธรรมมาโดย บุญสร้างบารมีให้มากที่สุด ใครมาบอกบุญอะไรก็ สร้างโบสถ์ สร้างวิหารอีก กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๗ ๗๕