ข้อความต้นฉบับในหน้า
จดหมายฉบับที่ ๕
น๊อต,นุ่น ลูกรัก
ช่วยกันเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนผ่าน
แ
ม่ได้รับจดหมายจากหนูแล้ว ขอ
ลงไปในกระเพาะและลำไส้ เพื่อทำ
อนุโมทนาบุญที่พวกหนูยุวกัล หน้าที่ย่อยต่อไป ขาดฟันหน้าก็จะไม่
ยาณมิตรทุกคน ที่ได้ไปทำบุญเลี้ยง
ภัตตาหารเพลพระภิกษุสามเณร และ ตัด ขาดกรามการบดอาหารก็ไม่มีประ
ปล่อยปลาเนื่องในวาระวันคล้ายวันเกิด
ของเพื่อนๆ ยุวฯ ด้วยกัน ใครเกิด ขาดส่วนประกอบอะไรไปอย่างใดอย่าง
เดือนเดียวกันในเดือนนั้นๆ ก็ทำบุญ
หนึ่งไม่ได้ ต่างต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกัน
มีแรงกัด ขาดเขี้ยวก็ไม่มีแรงฉีกหรือ
สิทธิภาพเท่าที่ควร เห็นมั้ยจ๊ะลูกว่า
พร้อมกันไปเลยทีเดียว พวกเราเกิดมา
และกัน จึงจะทำให้ได้รับผลเป็นความ
จะได้มาร่วมบุญร่วมสร้างบารมีด้วยกัน
อีก การทําบุญด้วยกันก็ควรทําด้วยใจ
สำเร็จที่น่าชื่นใจแก่ทุกๆ ฝ่าย
ฉบับที่แล้ว ที่แม่เล่าว่าได้เห็น
ที่เบิกบานนะลูก ถึงจะไม่ใช่วันคล้าย ความสว่างในท้อง แล้วแม่ก็ได้รักษา
วันเกิดของหนู หนูร่วมบุญด้วยก็ได้
บุญเหมือนกัน พอถึงวันคล้ายวันเกิด
ของหนูเอง พวกเพื่อนๆ จะได้มาร่วม
ทำบุญด้วยกันอีก บุญจะได้ทับทวีเพิ่ม
ขึ้นอีก พวกเราจะได้เกิดมาเกาะกลุ่ม
กันร่วมสร้างบารมีกันไปเรื่อยๆ ทีม
ของหลวงพ่อเป็นทีมใหญ่ ประกอบ
ด้วยหลายฝ่ายได้แก่ ฝ่ายวิชาการ ฝ่าย
เผยแพร่ ฝ่ายเสบียง และฝ่ายทำวิชชา
แต่ละฝ่ายก็มีทั้งพระภิกษุ สามเณร
อุบาสก อุบาสิกา สาธุชนและกลุ่มกัล
ยาณมิตรต่างๆ จะขาดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
ไม่ได้ เราต้องเดินไปสู่เป้าหมายโดย
พร้อมเพรียงกัน ให้ความสำคัญแก่กัน
และกัน ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ไม่มี
ใครเด่นหรือด้อยกว่าใคร เปรียบเสมือน
ฟันในปากของหนูมี ๓๒ ซี่ ซึ่งประกอบ
ด้วยฟันหน้า เขียว และฟันกราม มี
หน้าที่เคี้ยว กัด ตัด และบดอาหาร
ฟันหน้ามีหน้าที่ตัดหรือกัด เขี้ยวมี
ความสว่างนี้ มาจนกระทั่งวันหนึ่งได้
มีโอกาสมานั่งฟังธรรมและปฏิบัติธรรม
ในวันอาทิตย์ต้นเดือนในปี พ.ศ. ๒๕๒๙
แต่ไม่ได้จำว่าเดือนอะไร เสียงหลวงพ่อ
ธัมมชโยท่านกล่าวนำนั่งสมาธิ ก่อน
ถวายข้าวพระ ท่านให้เอาใจจรดไว้ใน
กลาง ใครเห็นธรรมะถึงขั้นไหนก็ให้
เอาใจจรดไว้ในกลางของกายที่เข้าถึง
หรือถ้ายังไม่เห็นอะไร ก็ให้เอาใจจรด
ไว้ตรงกลางเฉย ๆ แม่จึงทำใจให้นิ่งไว้
ตรงกลางความสว่างนั้น สักพักหนึ่งใจ
กำลังนิ่งสบายๆ ดี ก็เห็นเป็นจุดสว่าง
โพลงขึ้นมากลางท้อง ประมาณเท่าหัว
เข็มหมุดเล็ก ๆ เสียงหลวงพ่อท่านให้
เอาใจไว้ตรงกลางนิ่งๆ นะจ๊ะ ตอนนี้
สำคัญนะให้ตั้งใจทำกัน อย่าพูดจากัน
แม่ก็เอาใจจรดนิ่งๆไว้ตรงจุดสว่างที่เห็น
พยายามให้ใจนิ่งๆ ไม่ตื่นเต้นหรือ
สงสัยอะไรทั้งนั้น เพราะแม่พยายาม
ทำใจให้เหมือนเด็กๆ อย่างคุณครูจะ
หน้าที่ฉีกกัดหรือเจาะ กรามมีหน้าที่ สอนอะไรหนูก็ต้องทำตามนั้นไปก่อน
ทั้งหมดรวมกันมีหน้าที่หลักคือ เช่น คุณครูให้อ่าน ก.ไก่ ข.ไข่ เด็กๆ
บด
กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๗ ๒๕