นายอันนภาระ : หน้า 104/128

พระอนุรุทธะทรง ได้รับการเลี้ยงดู อย่างดี อยู่ใน ประสาท ๓ ฤดู ไม่ว่าจะปรารถนา สิ่งใดก็จะได้ เลื่อมใสศรัทธาอยากจะใส่บาตร จึง ทีเดียว” ชักชวนภรรยาน่าอาหารอันเป็นส่วน พระราชาสดับดังนั้น ก็ทรง ทั้งหมดของตนและภรรยาในวันนั้น โปรด ได้พระราชทานทรัพย์พันหนึ่ง มาใส่บาตร พระปัจเจกพุทธเจ้ารับ แล้วรับสั่งว่า บาตรแล้ว กล่าวอนุโมทนาทานแล้ว “เจ้าจงไปสร้างบ้านอยู่ ณ ที่ ตรงโน้น” เดินจากไป นายอันนภาระทําบุญครั้งนี้ รับสั่งให้เจ้าหน้าที่จัดหาที่ สร้างบ้านให้แก่เขา เมื่อนายอัน นภาระกำลังถากถางสถานที่อยู่นั้น บังเกิดมีทรัพย์หม้อใหญ่ผุดขึ้น เขา ด้วยจิตอันเป็นมหากุศล คือมีศรัทธา มีความยินดี เกิดขึ้นมาเองโดยไม่ ต้องมีใครชักนำ ประกอบกับทานที่ ถวายนั้นเป็นทานอันบริสุทธิ์และพระ เห็นดังนั้นจึงกราบทูลพระราชาให้ ปัจเจกพุทธเจ้าที่มารับทานนั้นก็เป็น ทรงทราบ พระราชารับสั่งให้ขน ผู้บริสุทธิ์ จึงเกิดเป็นมหากุศลแก่ ทรัพย์ทั้งหมดมากองไว้แล้วตรัสถาม นายอันนภาระในการสร้างบุญครั้งนี้ ว่า ควย เศรษฐีสุมนะ ได้ยินเทวดา มาณเท่านี้บ้าง” “ในนครนี้ ใครมีทรัพย์ประ สมปรารถนา อนุโมทนาคำว่า โอ ทาน ซึ่งหมาย “ไม่มีใครมีเลยพระเจ้าข้า” ถึงทานอันเยี่ยม จึงขอให้นายอัน ไม่เคยไม่ได้อะไรที่ พวกอำมาตย์กราบทูล นภาระแบ่งส่วนบุญให้บ้าง เมื่อนาย “ถ้าอย่างนั้น ตั้งแต่นี้ต่อไป ปรารถนาแม้กระทั่ง คำว่า “ไม่มี” ก็ไม่ เคยได้ยิน เสวย สมบัติดุจเทวดา อันนภาระแบ่งส่วนบุญให้ เศรษฐี นายอันนภาระผู้นี้จะเป็นอันนภาระ สุมนะเกิดปีติใจ จึงมอบทรัพย์ เศรษฐีในนครนี้” สมบัติให้เป็นจำนวนมากเพื่อตอบ แล้วพระราชทานฉัตรเศรษฐี แทนความเสียสละของเขา แก่นายอันนภาระในวันนั้นเอง อัน ด้วยเหตุที่นายอันนภาระใส่ นภาระเศรษฐีเป็นผู้ไม่ประมาทใน บาตรแก่พระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ออก ชีวิต ยังคงทำความดีอย่างต่อเนื่อง จากนิโรธสมาบัตินี้ เป็นมหากุศล จนสิ้นอายุ บุญจึงส่งผลให้ไปเกิด อย่างยิ่ง เศรษฐีสุมนะได้พานายอัน ในภพภูมิแห่งเทวดาและมนุษย์ทั้ง นภาระไปเข้าเฝ้าพระราชา กราบ ทูลเรื่องราวต่างๆ และการที่ตนมอบ หลาย จนมาถึงพุทธกาลของพระ สมณโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้ โตทนะ พระอนุชาของพระเจ้า ทรัพย์พันหนึ่งให้แก่นายอันนภาระ มาเกิดเป็นพระโอรสของพระเจ้าอม ให้พระราชาทรงทราบ “ข้าแต่มหาราช ชายผู้นี้ สุทโธทนะ แห่งกรุงกบิลพัสดุ์ มี สมควรเป็นผู้จะพึ่งทอดพระเนตร พระนามว่าเจ้าชายอนุรุทธะ มีพระ ๑๐๒ ธันวาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร