ปัญหาครอบครัว : หน้า 115/128

เพียงแต่ว่า ให้ไปพบมีธุระจะคุยด้วย พูด แต่มือเธอเชียขนมในจานเล่น รออยู่ที่แม็คโดนัลหน้ารามคำแหง ไปมา หัวหมาก อ๊อดรีบแต่งตัวทันที แต่ วันนี้รถเมล์กลับวิ่งช้ากว่าปกติ ทันที ที่ไปถึง อ๊อดรีบเดินเข้าหาทันทีที่ เห็นเธอโบกมือให้อยู่ไหวๆ ด้านใน สุดของร้าน รีบพูดขึ้น “มาช้าไปนะ ขอโทษ” อ๊อด “ไม่เป็นไรหรอก นั่งเถอะ กินน้ำนี่มาถึงเหนื่อยๆ” เธอพูด พร้อมกับเลื่อนแก้วโค้กให้ “เรียกอ๊อดมา มีธุระอะไร หรือเปล่า” “มีเรื่องปรึกษานิดหน่อย” เธอ “ว่าไปซิ ก้อยมีอะไรเหรอ” อ๊อดพูดอารมณ์ดี แต่เธอนั่งเงียบไป พักหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมา “ถ้าพ่อเธอมีเมียน้อย เธอ จะทำอย่างไร" “อือดเฉยเสียแล้ว เพราะพ่อ แม่แยกทางกัน เป็นเรื่องของผู้ใหญ่” “แต่ก้อยเฉยไม่ได้นี่” เธอเสียง ดังขึ้น น้ำตาร่วงพรู “หมายความว่า...” “ใช่พ่อน้อยกำลังมีเมียน้อย” อ๊อดพูดอะไรไม่ออก นั่งมองเธอนิ่ง เงียบ น้ำตาเธอไหลเป็นทางยาว ท่าทางเธอเก็บปัญหานี้ลุมไว้เต็มหัว ใ “ทำไม? ทำไมผู้ชายต้องทำ อย่างงี้ด้วย พ่อทำไมต้องทำร้ายแม่ ด้วย แม่ร้องไห้ทุกวัน แม่ทำอะไร ผิดเหรอ?” เธอสะอื้นไห้ตัวสั่น อ๊อด ทำได้แค่เพียงหยิบกระดาษเช็ดหน้า ส่งให้เธอ “ก้อย..ใจเย็นๆ นะ ค่อยๆ คิดนะ มีอะไรอยากจะระบายก็พูด เถอะ เล่าให้ออกฟัง เราเป็นเพื่อน กันนะ เพื่อก้อยจะได้สบายใจขึ้นมา บ้าง” เธอรีบเช็ดน้ำตา เมื่อเห็นคน ในร้านมองมาที่เธอ “พรุ่งนี้วันอาทิตย์ งั้น! พรุ่ง นี้ไปวัดกับอ๊อดไหม?” สงสัย “วัดไหนจ๊ะ!” เธอถามใบหน้า “เถอะน่า ไปแล้วรับรองก้อย จะสบายใจมากขึ้น ที่นั่นยังกับ อุทยานแน่ะ มีน้ำตก มีน้ำพุด้วย มี พระหลายร้อยรูป มีคนแต่งชุดขาว ไปวัดเป็นพันๆ คน “ไม่เคยได้ยินเลย วัดที่อ๊อด พูดเนี่ย?” เธอยิ้มขึ้นมาบ้าง ดูเธอ สบายใจขึ้นบ้างแล้ว * * วันรุ่งขึ้น ก้อยมาตรงตาม เวลานัด เจ็ดโมงเช้า รถออกที่หน้า ตึกอธิการบดีของมหาวิทยาลัย เธอ แต่งชุดขาว สวย เด่น แต่แววตา เธอหมอง ๆ ชอบกล กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๕๕ 999