การต่อสู้กับความยากจน : หน้า 44/128

ใช่มเบาตามเวอร์เอง พ.ศ.07 -แม่อาย นุ่มนวลเปี่ยมด้วยพระเมตตากรุณาว่า “ฉันต่อสู้กับความยากจนให้กับ ประชาชนของฉันต่างหาก” ยามใดบ้านเมืองเกิดสภาวะคับ ขัน ไม่มีใครแก้ปัญหาได้ ก็จะมีแต่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวองค์พระ ประมุขผู้ประเสริฐเท่านั้น ที่จะทรงออก มาขจัดปัญหาสิ่งเลวร้ายทั้งหลายให้ ลุล่วงไปด้วยดี ด้วยพระเมตตาธรรม ต่อทุกฝ่ายอย่างเสมอหน้า เป็นที่แซ่ ซร้องสรรเสริญไปทั่วโลก ประเทศไทย รอดพ้นภัยจากสงครามกลางเมืองมาถึง ๒ ครั้งใหญ่ ไม่ว่าจะเป็น ๑๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๑๖ “วันมหาวิปโยค” หรือ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๓๔ “พฤษภาทมิฬ” ที่ทุกคนยังจดจำกันได้ดี ชาวไทยทั้ง ประเทศ ต่างสำนึกในพระมหากรุณา ธิคุณเป็นล้นพ้น เกือบ ๕๐ ปี ที่พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวทรงปกครองประเทศโดย ผลไม้เมืองหนาวแทน ตามโครงการ เป็นอยู่ดีขึ้น กล่าวได้ว่า เวลาส่วนใหญ่ พระราชดำริที่เรียกว่า “โครงการหลวง” ในชีวิตของพระองค์ทรงงานอยู่ท่าม ทำให้ชาวไทยภูเขาทั้งหลายมีอาชีพปัก กลางภูเขาถิ่นทุรกันดาร มากกว่า หลักมั่นคง รายได้ดี ไม่ต้องทำไร่เลื่อน ประทับอยู่ในพระบรมมหาราชวัง พระ ลอย หรือปลูกพืชที่เป็นอันตรายต่อ มหากรุณาธิคุณที่ทรงมีต่อพสกนิกรของ ชีวิตประชากรโลกอีกต่อไป นับว่าทรง พระองค์ เป็นที่ประจักษ์ชัดซาบซึ้งใจ เล็งเห็นการณ์ไกล และมีพระมหากรุณา ของประชาชนทุกหมู่เหล่า รอยแตก หลักทศพิธราชธรรมเสมอมา ทำให้ ต่อประเทศชาติอย่างมหาศาล ที่ไม่ ร้าวที่เคยกว้างออกไปก็กระชับประสาน พระบรมเดชานุภาพของพระองค์แผ่ ต้องสูญเสียทรัพยากรป่าไม้จากการ คืนกลับมาหลอมรวมดวงใจเป็นหนึ่ง กว้างไกล ชาวโลกต่างสรรเสริญชื่นชม ทำไร่เลื่อนลอยปีละเป็นล้านๆ ไร่อีก เดียวกัน ในพระเกียรติ อันเกิดจากความดีงาม โดยเนื้อแท้ของพระองค์ ทำให้ชาวโลก ในระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๐๘-๒๕๒๕ ภาพของอาณาประชาราษฎร์ สถานการณ์บ้านเมืองไม่ค่อยมั่นคงนัก หมอบกราบพระเจ้าอยู่หัวพระองค์เดียว ได้ประจักษ์ว่า ความยิ่งใหญ่ของพระ ต้องเผชิญปัญหาความขัดแย้งของคน กัน อยู่พร้อมหน้าทุกเชื้อชาติผิวพรรณ ในชาติที่มีความคิดเห็นในเรื่องลัทธิการ สีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส หันหน้าเข้ากราบ ปกครองที่แตกต่างกัน ทำให้คนไทย เหมือนพี่เหมือนน้อง ก็คงมีแต่ในประ ต้องฆ่าฟันกันเอง สูญเสียเลือดเนื้อไป เทศไทยเท่านั้น ครั้งหนึ่งผู้สื่อข่าวต่าง ไม่ใช่น้อย พระบาทสมเด็จพระเจ้า ประเทศได้กราบบังคมทูลถามพระองค์ อยู่หัวทรงเป็นห่วงบ้านเมืองเป็นอย่างยิ่ง ว่า ทรงทราบดีว่าปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้น “ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท ทรง เพราะประชาชนส่วนใหญ่ยากจน ขาด มีวิธีการต่อสู้กับคอมมิวนิสต์อย่างไร การศึกษา จึงทรงทุ่มเทพระวรกาย พะยะค่ะ” ทรงงานหนัก พระราชทานความช่วย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เหลือเพื่อให้ราษฎรของพระองค์มีความ ได้ตรัสตอบด้วยพระปรีชาญาณลึกซึ้ง องค์ได้มาด้วยการสร้างชาติ คอยช่วย เหลือประชาชน ด้วยพระเมตตากรุณา มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และมีขันติ ธรรมอย่างยิ่ง มาจากการเป็นผู้ให้และ เสียสละอย่างที่สุด มากกว่าผู้ใดใน ประเทศ สมกับคำว่า “พระประมุข” ความเป็นมหาราชของพระองค์ จึงเป็น มหาราชโดยธรรม โดยความยินยอม พร้อมใจของประชาชนอย่างพร้อมหน้า ๔๒ ธันวาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร