ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 29/128

จากผู้เขียนถึงผู้อ่าน จดหมายฉบับที่ ๕ นี้ ข้าพเจ้าได้เขียนเล่าถึงประสบการณ์ในการ ปฏิบัติธรรมของข้าพเจ้าให้ลูกได้เข้าใจ และรับรู้ต่อจากฉบับที่ ๔ ซึ่งเป็นระยะเริ่มต้นที่ได้รับผลการปฏิบัติธรรม ตั้งแต่เห็นดวงปฐมมรรค ไปจนถึงการเห็นพระธรรมกายภายใน ในระยะแรก ๆ ซึ่งยังไม่มั่นคงยัง ต้องปรับใจให้หยุดนิ่ง จากความรู้สึกอยากได้ อยากเห็นเร็ว ๆ ซึ่งเป็น ความเคยชินทางโลก ผสมกับความอยากเห็นชัด ๆ ทำให้เผลอใช้ “กำลัง” เข้าไปดันเข้ากลาง ซึ่งผิดหลักทางธรรมะ ที่ต้องอาศัยความ “สบาย” ความ “พอดี” ของใจ จึงจะประสบความสำเร็จในการเข้าถึงธรรม จดหมาย จากแม่ดึงลูก โดย : เพียงนิล ศิริเกษม ข้าพเจ้าจึงได้เล่าประสบ การณ์เหล่านี้ ให้ลูกได้เข้าใจถึงวิธี การปฏิบัติอย่างไร เพื่อที่จะแก้ไข ข้อบกพร่องต่างๆ ในการ “ปรับใจ” ของข้าพเจ้าเองให้เข้ากลางได้อย่าง ถูกต้อง และเมื่อเข้าใจหลักการใน ท่านสอนให้ การเข้ากลางแล้ว ก็ให้อารมณ์ก่อนที่จะเห็นธรรม หรือให้จำ “รอย เดิมก่อนเข้าถึงธรรม ไม่ใช่จำประสบการณ์ในการเข้าถึงธรรม ซึ่ง ข้าพเจ้าได้ยินหลวงพ่อท่านปรารภในเรื่องนี้บ่อย ๆ “จำวิธีการเข้าถึง ไม่ใช่จำประสบการณ์” เพราะกว่าจะเข้าถึงจุดนี้ได้ ก็ต้องใช้วิธีการปรับใจอยู่นาน เพื่อให้ได้ความ “พอดี” ของอารมณ์ “สบาย” ในการ “หยุดนิ่ง” พอปรับได้พอดีก็มักจะ “ลืม” วิธีการเข้าถึง ว่า อารมณ์สบายในการหยุดนิ่งของเราเป็นอย่างไร เพราะใจมักคุ้น เคยอยู่กับอารมณ์หยาบๆ ทางโลก ซึ่งเร่งรีบใช้กำลังไปเสียทุกอย่าง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องอาศัยความต่อเนื่องในการฝึกการปฏิบัติธรรมอย่าง สม่ำเสมอจนเป็นนิสัย ให้รักการปฏิบัติธรรมให้เป็นชีวิตจิตใจ แล้วก็ จะพบกับ “ความสุขภายใน” ที่เปี่ยมล้นอย่างเทียบไม่ได้กับความสุข ทางโลก และเป็น “ความสุข” ที่หาได้พบได้ด้วยตนเอง โดยการทำ ใจ “หยุด” ทำใจ “นิ่ง” อย่างเดียว กราบอนุโมทนาบุญค่ะ กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๓ ๒๗