ข้อความต้นฉบับในหน้า
- ไม่ได้ครับ ผมไม่มีเวลาลับใบเลื่อยหรอก
ครับ ตอนนี้เลื่อยไม้ ยุ่งมาก ไม่มีเวลาเลยจริงๆ
ว่าแล้วคุณสนเทศก็ก้มหน้าก้มตาเลื่อยไม้
ต่อไป
ส่วนเรื่องนี้เกิดขึ้นในป่าอีกแห่งหนึ่ง....
จงขวนขวาย
หาความรู้มา
ราชการหรือเอกชน ดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะ
ประเดประดังกันเข้ามาในเวลาเช่นนี้
ไม่ว่าจะเป็นวันนี้ที่งานยุ่ง หรือวันหน้าก็น่า
จะยุ่งเหมือนกัน อาตมภาพอยากให้พวกเราทุกคน
ได้หยุดคิด...ก่อนที่ปีใหม่จะมาเยือน อยากให้เรา
ได้พิจารณาการทำงานของเราในรอบปีที่ผ่านมาว่า
เป็นอย่างไร มีสักครั้งบ้างไหมที่เราเป็นอย่างคุณ
สนเทศ แล้วมีใครอีกบ้างที่เป็นอย่างคุณสนธยา
คนหนึ่งตั้งใจ ขยันทำงาน คือเลื่อยไม้ แต่ใช้เวลา
นาน งานก็ยังไม่สำเร็จ เพราะใบเลื่อยไร้ความคม
อีกคนหนึ่งลับแต่ใบเลื่อย โดยไม่มีทีท่าว่าจะได้ลง
มือทำงานเสียที แต่ทั้งสองก็มองตัวเองว่า “งานยุ่ง”
ไม่มีเวลาทำอย่างอื่น
มีความไม่พอดีเกิดขึ้น เมื่อเทียบพฤติกรรม
คนสองคนนี้ กรณีของคุณสนเทศ และคุณสนธยา
น่าจะเป็นภาพสะท้อน เป็นบทเรียนให้เราได้ย้อน
ดูตัวเรา ทบทวนการทำงานของเราบ้างว่าเป็นเช่นไร?
ในการทำงาน ขออย่าให้พวกเราเป็นอย่าง
คนสองคนนี้ อย่าเป็นคุณสนเทศ แล้วก็อย่าเป็น
คุณสนธยา แต่จงขวนขวายหาความรู้มาพัฒนา
พัฒนางาน งาน พัฒนาตัวเอง สิ่งสำคัญคิดแล้วต้องทำทันที
พัฒนาตัวเอง อย่าได้มีผัดวันประกันพรุ่งโดยเด็ดขาด หาความ
พอดีให้กับงานของตน รับฟังความคิดเห็นของ
คุณสนธยานั่งลับใบเลื่อยอยู่นานสองนาน สิ่งสำคัญคิด ผู้อื่นด้วย เพราะบางทีคนเราก็มองตัวเองไม่ออก
แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเริ่มลงมือเลื่อยไม้เสียที แล้วต้องทำ ไม่รู้จักตัวเองและมองไม่เห็นปัญหา
เพื่อนที่เลื่อยไม้อยู่ก็อดถามขึ้นไม่ได้ว่า
ทันที อย่าได้
อาตมภาพยกข้อเขียนนี้มา เพื่อเป็นอนุสสติ
คุณสนธยา จะมืดแล้วนะครับ ลงมือ
เตือนใจพวกเราทุกคน
เลื่อยเสียทีสิครับ
มีผัดวัน
ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จในการฝึกตัว
ไม่ได้ครับ ต้องลับใบเลื่อยให้คมไว้ก่อน
จะได้เลื่อยไม้ขาดง่ายๆ
ประกันพรุ่ง
การทำงานและขอให้เข้าถึงธรรมแห่งองค์พระสัม
มาสัมพุทธเจ้าโดยเร็วพลันทุกท่าน....เทอญ
ว่าแล้วคุณสนธยาก็ลับใบเลื่อยต่อไปๆ จน
โดยเด็ดขาด
พระอาทิตย์ตกดิน
8
ลายปีแล้ว ทุกคนคงกำลังอยู่ในภาวะการ
งานที่ยุ่งยากกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นงาน
หมายเหตุ ตัวอย่างเรื่องคุณสนเทศ และคุณสนธยา เก็บความ
จากหนังสือ “อุตสาหกรรมสนเทศ” โดย ดร.สุพจน์ เธียรวุฒิ
และคณะ
กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๗ ๘๑