การปฏิบัติธรรมและความสำเร็จ : หน้า 81/128

ประชุมกลุ่มกับเหล่ากัลยาณมิตร วันไหนนั่งแล้วไม่เห็นอะไร นั่งเงียบๆ ก็เหมือนเรา นั่งแล้วไม่เห็นอะไร ไม่เกิดปีติ แต่ว่าบุญก็จะสะสม ไปเรื่อยๆ คุณลุงเข้าวัดปฏิบัติธรรมมากว่า ๑๐ ปี ทั้ง ศึกษาและปฏิบัติควบคู่กันไป จึงได้เห็นผลของ การปฏิบัติ นอกจากนี้ยังได้เป็นกัลยาณมิตรให้ กำลังใจกับท่านอื่นๆ อีกด้วยว่า ลูกภรรยาก็สนับสนุนมันจะดีไปหมด แล้วก็ไม่เจ็บ ไข้อะไร ขอให้มีโอกาสปฏิบัติธรรมได้โดยสะดวกนี้ มันยอดจริงๆ มันจะกลมกล่อมดีไปหมดทั่วตลอด เลย” บุญช่วยได้จริงๆ เพราะบุญเป็นสมบัติอย่าง หนึ่งของเราเหมือนกัน บุคคลผู้เกิดมาแล้ว มีความเชื่อมั่นในคุณ ของพระรัตนตรัย มีความมั่นใจในอานุภาพแห่งบุญ “การปฏิบัติธรรมนั้น เราไม่จำเป็นที่จะต้อง และศรัทธาในธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัม กลับไปเห็นในสิ่งที่เราเห็นแล้ว เหมือนการเรียน พุทธเจ้า อันเป็นสัจธรรมที่เที่ยงแท้แน่นอน และ การสอบเมื่อเราจบชั้นประถมแล้ว เราไม่จำเป็น หมั่นศึกษาพิจารณา จดจำนำมาประพฤติปฏิบัติ ต้องกลับไปสอบชั้นประถมอีก จะเลื่อนไปสอบชั้น อย่างสม่ำเสมอต่อเนื่อง ไม่ย่อท้อต่อปัญหาและ มัธยม พอเราได้มัธยมเราขึ้นมหาวิทยาลัย เราก็ อุปสรรคทั้งปวง วันหนึ่ง...ความสุขและความสำเร็จ ไม่จำเป็นจะต้องไปสอบชั้นมัธยมและชั้นประถมอีก สิ่งที่เราเห็นแล้วผ่านไป แม้เราเห็นว่าหายไป เรา อยากเห็นสิ่งนั้นอีก ไม่ต้อง ปล่อยไปเลย เดี๋ยวก็ มาใหม่ มาแบบนั้นหรือจะมาแบบไหนก็แล้วแต่ ขอเพียงเราอย่าไปกังวลกับมัน การที่เราทำบุญหรือนั่งสมาธิแล้วอธิษฐานว่า ให้เราได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมได้โดยสะดวก อันนี้ มันครอบคลุมทุกอย่าง เงินทองก็มีใช้โอกาสก็ดี ที่แท้จริงอันวิญญูชนทั้งหลายปรารถนา ย่อม ปรากฏแก่เขาอย่างแน่นอน เหมือนดังเช่นชีวิตของ คุณลุงสังเวียน แพรัตน์ ที่ประสพความสำเร็จ และเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน อันเป็นแหล่งของ ความสุขที่แท้จริงที่อยู่ภายในตัวของเราทุก ๆ คน อานุภาพ ธรรมกาย ขอเชิญร่วมส่งเรื่องราว ประสบการณ์การปฏิบัติ ธรรม “อานุภาพธรรม กาย” หรือ “อานุภาพ บุญ” ที่พบเจอมาด้วย ตนเอง เรื่องที่ได้รับ คัดเลือกลงวารสารฯ จะ มีรางวัลสมนาคุณ ท่าน ใดสนใจ...รีบส่งได้ที่ วารสารกัลยาณมิตร ๒๓/๒ หมู่ ๗ ต.คลอง สาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี ๑๒๑๒๐ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๙ ๗๙