เจ้าชายอนุรุทธะ : หน้า 105/128

เชษฐาร่วมสายโลหิต คือ เจ้าชาย ภค เจ้าชายกิมพละ และเจ้าชาย มหานามะ พระอนุรุทธะเป็นเจ้าชายเชื้อ กับเจ้าชายภัททิยะนั้นสนิทกันมาก สายศากยะพระองค์หนึ่ง ทรงได้รับ เทวทัตแห่งเมืองเทวทหะ โดยเฉพาะ ภัททิยะ ได้ชวนกันเดินทางไปเฝ้า เพื่อทูลขอบวช โดยมีช่างกัลบก ประจำพระองค์ชื่อ อุบาลี ติดตาม ครั้งหนึ่งพระสัมมาสัมพุทธ ไปด้วย ในครั้งแรก กลุ่มพระสหาย การเลี้ยงดูอย่างดี อยู่ในประสาท ๓ เจ้า เสด็จไปประทับที่อนุปิยอัม ฤดู ห้อมล้อมด้วยหญิงนักฟ้อนรำ พวันซึ่งเป็นนิคมของพวกเจ้ามัลละ ที่จะออกบวชครั้งนี้ไม่มีเจ้าชายอนุ มากมาย ไม่ว่าจะปรารถนาสิ่งใดก็ พระประยูรญาติทั้งหลายต่างพากัน รุทธะรวมอยู่ด้วย เจ้าชายมหานามะ จะได้สมปรารถนา ไม่เคยไม่ได้อะไร ออกบวชตาม เว้นเสียแต่เจ้าชาย ที่ปรารถนาแม้กระทั่งคำว่า “ไม่มี” ศากยวงศ์กลุ่มนี้ พระประยูรญาติผู้ ก็ไม่เคยได้ยิน เสวยสมบัติดุจเทวดา ใหญ่ ครั้นเห็นเจ้าชายกลุ่มนี้มิได้ ชีวิตนี้เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น เนื่อง ออกบวชเหมือนเจ้าชายองค์อื่นๆ จึง จากพระมารดาทรงดูแลเอาใจใส่ ทรงสงสัย และตรัสถามถึงสาเหตุ อย่างดียิ่ง นอกจากนี้เจ้าชายอนุ เมื่อเจ้าชายกลุ่มนี้ไม่สามารถให้คำ รุทธะกับพระเชษฐาก็สนิทสนมกัน ตอบได้ ก็รู้สึกละอายพระทัย จึง เป็นพิเศษ เจ้าชายอนุรุทธะมีพระ ทรงปรึกษากัน สหายสนิทอยู่ 5 พระองค์ คือ เจ้า ชายภัททิยะ เจ้าชายอานนท์ เจ้าชาย ซึ่งเป็นพระเชษฐาของเจ้าชายอนุ รุทธะ เมื่อทรงปรึกษากับเจ้าชาย ทั้งหลายแล้ว จึงทรงปรึกษากับเจ้า ชายอนุรุทธะเป็นการส่วนพระองค์ ว่าใครจะออกบวช เจ้าชายอนุรุทธะ ไม่สามารถตัดสินพระทัยได้ ด้วย ไม่ทราบว่าการออกบวชคืออะไร เจ้า ชายมหานามะตรัสอธิบายให้ฟังว่า เมื่อปรึกษากันแล้ว เจ้าชาย การออกบวชนั้นคือการสละบ้านเรือน ศากยวงศ์กลุ่มนี้ ซึ่งนำโดยเจ้าชาย และโลกยสุขทั้งมวล ผู้ออกบวชต้อง กัลยาณมิตร ธันวาคม ๒๕๓๗ ๑๐๒