การเดินทางและการสนทนา : หน้า 100/124

ภาพรถบรรทุกที่จอดขวางทางอยู่ข้าง จากนั้นถึงสนามบิน มีเสียงคุยกันเป็น ภาษาจีนเป็นระยะ ๆ ส่วนใหญ่ถึงจะเป็นคน หน้าทำให้ผมหันไปสบตากับคุณปานไหม ขณะเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิฯยกศพขึ้นรถนั้น พูด ผมได้ยินเหมือนใครมากระซิบข้าง ๆ หู.... บาปมันดูด ๆ ๆ ... เราให้ชีวิตกลับรอดชีวิต บุญช่วย ผ่อนผันได้ทันเวลา ทันเหตุการณ์พอดี พ้นบริเวณนั้นได้หน่อยเดียว สนธิก็หยุด รถแอบเข้าข้างทาง “รถเป็นอะไรหรือคะ” นรีเพิ่งพูดออก “รถที่จอดตายอยู่ข้างหน้าเป็นรถเฮีย อ้วนโรงน้ำแข็งข้างบ้านคุณแม่ เดี๋ยวผมไปดู หน่อยเผื่อจะช่วยอะไรได้” สักครู่สนธิก็เดินกลับมา “เกิดปัญหาแล้วล่ะพี่โรจน์ เฮียอ้วนแก จะรีบไปส่งกุ้งขึ้นเครื่องบินกลับเมืองจีน นี่ก็ จวนเวลาเต็มที่แล้ว น้องชายของแกไปตามช่าง แถว ๆ นี้ก็ยังไม่กลับ ทำไงดีละครับแท็กซี่ แถวนี้หายากเสียด้วย” “ถ้าอย่างนั้นเอาอย่างนี้ดีไหมคะ ให้ พี่โรจน์ขับรถไปส่งคนที่จะไปดอนเมือง คุณ สนธิอยู่เฝ้ารถรอน้องชายเฮียอ้วน ส่วนพวกเรา หาแท็กซี่กลับบ้าน” ผมอยู่ช่วยจัดการเรื่องเช็คตั๋วกระทั่งส่ง ผู้โดยสารผ่านด่านรอขึ้นเครื่อง เสร็จจึงได้หัน มาจะอำลาเฮียอ้วน “กลับเลยไหมครับผมจะไปส่ง” “ขอบคุณครับ ผมหาแท็กซี่แถว ๆ นี้ กลับได้ ขอเวลาสักนิดนะพี่ ผมมีเรื่องจะเล่า ให้ฟัง” เขามองหาที่นั่ง เห็นเก้าอี้ว่างก็ชวนผม ไปนั่ง ท่าทางเรื่องที่จะเล่านั้นคงสำคัญไม่เบา นั่งลงแล้วเขาก็เริ่มพูด “ก๋งของผมเป็นหมอดู บรรพบุรุษ ของเราเคยเป็นโหรประจำราชสำนัก.... เรื่องหลวงพ่อสององค์ในรูปนะครับ องค์ที่ เป็นเจ้าอาวาส ถึงบอกว่า คน ๆ นี้แค่คิดก็ สำเร็จ งานเล็กทำไม่เป็น งานแต่ละอย่าง จะใหญ่จนน่าตกใจ ทำสำเร็จด้วย.....” เฮียอ้วนหยุดคิด แล้วพูดต่อว่า “...กิ่งเปรียบเทียบอย่างนี้ คนอื่น สร้างเรือเพื่อข้ามแม่น้ำ แต่ท่านก้าวถึงขั้น จะสร้างสะพานข้ามมหาสมุทร ไม่รู้จะ 1 “พอผมแย้งว่า....ทุกวันนี้ท่านและวัด “พี่ว่ารีบทำตามที่นาบอกดีกว่า เดี๋ยวจะ พาคนไปไหนตั้งมากมาย คนดี ๆ ทั้งนั้น” ตกเครื่องบิน” เฮียอ้วน เฮียอ้วน กิ่ง และชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง ซึ่งมาจากประเทศจีนพร้อมถึง ได้รับการแนะนำ ให้รู้จักกับผมแบบรวบรัด แล้วทุกคนพร้อม ด้วยกระเป๋าเดินทางก็ขึ้นมานั่งในรถ รถวิ่งไปได้หน่อยหนึ่ง กิ่งก็พูดกับเฮีย อ้วนเป็นภาษาจีนสองสามคำ เฮียอ้วนชี้มือ ไปที่รูปหลวงพ่อธัมมยโชและหลวงพ่อทัตตชีโว ที่นอัดใส่กรอบตั้งไว้ตรงหน้ารถ “พี่ครับขออนุญาตให้ถึงดูรูปสองรูปนี้ ได้ไหมครับ” “เชิญเลยครับ” “พี่ครับสั่งถามว่าท่านชื่ออะไรครับ” ผมบอกแล้ว เฮียอ้วนก็บอกต่อ ๙๘ กัลยาณมิตร ถูกโจมตีมาก...ก๋งรีบโบกมือห้ามให้ผม หยุด” เฮียอ้วนพูดพลางหัวเราะ แล้วพูด ต่ออีกว่า “ก๋งว่า....ลงทะเลต้องเจอคลื่นลมเป็น ธรรมดา ลื้ออย่าบ้าบอนา ทำอะไรลื้อ ต้องไปช่วย งานชิ้นใหญ่นี้เสร็จเมื่อไหร่ ประเทศไทยจะดีกว่านี้แยะ....กษัตริย์ไทย ทรงมีบุญญาธิการมากจึงได้คนแบบนี้มา เกิดในแผ่นดิน” “หลวงพ่อท่านรองเจ้าอาวาสล่ะครับ กิ่งทำนายว่าอย่างไร” ผมถามด้วยความสนใจ “ก๋งว่า....คน ๆ นี้เกิดมาเพื่อทำงาน ใช้เวลาพูดมากกว่านอน เหนื่อยตลอด ชาติล่ะ แต่อีสนุกมาก ยิ่งพูดมากก็ยิ่งดัง Kalyanamitra.org “ถึงของผมเป็นหมอดู บรรพบุรุษ ของเราเคยเป็นโหรประจำ ราชสํานัก ...เรื่องหลวงพ่อ สององค์ในรูปนะครับ องค์ ที่เป็นเจ้าอาวาส ถึงบอกว่า คน ๆ นี้ แค่คิดก็สำเร็จ งานเล็ก ทําไม่เป็น งานแต่ละอย่าง จะใหญ่จนน่าตกใจ ทําสําเร็จ ด้วย...” มีนาคม ๒๕๐๒