สงบกายกับจิตสนิทนิ่ง : หน้า 87/124

ต่อจากฉบับที่แล้ว ธรรมดีทา © สงบกายกับจิตสนิทนิ่ง ทอดทุกสิ่งร่างับอยู่กับที่ กายทุกส่วนสงบวางว่างท่าที จิตไม่มีหวั่นไหวในอารมณ์ ตาจะปิดสนิทไว้ไม่เห็นรูป จิตไม่วูบวาบเป็นตามเห็นสม หูยินเสียงเพียงยืนไม่ชินชม ไม่ระงมตามจิตคิดอยากฟัง สังเกตกรุ่นกลิ่นใดในนาสา จิตไม่หวนกลิ่นหาอารมณ์หวัง ลิ้นไร้รสระงับลิ้ม ชิมชอบฟัง รสไม่หยั่งยั่วจิตให้ติดรส @ เบาสบายไม่มีที่ข้องติด วาระจิตถึงจุดหยุดท่องเที่ยว ทางที่เคยโค้งคดแล่นลดเลี้ยว เลิกข้องเกี่ยวกันทีแต่นี้ไป ได้มาแล้วและหยุดยังจุดเริ่ม ไกลจากเดิมด้วยการผันมาใกล้ มีทุกสิ่งตรงที่ไม่มีใด ได้ความไม่ได้มาค่ามากนัก เป็นค่าที่มิมีค่าใดมาวัด กระจ่างชัดชื่นบานการประจักษ์ สิ้นสมมติความหมายหมดทายทัก ไม่เยื้องยักย้ายจิตให้ผิดเดิม ตื่นและรู้เรืองสว่างอยู่อย่างนั้น คืนและวันผันไปมิได้เพิ่ม โดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กายกระทบเย็นร้อนหรืออ่อนแข็ง จิตไม่แกว่งไกวตามเพียงกำหนด สัมผัสทั้งห้าทางก็จางลด ไม่ป้องปกไม่ปัดไม่ตัดเติม ไม่ปรากฏเป็นจิตคิดรำงับ ทั้งไม่เริ่มไม่ได้ไม่ทั้งนั้น มีนาคม ๒๕๓๒ ไม่ปรุงแต่งแสร้งเสริมเติมตามชอบ และไม่ใช่ไม่มีหรือมีแน่ ทั้งไม่ตอบโต้แย้งแสร้งสับปลับ สิ่งทั้งหลายล้วนแต่ความแปรผัน สักว่ารู้สิ่งไร ใจยอมรับ อาศัยคุมขึ้นแก่กันแลกัน จึงพร้อมสรรพสัมผัสตามสัจจริง จิตจะหยุดจุดมุ่งการปรุงแต่ง ไม่แสวงหวั่นไหววุ่นวายวิ่ง ทั้งภายนอกภายใน หยุดไหวติง ทุกสิ่งนิ่งสนิทซึ้ง เป็นหนึ่งเดียว สิ้นเหตุอันบันดลสิ้นผลตาม และก็เหมือนกันได้ตรงไม่เหมือน ตามแง่เงื่อนยากง่ายหลากหลายหลาม รวมไว้ครบความงามความไม่งาม ไหลลงท่ามกลางทะเลแห่งเวลา (อ่านต่อฉบับหน้า) กัลยาณมิตร ๘๔ Kalyanamitra.org