ศูนย์ศิลปาชีพพิเศษ บางไทร วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 8 หน้า 20
หน้าที่ 20 / 118

สรุปเนื้อหา

ใด ๆ ผมมาทำงานที่นี่ก็ด้วยความศรัทธาในพระราชปณิธาน ของพระองค์ ท่านทรงห่วงใยราษฎร ทรงพยายามช่วยเหลือ ให้ราษฎรมีความเป็นอยู่ดีขึ้น เมื่อทำงานก็เกิดความผูกพัน กับที่นี่ นักเรียนเหล่านี้มีความแตกต่างกันทั้งสภาพความเป็น อยู่และฐานะ ทำให้ทิ้งพวกเขาไม่ได้ พยายามปลูกฝังเขาให้รู้ ถึงความสำคัญในชีวิตประจำวันว่าเป็นอย่างไร ฝึกเขาให้รัก งานด้านนี้ โดยฝึกให้คิดเป็นทำเป็น และแก้ปัญหาเป็น ไม่ใช่ มีปัญหาแล้ววิ่งมาหาเรา ให้เขาหัดแก้ปัญหาเองพยายามปลูกฝัง ให้พวกเขามีความสุขในชีวิต ในสังคม ทางศูนย์ศิลปาชีพฯ จะสนับสนุนนักเรียนตั้งแต่อยู่ที่นี่ เช่น จะได้ค่าตอบแทน ๒๕๕ ของผลิตภัณฑ์ที่ทำขึ้นมาจำหน่าย แล้วผมก็แนะนำพวกเขาให้ แบ่งเงินเก็บฝากออมสินไว้ เมื่อกลับไปภูมิลำเนาเขาจะได้ทั้ง ความรู้ติดตัว และเงินที่ออมไว้เป็นท

หัวข้อประเด็น

- ศูนย์ศิลปาชีพพิเศษ บางไทร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อ.โสภณ บัวชาติ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิทยากรพิเศษ และผู้เริ่มก่อตั้งแผนกเครื่องหนัง ของศูนย์ศิลปาชีพพิเศษ บางไทร “ผมมาทำงานที่นี่ได้ ๗ ปีแล้ว และไม่ได้รับค่าตอบแทน ใด ๆ ผมมาทำงานที่นี่ก็ด้วยความศรัทธาในพระราชปณิธาน ของพระองค์ ท่านทรงห่วงใยราษฎร ทรงพยายามช่วยเหลือ ให้ราษฎรมีความเป็นอยู่ดีขึ้น เมื่อทำงานก็เกิดความผูกพัน กับที่นี่ นักเรียนเหล่านี้มีความแตกต่างกันทั้งสภาพความเป็น อยู่และฐานะ ทำให้ทิ้งพวกเขาไม่ได้ พยายามปลูกฝังเขาให้รู้ ถึงความสำคัญในชีวิตประจำวันว่าเป็นอย่างไร ฝึกเขาให้รัก งานด้านนี้ โดยฝึกให้คิดเป็นทำเป็น และแก้ปัญหาเป็น ไม่ใช่ มีปัญหาแล้ววิ่งมาหาเรา ให้เขาหัดแก้ปัญหาเองพยายามปลูกฝัง ให้พวกเขามีความสุขในชีวิต ในสังคม ทางศูนย์ศิลปาชีพฯ จะสนับสนุนนักเรียนตั้งแต่อยู่ที่นี่ เช่น จะได้ค่าตอบแทน ๒๕๕ ของผลิตภัณฑ์ที่ทำขึ้นมาจำหน่าย แล้วผมก็แนะนำพวกเขาให้ แบ่งเงินเก็บฝากออมสินไว้ เมื่อกลับไปภูมิลำเนาเขาจะได้ทั้ง ความรู้ติดตัว และเงินที่ออมไว้เป็นทุนในการประกอบอาชีพ... ผมไม่เคยละทิ้งหน้าที่อันผูกพันนี้เลย และเป็น ความผูกพันที่มาจากความศรัทธาในพระราชปณิธาน ของพระองค์...” มนัส บุญธรรม อายุ ๑๙ ปี จากจังหวัดปทุมธานี แผนกช่างยนต์ ศูนย์ศิลปาชีพพิเศษ บางไทร “รู้สึกเหมือนศูนย์ศิลปาชีพฯ บางไทร เป็นบ้านเกิดหลัง ที่สอง ผมเพิ่งมาอยู่ได้ ๒ เดือนกว่า ถึงอยู่ไม่นานก็คุ้นเคย กับที่นี่มาก ผมมาอยู่ที่นี่เพราะทางบ้านยากจนมาก ไม่มีเงิน สำหรับเรียนหนังสือ เมื่อก่อนไม่มีความรู้เกี่ยวกับช่างยนต์ มาอยู่ที่นี่อาจารย์ท่านถ่ายทอดความรู้ให้หมด.... ความประทับใจที่มีต่อพระองค์ท่าน เหมือนผมมี แม่สองคนคือ แม่ผู้ให้กำเนิด และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ชีวิตผมที่ได้หันเหมาในทางที่ดีกว่า ก็ เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้ให้ความรู้ให้วิชาแก่ผม ซึ่งต่อไปผม อาจจะได้เป็นหัวหน้าช่างหรือช่างผู้ชำนาญงาน ทำให้ชีวิต ของผมเจริญรุ่งเรืองขึ้นก็ได้ ช่วงชีวิตตอนนี้ผมถือว่าเป็นช่วง หัวเลี้ยวหัวต่อแก่ชีวิตผมทีเดียว การตอบแทนพระคุณท่านนั้น เนื่องจากผมเป็นคนจน เงินทองก็มีไม่มาก นอกจากความดีผมคิดว่าอะไรก็ ตามที่เป็นความดีละก็ ผมจะทำหมดเพื่อตอบแทนพระคุณ ท่าน เมื่อกลับไปบ้านแล้วผมคิดว่าจะช่วยเหลือคนจนก่อน เพราะแถวบ้านผมคนจนเยอะ ผมจะนำความรู้นี้ไปใช้ประโยชน์ อย่างเต็มที่เลยครับ.....” ๑๘ กั ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More