แรงจูงใจในการศึกษาธรรม : หน้า 60/118

๕๘ ก ล ย า ณ มิ ต ร แรงจูงใจ โดย ศาสตราจารย์แพทย์หญิง ภุมรา ตาละลักษณ์ ปี พ.ศ. 2516 ชุมนุมพุทธธรรมศิริราช ได้จัดนำอาจารย์ และนักศึกษาไปสวนโมกข์เป็นครั้งแรกที่ดิฉัน สนใจศึกษาธรรม หลังจากได้ฟังท่านพุทธทาส เทศน์เรื่องเบญจขันธ์ อุปาทานขันธ์ และ โลกุตตรธรรม จากนั้นก็ได้ศึกษาอ่านหนังสือ ของท่านตลอดมา ทำให้เข้าใจในเรื่องของ ปฏิจจสมุปบาท เห็นความเป็นเหตุเป็นผล ของพุทธธรรม เข้าใจถึงเรื่องของอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เรื่องของการปล่อยวาง และได้นำมา ใช้เป็นแนวทางปฏิบัติในการดำเนินชีวิต ช่วย ให้ผ่านปัญหาชีวิตมาได้ แต่การปล่อยวาง ก็ยังทำไม่ได้ดี เมื่อมีสิ่งมากระทบอย่างรุนแรง ก็เกิดความระส่ำระสาย ไม่สามารถพ้นทุกข์ Kalyanamitra.org 2 ทางใจได้เสมอไป แม้จะศึกษาเรื่องของมรรค มีองค์ ๘ ซึ่งเป็นทางพ้นทุกข์ที่มีกล่าวไว้ใน ตำรามากมายในพุทธศาสนา แต่ก็ไม่สามารถ นำความรู้นั้นมาใช้ในด้านปฏิบัติอย่างได้ผล จริงจัง เมื่อพิจารณาดูแล้วก็เห็นว่าองค์มรรค องค์สุดท้ายนั้น คือ “สัมมาสมาธิ” เป็นสิ่ง ที่ต้องลงมือปฏิบัติ จึงได้ลองฝึกทำสมาธิแบบ อานาปานสติและสติปัฏฐาน ๔ กำหนดลม หายใจเป็นกายในกาย ตามตำราแต่มิได้เคย ฝึกหัดกับอาจารย์ท่านใด ทำพอได้ความสงบ ผ่อนคลาย คิดไว้ว่าวันหนึ่งจะต้องหาทาง ปฏิบัติอย่างจริงจัง