การเดินทางและบรรยากาศในแมนเชสเตอร์ : หน้า 48/118

สายตาดูแคลนจากคนอังกฤษบางกลุ่ม ที่มอง เห็นพระภิกษุเป็นตัวตลกได้อย่างง่าย ๆ การ ที่จะเดินทางไปสอนสมาธิ ณ ที่ใดที่หนึ่งนั้น อาตมาจึงมักจะขอให้ผู้ที่นิมนต์เป็นผู้จัดการ เกี่ยวกับการเดินทางให้ด้วย เพื่อความสะดวก ในการเตรียมตัวเตรียมใจที่จะไปสอน และ เพื่อให้เหมาะสมกับสมณสารูป การไปใน ครั้งแรกนั้น ดูเหมือนทางสมาคมนี้จะติดขัด อยู่หลายประการ และยังไม่ทราบว่าวิธีการ สอนสมาธิของอาตมานั้นจะเกิดผลดีประการใด ทางกรรมการของสมาคมบอกมาแต่เพียงว่า แมนเชสเตอร์ พวกเราเริ่มเดินทางออกจาก อ๊อกซฟอร์ดในตอนเช้า ถึงเมืองแมนเชสเตอร์ ในตอนบ่ายแก่ ๆ ของวันนั้น จึงยังมีเวลาเหลือ พอให้เที่ยวชมสถานที่ต่าง ๆ ของเมืองนี้ได้บ้าง ตึกรามบ้านช่องส่วนใหญ่แลดูเก่าแก่ บ้างก็ สร้างด้วยหิน บ้างก็เป็นอิฐสีแดง ทำให้แข็งแรง ทนทานมีอายุยืนยาวมาเกือบจะร้อยปีหรือ กว่านั้น ความเก่าแก่นี้ก็ยังคงขะมุกขะมอม ไปเสียทั้งหมดไม่สดใส แม้จะมีไชน่าทาวน์ (Chaina Town) หรือเมืองคนจีน ซึ่งเป็น ย่านกิจการค้าและที่พักอาศัยของชาวจีนที่มี ถ้าอาตมารับนิมนต์ก็จะส่งตั๋วรถไฟมาให้ ขนาดใหญ่ที่สุดในอังกฤษ แต่เมืองแมน เท่านั้น เชสเตอร์ก็ยังคงเป็นเมืองที่ไร้ชีวิตชีวา มีอากาศ เพื่อความสะดวกและให้เป็นที่ตั้งแห่ง ที่หนาวเย็น มีแสงแดดน้อย จนดูเหมือนจะมี ศรัทธา อาตมาจึงคิดที่จะเสี่ยงบุญหาผู้ที่มีใจ ฝนตกพรำ ๆ อยู่ร่ำไป สองข้างทางที่นั่งรถ เป็นกุศล บังเอิญอาตมาได้รับความกรุณาจาก ผ่านมา อาตมาสังเกตผู้คนที่นี่ก็ดูค่อนข้างจะ คนไทยคนหนึ่งที่อยู่ที่นั่น และเพื่อนชาวอังกฤษ เก็บตัว เหมือนกับว่าเมืองนี้ทั้งเมืองจะเต็มไป ของเขาช่วยขับรถพาอาตมาไปส่งถึงเมือง ด้วยความเศร้าหมองอยู่เป็นนิจที่เดียว ๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร สำนักพิมพ์คลาเร็นดอน