ความรักและความสัมพันธ์ : หน้า 99/118

ต่อจากฉบับที่แล้ว ได้" “อาซึมจะให้คุณแต่งงานหรือคะ” “ผมไม่แต่งซะอย่าง ใครจะมาบังคับผม “อาซึมจะให้คุณที่แต่งกับใครคะ” “ไม่รู้” ผมตอบไม่พอใจ “เราพูดเรื่องอื่น กันดีไหมครับ” เธอหัวเราะขบขันกับอาการบ้าบอของผม แต่ยังไม่ยอมเปลี่ยนเรื่อง คะ" ได้ดีเพราะ เมียที เรื่ อ ง สั้น โดย พ.พ. “คุงดาจะ อาตี้บอกคุงดาจาแต่งงาง กับอีจริงไหม คุงดาล้อเล่งหรือเปล่า สงสาร อาซิมด้วย อาซิมมีลูกชายคงเสียว เสียใจมาก อีเป็งบ้าไปอายิ้มชีช้ำใจตายแน่ ๆ” “คุณที่เป็นคนดี ถ้าอายิ้มกับอาแป๊ะ ไปขอร้องคุณป้าให้ท่านช่วยพูดกับคุณพ่อ คุณแม่ได้ ฉันก็จะแต่งกับเขา” ไหมคะ” “อายิ้มยอมให้คุณหาผู้หญิงเองไหม “ไปหาที่ไหนล่ะ ไม่เห็นมีใคร” “หมายถึงฉันด้วยหรือเปล่าคะ” “คุณดา....รู้ตัวหรือเปล่าพูดอะไรออกมา” “ทำไม” แก้มเธอแดงจัดไปถึงใบหู ตา จ้องดูผมเขม็ง “เราต่างกัน......ผมรักคุณดายิ่งกว่าชีวิต .....คุณพ่อคุณแม่ของคุณดาล่ะ......” “คงต้องใช้เวลาหน่อย หรือคุณไม่กล้า” “คุณดา....ขอให้ผมรู้เพียงแค่นี้...ถึงตาย ก็ไม่กลัว....... “อาคุงพ่อนายตหางของคุงดาอีกมาก “ดุมากเหมือนกัง แต่ก็ยังไม่เคยกัดใคร” คุณดาพูดพลางหัวเราะ “คุงดาของยิ้ม อาแป๊ะเอ๋ย ลื้อจามีลูก สาใภ้เลี้ยว” วนแต่งงานผ่านพ้นไปเป็นเดือนแล้ว บ่อยครั้งความรู้สึกของผมเหมือนจมอยู่ใน ความฝัน เห็นเธอช่วยแม่ทำงานบ้านตอนเย็น ๆ อดที่จะไปยืนดูใกล้ ๆ บีบหัวไหล่เธอเบา ๆ ไม่ได้ “เป็นอะไรหรือคะ” เธอถามสีหน้า ประหลาดใจ “อาตี้อีปลื้มใจยังไม่เสร็จ” “โธ่ อาซึมก็....” “จริงครับคุณดา” ผมรีบยืนยันกับเธอ “อายิ้มพูดถูกเห็งไหม อาซึมกับอาแป๊ะ ก็เป็นปลื้มกับอาตี๋.....” “คุณดาวางมือขึ้นไปอาบน้ำอาบท่า นอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าออกไปทำงาน เดี๋ยวผมจะช่วยเตี๋ยเก็บร้านเอง” “คุงดาเชื่ออาเถอะ ทิ้งไปนองไล่เลี้ยว เลี้ยวอาตี๋กับอาแป๊ะอีก็ช่วยกังเอง” อีกคน “ไปเถอะหนู” เตี้ยพยักหน้ากับเธอ “อ้าว! ผมคิดว่าหลับไปแล้ว ไม่เอาน่า” พูดพลางผมก็แย่งไม้ถูบ้านมาจากเธอ “จะเสร็จอยู่แล้ว ส่งไม้มาให้ฉันเถอะ” “โธ่คุณดา จะดื้อไปถึงไหน แค่นี้พวกเรา ก็รักคุณดามากมายอยู่แล้ว จะทำให้เหนื่อย ให้ลำบากไปทำไม ก่อนนี้ผมถูห้องแค่อาทิตย์ ละหนสองหนเท่านั้นไม่เห็นเป็นไร” “ไม่เหมือนกัน ก่อนนั้นคุณที่อยู่คนเดียว กั ล ย า ณ ม ต ร ๙๗ Kalyanamitra.org