การให้ของขวัญแก่สังคม : หน้า 92/118

เ ย า ว ช น ส ร้ า ง ส ร ร ค์ โดย น.ส.สุนี ลาภพูนผลดี การให้ “เด็กดี เด็กเก่ง” แก่ชุมชนที่เราอยู่ นับว่าเป็นการให้ของขวัญแก่สังคม ในอนาคต เพราะเยาวชนคือ ประกายสายรุ้งอันงดงามแห่งความเจริญก้าวหน้า ลองสัมผัสกับความรู้สึกนึกคิดของเด็กที่นั่งสมาธิทุกวันดูนะคะ “สวัสดีครับ...ผมชื่อ ด.ช.ทหารแก้ว ตอนย้ายใหม่ ๆ ผมกลุ้มใจมากเลย กลัวจะตก ดีว่าได้คุณแม่คอยเคี่ยวให้ แล้ว โรงเรียนพร้อมพรรณวิทยา เป็นลูกของ | ผมก็สู้ท่องทุกวันจนคล่อง เทอมแรกผล เจริญศรี อายุ ๙ ปี เป็นนักเรียนชั้น ป.๓ คุณพ่อสาโรช (ตอนนี้ผมคงต้องเรียกท่านว่า หลวงพ่อแล้วครับ เพราะท่านบวชอยู่) คุณแม่ สุวรรณี ผมมีน้องสาวคนเดียวชื่อ เหมือนจันทร์ ที่ผมมาอารัมภบทแนะนำตัวนี้มีสาเหตุ นะครับ คือเทอมนี้ผมเผอิญมาได้รับใบเกียรติ บัตรและทุนการศึกษา ๒,๐๐๐ บาท เพราะ | ออกมาปรากฏว่าผมได้เป็นที่ ๒ ของห้อง ดีใจน่าดูเลยครับ คุณแม่ก็ดีใจ พอมาเทอมนี้ ผมอยู่ตัวแล้ว กลับมาอ่านที่บ้านหน่อยเดียว ก็พอ อาศัยฟังครูในชั่วโมงเรียนก็จำได้ไม่ลืม พูดถึงเรื่องนี้ ผมว่าผมโชคดีนะครับ ที่มีคุณพ่อคุณแม่พาเข้าวัดให้หัดนั่งสมาธิ สอบได้ที่ ๑ โดยที่คะแนนสูงกว่าเพื่อน ๆ ชั้น | ผมจึงมีสมาธิในการเรียนทำให้เข้าใจ ป.๓ ทั้งหมด 5 ห้องซะด้วย ทั้ง ๆ ที่เพิ่งย้าย | โรงเรียนมา ๒ เทอมเท่านั้น แล้วภาษาอังกฤษ ผมก็ไม่เคยเรียน ต้องมากวดให้ทันคนที่เรียน มาแล้ว ผู้ใหญ่เขาทิ้งกันใหญ่ว่า ผมเก่ง ง่ายขึ้น จำแม่นดีครับ แล้วก็ทำให้ผมทำตัว เป็นเด็กดีไม่โดนผู้ใหญ่ดุ ตีบ่อย ๆ ด้วย ก็ คุณแม่ปลูกฝังให้ตื่นแต่เช้า ที่ ๕ กว่าผม ก็ต้องตื่นขึ้นมาใส่บาตรแล้ว กลับจากโรงเรียน ผมและคุณแม่ก็เลยตกที่นั่งมาเล่าเคล็ดไม่ลับ ทำการบ้านเสร็จแล้ว พวกเราในบ้านจะร่วมกัน ของความสำเร็จเสียหน่อยน่ะครับ สวดมนต์นั่งสมาธิ ถ้าเป็นช่วงเปิดเทอม ผมนั่ง วันละครึ่งชั่วโมง แต่ถ้าปิดเทอมคุณแม่จะเพิ่ม ให้เป็น ๑ ชั่วโมง ไม่ขาดไม่เกิน (นั่งมั่งหลับมั่ง แหละครับ คุณแม่ไม่เห็นว่าอะไรเลย) เรื่องสวดมนต์นั่งสมาธินี่ ผมถูกฝึก ตั้งแต่เล็ก ๆ แล้ว คุณป้าคุณน้าจะเอาไปใช้บ้าง ก็ไม่ว่ากันครับ คือพอผมเริ่มหัดพูด ก็เจอคำว่า ด.ช. ทหารแก้ว เจริญศรี เด็กเง็กเก่ง ๙๐ กั ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org