ข้อความต้นฉบับในหน้า
16 ธันวาคม 2531
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อตื่นขึ้นความสุขก็ยังอยู่
แต่ราบเรียบลง เป็นความสุขที่แผ่วเบาละเอียด
อ่อน นุ่มนวล ไม่ลิงโลดอย่างเมื่อคืน รู้สึก
ชุ่มชื่นใจ ความรู้สึกต่าง ๆ ประณีตขึ้น
๑๗ ธันวาคม ๒๕๓๑
เช้านี้ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกแช่มชื่น
เบิกบาน คิดอยากไปกราบหลวงพ่อ ท่านสอน
มาตั้งนาน ยังไม่เคยนำดอกไม้ ธูปเทียนไป
กราบท่านเป็นการไหว้ครูบาอาจารย์ อยากไป
กราบเรียนท่านถึงผลการปฏิบัติและควรจะทำ
อย่างไรต่อไป เมื่อกราบเรียนท่านแล้วสั้น ๆ
ท่านให้อธิบายความสุขที่เกิดขึ้น จึงถวายราย
งานที่บันทึกไว้ให้ท่านอ่าน ท่านพอใจมาก
บอกว่าเป็นบันทึกที่มีคุณค่า และอธิบายให้ฟัง
ว่าสิ่งที่เกิดขึ้น คือการเข้าถึง “ไตรสรณคมน์”
ได้แก่ พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆ
รัตนะ ได้ธรรมกายโคตรภู เป็นโคตรภูบุคคล
จัดอยู่ระหว่างกัลยาณชนและอริยบุคคล การ
ได้ธรรมกายยังไม่เป็นธรรมกาย เพราะได้เป็น
พัก ๆ เดี๋ยวเข้าเดี๋ยวออก ยังไม่มั่นคง ถ้าประ
มาทก็จะกลับไปเป็นปุถุชน ถ้าไม่ประมาทตั้ง
ใจปฏิบัติต่อไปจะเป็นธรรมกาย คือเป็น
อยู่ตลอดเวลาจึงจะมั่นคง คำสอนของ
ท่าน ชี้ให้เห็นข้อแตกต่างของคำว่า “ได้”
กับคำว่า “เป็น” ท่านบอกว่าหายเหนื่อย
ที่สอนแล้วขยันมาส่งการบ้าน และสอนว่า
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นไม่ให้ทิ้งการปฏิบัติ
ธรรม ท่านยังสอนอีกว่าไม่ให้โกรธ ให้หยุด
อยู่แค่ความไม่พอใจ เวลาแผ่เมตตาให้คิดให้
เขามีความสุขจริง ๆ แม้คนที่ทำผิดคิดร้ายต่อ
เรา ถึงให้อภัยเขาแล้ว ก็ต้องคิดให้เขามีความ
สุขด้วย
ต่อมาภายหลังจึงได้ฟังพระธรรมเทศนา
ของหลวงพ่อเรื่อง พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ
และสังฆรัตนะ ฟังเข้าใจทุกคำพูด เพราะ
เหมือนกับที่ประสบมาด้วยตนเอง ท่านใช้คำ
ว่า “บันเทิง” มีความสุขเต็มอิ่มอยู่ภายใน
ธรรมกายจึงเป็นแหล่งแห่งความสุขดังที่หลวง
พ่อกล่าวไว้ ทุกคำพูดของท่านเป็นความ
จริงอย่างยิ่ง อยู่ที่จิตของผู้ฟังจะรับไว้ได้
เพียงใด จะเข้าใจลึกซึ้งแค่ไหน ถ้าใครยัง
เข้าไม่ถึงสภาวธรรมระดับนั้น ไม่ได้ประ
สบด้วยตนเอง ก็เป็นการยากที่จะฟังเข้าใจ
เมื่อกราบเรียนถามว่าจะต้องปฏิบัติต่อไป
อย่างไร? ท่านบอกให้เข้ากลางไปเรื่อย ๆ ให้
ฝึกให้คล่อง ขณะนั้นก็ยังไม่เข้าใจว่า “เข้า
กลาง” หมายถึงอะไร? อะไรคือ “กลาง” กลับ
มาคิดอยู่หลายวัน คิดแล้วคิดอีกจึงคิดออก
ว่า “กลาง” นั่นหมายถึง “ทางสายกลาง”
“มัชฌิมาปฏิปทา” การเข้ากลางธรรมกายจึง
เป็นการดำเนินจิตเข้าสู่อริยมรรค อ้อ! นี่เอง
เราเคยสงสัยมานานเกี่ยวกับอริยมรรค ดูมัน
สัมพันธ์กันไปหมด เพิ่งเข้าใจเมื่อมาปฏิบัติ
ธรรมกับหลวงพ่อ เมื่อก่อนอ่านทำความเข้าใจ
อย่างไรก็ไม่แจ่มแจ้ง หาความสัมพันธ์อันนี้ไม่
ได้ ถึงจะคิดได้ เข้าใจได้ก็ยังดำเนินจิต
เข้ากลางไปไม่ได้ ก็มาคิดว่า เรื่องของอริยมรรค
เป็นของสูงเป็นทางสู่อริยบุคคล จิตที่จะเข้าไป
ได้คงต้องเป็นจิตที่ดีมาก ๆ บริสุทธิ์มาก ๆ
มีกิเลสตัณหา เบาบางจริง ๆ ถึงจะเข้ากลาง
ธรรมกายได้ เข้ากลางตอนต้น ๆ ยังไม่เป็น
อริยมรรค เป็นมรรคเหมือนกันแต่ยังเป็นโลกีย
มรรค เราก็ยังไม่รู้อยู่นั่นเองว่าจะเข้ากลาง
อย่างไร? เพราะที่แล้วมาเราแค่หยุดมองอยู่
ที่ตรงกลางไปเรื่อย ๆ แต่ก็คิดว่าคงต้องทำใจ
เราให้ดีมาก ๆ ทั้งในและนอกสมาธิ
ก็ถามตัวเองว่าจะทำอย่างไร? คงต้อง
ทำใจให้เป็นกุศลอยู่ตลอด
อ่านต่อฉบับหน้า
ภายหลังได้กราบเรียนถามหลวงพ่อว่าธรรมกาย
ในโบสถ์เป็นพระธรรมกายของหลวงพ่อใช่หรือไม่?
ท่านบอกว่าธรรมกายเป็นของสากลมีในมนุษย์ทุกคน
Kalyanamitra.org
ก ล ย า ณ มิ ต ร
๖๕