การปรับปรุงตัวและการอบรมธรรมะ : หน้า 88/118

ต่อจากหน้า ๘๔ น.ส. วันทนา ศรีสกุลเดชารักษ์ การปรับปรุงตัวหน่อยนะคะ? วันทนา : “ได้ค่ะ สามารถปรับปรุงเกี่ยวกับ การพูดจา เมื่อก่อนนี้เวลาพูดไม่ค่อยได้คิด อยากพูดอะไรก็โพล่งออกไปเลย เอาแต่ใจเรา ไม่ค่อยได้คิดถึงใจเขา เรื่องกิริยามารยาท ก็รู้ตัวว่าแต่ก่อนนี้ไม่ค่อยดีนัก อบรมไปแล้ว ก็พยายามปรับปรุงเรื่องการวางตัว การพูด การแสดงออกต่าง ๆ ค่ะ” กัลยาณมิตร : อบรมแล้วได้ความรู้ด้าน ธรรมะเพิ่มขึ้นบ้างไหม? วันทนา : “ได้มากเลยค่ะ ทั้ง ๆ ที่เคยเรียน วิชาศีลธรรม วิชาพระพุทธศาสนามาแล้ว หนูก็ไม่เคยรู้สึกซาบซึ้งอะไรเลย พอไปอบรม ที่วัดพระธรรมกาย ทำให้หนูเข้าใจและซาบซึ้ง ในพระพุทธศาสนามากเชียวค่ะ ตั้งแต่วันแรก ที่ได้ฟังหลวงพ่อทัตตชีโวเทศน์เรื่อง กำเนิดโลก กำเนิดพระพุทธเจ้า เรื่องขันธ์ ๕ เรื่องธาตุ 5 ๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร ซึ่งประกอบเป็นตัวเรา โอ้โห! ดีมากเลยค่ะ สองวิธีนี้ หนูขอเลือกวิธีเอาใจจรดศูนย์กลาง เมื่อก่อนไม่เคยรู้จักอะไรอย่างนี้เลย ยิ่งหลวงพ่อ กายค่ะ เพราะทำให้ใจอยู่กับตัว จึงไม่วอกแวก เทศน์เรื่องพระคุณของพระพุทธเจ้า ยิ่งทำให้ เรามีกำลังใจในการทำความดียิ่งขึ้น ศรัทธา พระพุทธศาสนายิ่งขึ้น นอกจากนี้แล้วธรรมะที่หนูชอบมากอีก เรื่องหนึ่งก็คือ ความอดทน ๔ ระดับค่ะ หนู คิดว่าตัวเองมีความอดทนดีใน ๓ ระดับค่ะ ง่ายค่ะ” งนี้ได้ผล กัลยาณมิตร : การมาอบรมครั้งนี้ไ คุ้มค่าไหมคะ? วันทนา : “เกินคุ้มค่ะ เพราะไม่ต้องใช้จ่าย อะไรเลย การนอนกลดก็ไม่ลำบากอะไร ชอบอีกด้วยค่ะทำให้ตื่นเร็วเพราะที่นอนมันแข็ง ท้องมันหิวเพราะรักษาศีล ๘ เห็นคนอื่นเขา ตื่นกันตามเวลา เราก็ต้องตื่น ได้ฝึกระเบียบ วินัยดีด้วย เพราะการตรงต่อเวลานี่เป็นเรื่อง แต่เรื่องความอดทนต่อสิ่งเย้ายวนนี่ที่ยังไม่ค่อย ได้ดี เป็นต้นว่า เห็นของสวย ๆ งาม ๆ ก็รู้สึก ชอบน่ะค่ะ” กัลยาณมิตร : มีกิจกรรมอะไรที่ประทับ สำคัญมาก ใจบ้าง? วันทนา : “มีค่ะ การฝึกพูดค่ะ อันนี้ประทับ ใจมากเลย เพราะว่าไม่เคยเรียนที่ไหนมาก่อน ปกติเป็นคนที่พูดต่อหน้าที่ประชุมไม่ค่อยดี เท่าไหร่ การฝึกพูดนี้ได้ประโยชน์มาก ทำให้ เรามีความกล้าที่จะแสดงออก เมื่อก่อนนี้เวลา จะพูดทีนึงก็ต้องนึก เอ๊ะ.... จะพูดอะไรดี คิด ตั้งนาน จะพูดธรรมะให้คนอื่นฟังก็พูดไม่ออก ตอนนี้ก็พยายามศึกษาธรรมะมากขึ้น เพื่อ จะได้เป็นกัลยาณมิตรให้กับเพื่อน ๆ ค่ะ” กัลยาณมิตร : ประสบการณ์ในการทำ สมาธิเป็นอย่างไรบ้าง? วันทนา : “ตอนเรียน ม.๔ อาจารย์เคยพา ไปฝึกสมาธิแบบกำหนดลมหายใจ ที่วัดแห่ง หนึ่ง แล้วหนูก็ทำบ้างเว้นบ้าง ก็รู้สึกว่าทำได้ดี ค่ะ เพราะว่าลมหายใจมันโล่ง รู้สึกตัวเบา ใจก็สงบไม่ฟุ้งซ่าน แต่พอไปอบรมที่วัดพระ ธรรมกายเป็นวิธีกำหนดนิมิตดวงแก้วไว้ที่ ศูนย์กลางกาย พอกำหนดได้ก็รู้สึกสงบค่ะ และถ้าจิตนิ่งดีก็จะสว่างที่กลางท้องค่ะ ทำให้ รู้สึกมีความสุขมาก ถ้าจะให้เลือกระหว่าง Kalyanamitra.org ส่วนธรรมะที่เราได้รับการอบรมสั่งสอน มา เราก็นำมาปรับปรุงจิตใจให้มีชีวิตอยู่ได้ อย่างมีความสุข ผิดกับวิชาที่เรียนในมหา วิทยาลัย อย่างหนูเรียนเศรษฐศาสตร์นี่ก็เป็น เรื่องวิชาชีพโดยเฉพาะ เมื่อก่อนนี้เคยตั้งเป้าหมายชีวิตไว้ว่า เมื่อเรียนจบแล้วอยากทำงานธนาคาร อยาก ได้เงินเดือนสูง ๆ เพื่อเลี้ยงพ่อแม่ให้ท่านสบาย อยากสร้างฐานะตัวเองให้มั่นคง ตั้งแต่ไป อบรมก็เกิดความคิดใหม่เพิ่มขึ้นว่า ถ้าจะ ออกไปทำงานทางโลก เราควรทำให้ดีที่สุด จะต้องไม่ละเลยการทำความดี นอกจาก หาเงินมาจับจ่ายใช้สอยในชีวิตแล้ว เรา ควรจะแบ่งสรรเงินส่วนหนึ่งไว้ทำบุญด้วย เป้าหมายที่แท้จริงในชีวิตของเราคือ การ สั่งสมความดี สั่งสมบุญบารมี สิ่งนี้ไม่มีใคร แย่งเราไปได้ ถึงเวลาเราตายใคร ๆ ก็ช่วย เราไม่ได้ วิชาที่ร่ำเรียนมาจากมหาวิทยาลัย ก็ช่วยเราไม่ได้ แต่บุญบารมีที่เราสั่งสมไว้ จะช่วยเราได้ พระอาจารย์สอนไว้อย่างนี้ ค่ะ อันนี้ประทับใจมาก”