ข้อความต้นฉบับในหน้า
เรียนจบ
เธอให้ลูกชายคนที่ ๒ ปีเดียวกับที่ผม
“ทำหมันนะคะ”
“ครับผม”
“คุณที่เป็นคนทำนะคะ”
“ครับผม”
“ทำไมรับคำง่ายนักคะ”
“ผมอยากเอาใจคุณดา"
“ไม่คิดอยากได้ลูกสาวหรือคะ”
“มีคุณดาเพียงคนเดียวพอแล้วสำหรับ
ผม นอกนั้นถือว่าเป็นของแถม.......
เธอให้ผมทุกอย่าง โดยที่คาดไม่ถึง........
- ๑๕ วันต่อมา ผมก็ได้รับใบแจ้งตัดบัญชี
จากสาขา เธอช่างรู้...ช่างสังเกต........คอยดูแล
เอาใจใส่ น้ำใจงามเป็นที่สุด.........
“อย่าเล่าให้อาซึมกับอาแป๊ะฟังนะคะ
เดี๋ยวจะไม่สบายใจ คุณตี้คอยดูแลจัดการเอง
ดีกว่า ไว้มีเวลาค่อยไปดู การค้าล้มเหลว
หรือสามีของเธอไม่ดี” ก
ในปี ๒๕๓๐ เตี้ยกับแม่ป่วยหนัก
พร้อมกันราวกับนัด หากเป็นลูกสาว ผมจะ
สามารถดูแลปรนนิบัติเตี้ยกับแม่ สักครึ่งหนึ่ง
ของเธอได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ พี่สาวคนเดียว
ของผมลงมาจากต่างจังหวัด อยู่ช่วยดูแลเพียง
๒ วันก็ขอตัวกลับ
“ที่ร้านงานยุ่งมาก เจ้ไม่อยู่ไม่มีใครดูแล
เด็ก ๆ อาเฮียก็ไม่มีใครช่วย.....อีกอย่างอาเจ้
เบาใจคุณดาเธอจัดการดีไปหมด”
ไปส่งพี่สาวขึ้นรถไฟกลับ ก่อนรถจะ
ออกผมยื่นซองจดหมายบรรจุเช็คกรอกตัวเลข
900,000 บาท ใส่มือให้
“อะไร” พี่สาวถาม
“ของฝากที่คุณดาเป็นคนแนะ” บอก
เดี๋ยกับแม่แข็งแรงดีแล้ว เธอได้ชวน
ให้ออกไปรอใส่บาตรพระตอนเช้าที่หน้าบ้าน
“ฉันบนเจ้าเอาไว้ค่ะ ขอให้อาม่ากับอากิ่ง
.....เธอเรียกแม่กับเสี่ยตามแบบลูก...หายป่วย
หายไข้ไว ๆ หายแล้วจะใส่บาตรให้ทุกเช้า”
- คนอื่นเขาบนเจ้าด้วยหัวหมู ไก่ต้ม เป็ด
ต้ม แต่ของเธอบนด้วยการใส่บาตร ฉลาด
เข้าใจหาอุบายทำบุญจริง ๆ
ภาพ เตี้ย แม่ ลูกชายทั้งสองช่วยกัน
ใส่บาตร ทั้งในรูปถ่ายที่ผมขยายใส่กรอบไว้
และของจริงที่เห็นเป็นประจำทุกวันนั้น ก่อให้
เกิดความสุขตาสุขใจอย่างบอกไม่ถูก
- ยิ่งอยู่ด้วยกัน ความดีของเธอก็ยิ่งเห็น
เด่นชัด นับวันเธอยิ่งเป็นที่รักของคนใกล้ชิดรู้จัก
หากมีเวลาพอปลีกตัวได้ เธอมักจะให้ผมขับรถ
พาเธอกับลูก ๆ ไปเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ที่ต่าง
จังหวัด กับคุณป้า เธอก็จัดหาอาหารคาวหวาน
รวมทั้งผลไม้ตามฤดูกาล นำไปให้ท่านรับ
พี่สาวเพียงแค่นี้ ขณะที่หูแว่วถึงคำพูดของเธอ | ประทานทุกวันไม่เคยขาด สำหรับเตี่ยและแม่
ว่า.....อาจิ๋มเคยเล่าให้ฟังบ่อย ๆ สมัยสาว ๆ
อาเจ้ชอบแต่งตัวสวย ๆ .....ที่ฉันเห็นเวลานี้
เสื้อผ้าของเธอค่อนข้างเก่า คุณที่มีพี่สาวคน
เดียว ช่วยเธอเถอะ หากไม่จำเป็นจริง ๆ เธอคง
ไม่เอาเช็คไปขึ้นเงินที่ธนาคาร.......
เธอบอกผมว่า
“อาม่ากับอาก๋งรักหลาน พาท่านออกไป
เปิดหูเปิดตาไปเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจบ้าง
ให้หลานเป็นคนชวน....” ซึ่งได้ผล เสียดาย
ที่เธอต้องอยู่เฝ้าร้าน ไปด้วยกันทั้งหมดไม่ได้
กั ล ย า ณ ม ต ร ๙๙