การเข้าใจความจริงเกี่ยวกับทรัพย์สมบัติ : หน้า 108/118

เลย เมื่อท่านยังเป็นมนุษย์ ทรัพย์อาจมีประโยชน์แก่ ท่านอยู่บ้าง เพราะท่านอาจจะนำไปขายหรือแลกเปลี่ยน เอาปัจจัย ๔ มาบำรุงชีวิตได้บ้าง แต่บัดนี้ท่านอยู่ใน กำเนิดอสุรกาย ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องใช้ปัจจัย ๔ คือ อาหาร เสื้อผ้าเสนาสนะ และยารักษาโรคของมนุษย์ ถ้าจะเปรียบอีกอย่างหนึ่ง ตัวท่านก็เปรียบเสมือนมดแดงที่ เฝ้ามะม่วงไว้ให้คนอื่นบริโภค เมื่อเป็นเช่นนี้ท่านยังจะ หวงแหนทรัพย์สมบัติของท่านอยู่อีกหรือ?” - หมื่นแสนฟ้ายังคงนั่งก้มหน้านิ่งอยู่อย่างเดิม แสดงว่ากำลังคิดเหตุผลอย่างหนัก อาตมาจึงสอนเขา ต่อไปว่า “อุบาสกเอ๋ย เหตุที่ท่านยังหลงถือทรัพย์สมบัติ ของท่านอยู่ก็เพราะท่านเข้าใจผิดคิดว่ามันเป็นของท่าน ความจริงนั้นแก้วแหวนเงินทองเพชรนิลจินดาทั้งหลาย เป็นธาตุดิน มาจากดิน เราเกิดมาในแผ่นดินนี้ เราก็ยืม แผ่นดินมาใช้ชั่วคราว เมื่อเราตายจากโลกนี้ไป ธาตุดิน เหล่านั้นก็ตกเป็นของคนอื่น เราจะนำติดตัวไปไม่ได้เลย แม้แต่น้อย ต้องทิ้งไว้ให้ลูกหลานเหลนใช้ต่อไป ถ้า สมมุติว่าคนในโลกนี้ตายลงพร้อมกันหมด ไม่มีใคร เหลือรอดอยู่เลย ทรัพย์สมบัติเหล่านั้นก็จะกองถมแผ่นดิน กลายเป็นสมบัติของแผ่นดินตามเดิม อย่าว่าแต่ทรัพย์ สมบัติภายนอกเลย แม้แต่สรีระร่างกายของเรา ในที่สุด เราก็ต้องส่งคืนให้แผ่นดินซึ่งเป็นเจ้าของเดิมเขาเหมือนกัน เพราะเหตุนี้สมบัติของเราจริง ๆ จึงไม่มี ทุกคนมาสู่โลก นี้ตัวเปล่า และจะจากไปตัวเปล่าเหมือนกัน เราทุกคน เปรียบเหมือนบุรุษผู้เดินทางไกล มาแวะพักค้างคืนที่ ๑๐๖ ก ล ย า ณ ม ต ร ( โรงแรมโลกชั่วคราวเท่านั้น ในระหว่างที่เราพักอยู่ใน โรงแรมโลกย่อมมีสิทธิ์ใช้เครื่องใช้ต่าง ๆ ภายในห้องของ เราได้อย่างสบาย แต่เมื่อถึงเวลาที่เราจะจากไป ไม่ควร ขนเอาของเขาไปด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นของเรา ความจริงแท้มีอยู่เช่นนี้ ควรแล้วหรือที่ท่านจะหลงยึดถือ ธาตุดินอันเป็นสมบัติของโลกไว้ด้วยความยากลำบาก ควรแล้วหรือที่ท่านจะกระทำความชั่ว หาทุกข์ใส่ตัวเอง เพราะก้อนหินก้อนดินอันเป็นสมบัติของโลก” - เมื่ออาตมาพูดมาถึงตอนนี้ อสุรกายหมื่นแสนฟ้า ก็ก้มลงกราบอาตมา แล้วลุกขึ้นนั่งตามเดิม พูดออกมา ด้วยเสียงเศร้า ๆ ว่า “ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าหลงยึดถือหวงแหนธาตุ ดินอันไร้ค่าไว้เป็นเวลาหลายร้อยปีเพราะความโง่ แท้ ๆ ข้าพเจ้าเพิ่งได้รับแสงสว่าง รู้ความจริงจาก ท่านในวันนี้ น่าเสียดายเวลาที่ผ่านไป บัดนี้ ข้าพเจ้าได้ตัดสินใจแล้วว่าจะสละทรัพย์อันมหาศาล ไว้เบื้องหลัง แต่ไม่ทราบว่าจะมอบให้ใครดีกรุณา แนะนำข้าพเจ้าด้วย” อาตมาแนะนำให้เขายกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้ คุณชำนาญ ผู้เป็นทายาททางสายโลหิตของเขาเองโดย อาตมารับว่าจะทำให้คุณชำนาญนำทรัพย์เหล่านั้น ออกทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ อสุรกายหมื่นแสนฟ้าชี้ให้ อาตมาดูขุมทรัพย์อันมหึมาที่ฝังไว้ก้นสระร้างใกล้ต้นยาง แล้วก็อันตรธานหายไป อ่านต่อฉบับหน้า Kalyanamitra.org