ความเข้าใจในธรรมกาย : หน้า 66/118

๖๔ ก ล ย า ณ ม ต ร วันอาทิตย์ที่ 15 ธันวาคม 2531 พวกเรามานั่งกันริมสระน้ำอากาศดี ลมพัดเย็นสบาย ไม่ร้อน ใต้ต้นไม้ร่มรื่น นั่งบน เก้าอี้ตัวเล็ก ๆ ค่อยสบายหน่อยไม่ปวด เมื่อย วันก่อนนั่งทับขาจนเป็น เลือดช้ำ ไปหมด วันนั้นหลวงพ่อเทศน์เรื่องเบญจขันธ์ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา ก็เข้าใจดีเพราะ เคยทราบมาแล้ว แต่แปลกตรงที่มีขันธ์๕ ภายนอก ขันธ์ ๕ ภายใน ท่านพูดถึงธรรม ขันธ์ว่า เป็นนิจจัง สุขัง อัตตา ไม่เคยได้ยิน ใครสอนแบบนี้มาก่อน อ่านก็ไม่เคยพบ แต่ก็ ทำให้เข้าใจ เมื่อท่านอธิบาย เคยรู้เรื่องอุปา ทานขันธ์ว่าเป็นสิ่งที่ต้องละ เดิมเคยสงสัยว่า ให้ละอะไร ๆ หมดแล้วมันจะเหลืออะไร? มี แต่ความว่าง แต่เมื่อฟังท่านเทศน์เรื่องธรรม ขันธ์ ก็ทำให้เข้าใจได้ว่า มันไม่ใช่ไม่มีอะไร เหลืออยู่ มันไม่ใช่ความว่างเปล่า แต่เป็นการที่ มีอย่างสมบูรณ์ ปราศจากทุกข์ มีธรรมล้วน ๆ ธรรมขันธ์ ก็คือ ธรรมกาย อ้อ นี่เอง “ธรรม กาย” ที่ท่านเคยพูดถึงเมื่อพบท่านใหม่ ๆ และก็ไม่เข้าใจ เพิ่งเข้าใจวันนี้เอง ตอนบ่ายคุณอึดมาชวนให้ไปกราบ หลวงพ่อที่ศาลาดุสิต มีคนอยู่กันเต็ม พบ คุณสมถวิล และคุณวัลลภา ขณะนั่งคอย ให้คนอื่น ๆ เข้าไปกราบหลวงพ่อ คุยกับคุณ สมถวิลว่าปฏิบัติไม่ค่อยจะได้เรื่อง หลวงพ่อ ท่านบอกให้เข้ากลางองค์พระก็เข้าไม่ได้ ได้แต่ หยุดนิ่ง ๆ อยู่ มีแต่ดวงสว่างผุดขึ้นมาแล้วกระ จายขยายออกไป ขึ้นมาเรื่อย ๆ องค์พระก็หาย ไป ดวงสว่างผุดขึ้นมาเร็วมาก และขยายออก ไปเต็มตัว เมื่อกราบเรียนหลวงพ่อท่าน บอกว่าถูกแล้ว ให้หายวิตก ไม่ให้มัวกังวล ลังเล Kalyanamitra.org ให้เข้าไปเรื่อย ๆ ต่อไปนี้คุณหมอจะพบแต่ ความสุข หลวงพ่อท่านพูดน้อยเสมอ แต่คำพูด เพียงประโยคสองประโยค ก็ทำให้เราเข้าใจว่า อะไรถูกอะไรผิด คืนนั้นรีบเขียนบันทึกต่อ จนถึง ๕ ทุ่ม รู้สึกง่วงนอนจึงเข้านอน ขณะกำลังจะล้ม ตัวลงนอนเห็นองค์พระธรรมกายในโบสถ์ ๒ มาปรากฏตรงมุมห้องใต้เพดานข้างขวามือ องค์เล็กกว่าที่เคยเห็นในรถ เห็นชั่วแวบเดียว พอหลับตา ดวงสว่างภายในตัวก็เกิดขึ้นอีก คราวนี้สว่างมากขยายออกเต็มตัว และมีองค์ พระขนาดเท่าตัวใสสว่างซ้อนอยู่กับตัวเอง องค์พระ ตัวเอง และดวงสว่าง ซ้อนกัน อยู่กลมกลืนเป็นอันเดียวกัน แยกจากกันไม่ออก รู้แต่ว่ามี ๓ อย่าง ซ้อนกันอยู่ มีแต่ความสว่าง ไสวไม่ทราบความสว่างมาจากไหน ขณะนั้นรู้ สีกปีติยินดีเป็นล้นพ้น เป็นความยินดี ไม่ใช่กำ หนัดยินดี จะเรียกว่าอะไรดี! sense of joy, inner joy จะเรียกว่าอะไรก็ดี! รู้สึกเป็นสุขใจ จนต้องยิ้มอยู่คนเดียว ความสุขมันไหลออกมา จากภายใน กระจายไปทั่วสรรพางค์กาย แทรก เข้าไปทุกขุมขน รู้สึกสุขเหลือเกิน อยากวิ่ง ไปบอกใคร ๆ ขณะนั้นระลึกถึงอะไรก็สว่าง ไปหมด ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้งไม่อยากจะ หลับอยากจะเก็บความสุขนี้ไว้นาน ๆ กลัวมัน จะหายไป มีความรู้สึกเหมือนได้พบสิ่งที่ ค้นหามาตลอดชีวิต คล้ายคนหลงทางไป แล้วได้กลับบ้าน คืนนั้นหลับไปพร้อมกับ ความสุข ไม่ทราบหลับไปเมื่อไร