การยุแยงและผลกระทบต่อความสามัคคี : หน้า 81/118

ทนไม่ได้ ส่วนมากจะเจ็บปวดวุ่นวายราวกับ เป็นโรคประสาท อาการหนักกว่าลูกเสียอีก วัสสการพราหมณ์จับจุดอ่อนนี้ได้ จึง ยุแยงด้วยการให้ความรู้แก่พระโอรสไม่เท่ากัน ต่อไป เมื่อความอยุติธรรมเกิดขึ้นก็ย่อมมีการ ทะเลาะวิวาทขุ่นเคืองตามมา แต่ไม่ลงที่ครู หรอก กลับไปประจบขอให้ครูให้ความรู้แก่ลูก ของตนมากกว่าลูกของคนอื่น จะได้เด่นได้ดัง มากกว่า แล้วพ่อแม่ก็เขม่นกันเอง ครั้นเริ่มหมางใจกันลึก ๆ งานปกครอง และงานบริหารที่เคยดำเนินไปอย่างราบรื่น ก็เริ่มสะดุด เกิดปัญหาขึ้นก็ไม่รู้จะหันหน้าไป พึ่งใคร ประชุมก็พูดกันไม่รู้เรื่อง เพราะเคืองกัน อยู่ในใจเสียแล้ว ผลที่สุดก็เรียกวัสสการ พราหมณ์ครูของลูกเข้าไปช่วยแก้ปัญหาเพราะ ว่าเป็นคนมีฝีมือ - วัสสการพราหมณ์เห็นได้ช่องจึงเริ่มงาน ร้ายของตนทันที จัดแจงยักย้ายถ่ายเทแม่ทัพ นายกองให้ไปทำหน้าที่ที่ไม่ถนัด เช่น ถ้าเก่งการรบบนพื้นดิน ก็ให้ไปคุม กองทัพเรือ - ส่วนคนจากกองทัพเรือ ก็ให้มาอยู่บน บก ฯลฯ วิธีการส่งไส้ศึกเข้าไปยุแยงตะแคงรั่วนี้ อปริหานิยธรรมกับการ ใช้ได้ทุกยุคทุกสมัยมาแล้ว ดูประวัติศาสตร์ เมืองลำพูนก็แล้วกัน เมืองลำพูนนี้แต่เดิมชื่อ เมืองหริภุญชัย เป็นเมืองเก่าแก่ที่รุ่งเรืองและ มีกำลังมาก พระเจ้าเม็งรายต้องการได้เมืองนี้ ไว้เป็นเมืองขึ้น จึงส่งเสนาบดีคนสำคัญไปเป็น ไส้ศึก โดยใช้ลูกไม้เดียวกันกับวัสสการพราหมณ์ คือหวดเสียจนหลังลายแล้วเนรเทศออกจาก แคว้น เสนาบดีผู้นั้นซมซานไปยังเมืองหริภุญชัย ทำเป็นโกรธแค้นพยาบาทพระเจ้าเม็งราย จนเจ้าเมืองลำพูนตายใจ เนื่องจากเขาเป็น คนมีความสามารถดี ต่อมาจึงได้เป็นถึงขุนวัง และพบรักกับลูกสาวเจ้าเมืองลำพูน พ่อตา ก็เต็มใจยอมรับด้วย ครั้นได้เป็นลูกเขยของเมืองนี้เพียงคืน เดียว เมืองลำพูนก็ถูกตีแตก ภรรยาของ เสนาบดีเมื่อรู้ว่าสามีของตัวเป็นไส้ศึกก็เสียใจ มาก เชือดคอตัวเองตายด้วยความอัปยศ ตรงที่ลูกสาวเจ้าเมืองลำพูนเชือดคอตาย ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของเจดีย์สวย ๆ ในวัดเก่าแก่ ประจำเมืองลำพูนที่เรียกว่า “เจดีย์จอมทอง” ในเมืองมอญและเมืองพม่าก็เคยมีการ ใช้ลูกไม้ตื้น ๆ แต่ได้ผลดีนี้มาแล้ว แม้ในปัจจุบัน ก็ไม่ใช่ลูกไม้เก่าเก็บ ใครที่มีหน้าที่บริหาร หมู่คณะหรือไม่ใช่ก็ตามที ถ้าเกิดเรื่องทำนองนี้ ขึ้นอีกก็ต้องใช้สติปัญญาพิจารณาให้รอบคอบ และรักษาความสามัคคีกันไว้ให้เหนียวแน่น เท่านี้ก็อลเวง ผิดฝาผิดตัว ผิดที่ผิดทาง ได้พักเดียวก็เกิดความระส่ำระสายไปทั่ว เมื่อเห็นว่าการปกครองเละเทะเต็มที่แล้ว วัสสการพราหมณ์ก็ส่งสัญญาณให้กองทัพ จากแคว้นมคธยกมาย่ำยีแคว้นวัชชีจนแหลก จึงจะไม่พลาด ลาญ ทํางานเป็นทีม แผนไส้ศึกและการยุแยงตะแคงรั่ว เป็น เรื่องที่ระมัดระวังกันมากในขณะเกิดสงคราม ถามว่า ถ้าประเทศใด บ้านเมืองใดไม่มีศัตรู คู่อาฆาต แล้วจะมีโอกาสพินาศล่มจมได้บ้าง ไหม ตอบว่า มี แล้วก็มีบ่อย ๆ ด้วย แต่เรา ไม่ค่อยได้เฉลียวใจกันว่าอะไรเป็นต้นเหตุลึก ๆ ส่วนใหญ่ไปโทษกันที่ปลายเหตุ เช่น เห็นมอญ สูญชาติไปก็ว่าเพราะพม่ารุกราน เห็นวัดร้าง ก็ว่า เพราะคนไม่ไปทำบุญ เห็นคนไม่ไปทำบุญ ก็ว่า เพราะคนไม่ดี ฯลฯ เราไม่ค่อยได้สาวหา สาเหตุกันให้ลึก ๆ จริง ๆ แล้ว ธุรกิจใหญ่ ๆ ประเทศที่เคย รุ่งเรืองในอดีต ไม่ต้องให้มีใครมายุแยงตะแคง รั่วหรอก แค่ไม่ทำอปริหานิยธรรม ๓ ประการ ให้สมบูรณ์ ก็มีสิทธิ์ล้มครืนลงได้เหมือนกัน ไม่ต้องอะไรมาก แค่จัดงานอะไรใหญ่ๆ สักงานก็หืดขึ้นคอแล้ว กว่างานจะลุล่วงไปได้ แต่ละเวลานาทีก็ทำให้ใจหายใจคว่ำอยู่บ่อย ๆ หน้าตาของคณะกรรมการจัดงานแต่ละคน ไปดูเถอะ ถึงยิ้มก็ยิ้มแหยๆ ใจมันไม่ผ่องใส เท่าที่ควร เพราะมัวแต่เครียด เกรงว่าจะ บกพร่องเรื่องนั้นเรื่องนี้ แม้จะเป็นงานบุญ ก็รู้สึกว่าไม่ค่อยจะได้บุญเต็มที่สักที ในขณะที่ คนที่มาทำบุญในงานเขาหน้าบานยิ้มย่อง ผ่องใส ได้บุญครบถ้วนไม่ตกหล่น เพราะเขา ถ้าเราตั้งจิตเมตตา ตั้งความปรารถนาที่จะร่วมมือ กันทำงานเพื่อพระศาสนาแล้ว พระพุทธศาสนาของเราก็จะ เจริญรุ่งเรืองแผ่ขยายไปทั่วโลก ได้อย่างแน่นอน กั ล ย า ณ มิ ต ร ๗๙ Kalyanamitra.org