การดำเนินชีวิตในโลก : หน้า 104/118

5SSU ธารา 66 ธ ร ร ม นิ ย า ย โดย ธรรมโฆษ เราทุกคนเปรียบเหมือนบุรุษผู้เดินทางไกล มาแวะพักค้างคืนที่โรงแรมโลกชั่วคราว เท่านั้น ในระหว่างที่เราพักอยู่ใน โรงแรมโลกย่อมมีสิทธิใช้เครื่องใช้ต่าง ๆ ภายในห้องของเราได้อย่างสบาย แต่เมื่อ ถึงเวลาที่เราจะจากไป ไม่ควรขนเอาของเขา ไปด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นของเรา 99 ก อนที่อาตมาจะได้โต้ตอบ อสุรกายหมื่นแสน ฟ้าก็ชักดาบออกจากฝักอย่างรวดเร็ว ถือดาบอันคมกริบ เป็นมันปลาบไว้ในมือ เดินซื้อเข้ามาหาอาตมา พลาง กล่าวออกมาอย่างเคียดแค้นว่า “ท่านจะต้องตายเหมือนคนอื่น ๆ ที่บังอาจมาแย่ง ชิงทรัพย์ของข้าพเจ้า” อาตมามิได้หวาดกลัวต่อมรณภัยที่อยู่เฉพาะหน้า แม้แต่น้อย กริ่งเกรงอยู่แต่เพียงว่า ถ้าอสุรกายหมื่นแสนฟ้า ประทุษร้ายต่ออาตมาผู้ทรงศีลทางธรรม และมิได้คิด ประทุษร้ายผู้ใด อกุศลกรรมที่เขาประกอบนั้นจะนำ ความทุกข์มาให้เขาตลอดกาลนาน เป็นการเพิ่มพูนบาป อันหยาบช้าที่เขาทำมาแล้วให้เพิ่มมากขึ้นโดยไม่จำเป็น คิดดังนั้นแล้ว อาตมาจึงอธิษฐานด้วยสมาธิจิตอัน มีพลังสูงในขณะนั้นว่า “ข้าพเจ้าสละโลกียวิสัยออกบวช เพื่อดำเนินตาม อริยมรรคไปสู่อริยผล มิได้มีเจตนาเป็นอย่างอื่น นี้เป็น สัจจะประการหนึ่ง ข้าพเจ้ามาพักที่เรือนว่างนี้ด้วย เจตนาบริสุทธิ์ มิได้คิดประทุษร้ายใครหรือทรัพย์สมบัติ ของผู้ใด นี้เป็นสัจจะอีกประการหนึ่ง ด้วยอำนาจแห่ง สัจจะวาจานี้ ขอให้ข้าพเจ้าจงพ้นภัยพิบัติครั้งนี้ด้วย” พออาตมาอธิษฐานเสร็จ หมื่นแสนฟ้าก็มายืน ตระหง่านอยู่เฉพาะหน้าอาตมา ในระยะห่างออกไปเพียง ๓ วา นัยน์ตาของเขาแดงก่ำด้วยความอาฆาตมาดร้าย ตัวสั่นเทิ้มคล้ายคนเป็นไข้จับสั่น เขายกดาบคู่มือขึ้นสุด แขน เตรียมจะฟาดฟันลงบนศีรษะของอาตมาสุดแรง แต่ทันใดนั้นเองก็เกิดมีแสงสว่างจ้าขึ้นภายในห้อง จนอาตมาต้องหลับตาเพราะรู้สึกขัดเคืองนัยน์ตา เมื่อ ลืมตาอีกครั้งหนึ่งก็ได้พบว่าร่างอันใหญ่โตของหมื่นแสน ฟ้ากำลังค่อย ๆ ทรุดลง จนกระทั่งไปนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้น วางดาบคู่มือไว้ข้าง ๆ เขาค่อย ๆ ยกมือทั้งสองขึ้น ประนมไว้หว่างอก ตัวยังคงสั่นอย่างเดิม แต่หน้าตา ท่าทางของเขาบอกว่าสั่นด้วยความหวาดกลัวมากกว่า สั่นด้วยความโกรธ ทีแรกอาตมาก็เข้าใจว่า เขาคง ทรุดลงไหว้อาตมาด้วยอำนาจปาฏิหาริย์อันเกิดจากแรง อธิษฐานของอาตมา แต่เมื่อได้ยินเสียงพูดดังมาจากเบื้อง หลัง และหันไปมองดู จึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร “พระภิกษุรูปนี้เป็นผู้บริสุทธิ์ เสียงนั้นดังขึ้นอย่าง ช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงมีกังวานอย่างเสียงของผู้มี ๑๐๒ กั ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org