การพิจารณากายละเอียด : หน้า 65/118

หนังสือที่วัดปากน้ำ เพราะคิดว่าคงมีอธิบายไว้ แต่ก็ต้องผิดหวัง พระท่านให้หนังสือเล่มเล็ก ๆ บาง ๆ มาเล่มหนึ่ง ที่หน้าปกมีรูปกายต่าง ๆ เยอะแยะ ดูรูปแล้วถึงเข้าใจว่าทำไมหลวงพ่อ เรียกดิฉันว่านักเรียนอนุบาล เพราะกายละเอียด อยู่ล่างสุด ชั้นต่ำสุด อ่านข้อความก็เห็นซ้ำ ๆ กัน มีดวงศีล ดวงสมาธิ ดวงปัญญา ดวงวิมุตติ ดวงวิมุตติญานทัสสนะ และกายต่าง ๆ ไม่มี วิธีพิจารณากายละเอียด ทำให้เข้าใจว่าดวงที่ เห็นใสสะอาดบริสุทธิ์คงเป็นดวงศีล ดวงสว่าง เหมือนพระจันทร์คงเป็นดวงสมาธิ ดวงสว่าง มากมีประกายคงเป็นดวงปัญญา ดวงวิมุตติ คงเป็นดวงใส ที่ภาพในดวงหายไป คือจิต หลุดพ้นจากการยึดภาพนั้นหรือสภาวธรรม ระดับนั้น แล้วก็เกิดดวงใหม่ ศีล สมาธิ ต้อง เป็นตัวนำปัญญา เมื่อเกิดปัญญาแล้วจึงจะเกิด ความก้าวหน้า ภาพที่เกิดขึ้นคงจะแสดงถึง สภาวธรรมที่จิตของเราเข้าถึง ถ้าจิตของเรา ยังเข้าไม่ถึงสภาวธรรมนั้นจะบังคับให้เกิดภาพ หรือคิดขึ้นเองก็ไม่ได้ แต่ถ้าถึงแล้วจะเกิดภาพ ขึ้นเอง หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านสอนให้เอา เห็น จำ คิด รู้ ซ้อนกันอยู่ที่ศูนย์กลางกาย จึงเห็นภาพที่ศูนย์กลางกายได้ ฟังดูไม่น่าเชื่อ ถ้าไม่ได้เห็นเอง ถามตัวเองต่อไปว่า การเห็นตัวเองแต่ง ชุดขาวเหมือนคนถือศีลเข้าวัดมีความหมายว่า อย่างไร? นั่นแสดงว่าใจของเราเข้าถึงสภาวะ น้ำใจและเข้าใจปัญหาของดิฉัน เห็นใจและ ช่วยแก้ปัญหาต่าง ๆ ให้ รู้สึกถูกอัธยาศัยตั้งแต่ พบครั้งแรก เห็นคุณอึดยิ้มแล้วก็สบายใจ ไปด้วย คอยให้กำลังใจพาไปกราบเรียนผล การปฏิบัติกับหลวงพ่อเสมอ ๆ ลำพังตัวเองไม่ ค่อยกล้าเข้าไปรบกวนท่าน รู้สึกตัวเองยังอ่อน หัดอยู่มาก ท่านให้การบ้านมาก็ทำไม่ได้ ไม่ทราบจะพิจารณากายละเอียดอย่างไร? คิดท้อ ๆ อยู่ในใจ มองเข้าไปก็เห็นแต่องค์พระ ในดวงใหญ่ ๆ ขนาดส้มโอลูกโต ๆ ใส ๆ เมื่อ กราบเรียนท่านแล้ว หลวงพ่อก็บอกให้ เข้ากลางองค์พระไป และเรียกเด็กหญิงชื่อมด มาเล่าให้ฟังว่า ตัวเขาทำอย่างไร เด็กก็อธิบาย ง่าย ๆ ว่า เวลาทำสมาธิก็เห็นองค์พระที่ ศูนย์กลางกาย พอเข้ากลางก็ปักลงไป องค์ พระก็ขยายออกใหญ่ขึ้น ๆ ดิฉันจับได้ขณะ ฟังว่าเราคงทำผิดเทคนิค การที่จะปักลงไป ปักลงไป ต้องมองจากข้างบนไม่ใช่มองเข้าไป นั้น ที่แล้ว ๆ มา ก็คิดว่าเราดำรงชีวิตอยู่โดย ในดวงจากข้างหน้าอย่างที่ทำอยู่ จึงได้เปลี่ยน ชอบแล้วตามโลกียวิสัย ถ้าเราคงจะต้องไปวัด หัดเป็นคนวัดเสียบ้าง จะได้เรียนฝึกสมาธิต่อไป ได้ สำหรับวัดนี้ก็สะดวกดีไปวัดวันอาทิตย์ ได้ เมื่อไปวัดจริง ๆ จึงรู้ตัวว่าเรายังมีความ ไม่พร้อมมากมาย อุปสรรคที่สำคัญคือการนั่ง กับพื้น นั่งไม่ได้เอาเสียเลยปวดเมื่อยเจ็บไปหมด รู้สึกทรมานมาก คุณอึดเป็นกัลยาณมิตรที่ดีมาก เธอมี วิธีใหม่ แต่ก็ยังทำไม่ได้ดี หลวงพ่อ ท่านบอกว่าของคุณหมอยังต้องปรับ ฟังแล้วก็ ยังไม่เข้าใจว่าปรับยังไง และบอกว่าคุณหมอ ตามดูอยู่ห่าง ๆ ไม่เหมือนมด เขาเข้าไปจริง ๆ เวลาท่านสอนท่านพูดสั้น ๆ เราต้องมา คิดเอาเอง *ดูหมายเหตุท้ายบท กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๓ Kalyanamitra.org