การเลือกครูและผลกระทบต่อเด็ก : หน้า 80/118

กษัตริย์ลิจฉวีแห่งแคว้นวัชชีก็เช่นกัน ครั้นทราบว่าวัสสการพราหมณ์เป็นผู้คัดค้าน การยกทัพมาตีแคว้นของตน แล้วยังถูกเฆี่ยนตี เนรเทศไปอยู่ชายแดน ก็เกิดความสงสาร ไม่ได้เฉลียวใจว่าจะเป็นกลลวงกับดักใด ๆ เลย ให้คนไปรับเอามาเลี้ยงดู เพราะเชื่อแน่ว่า พราหมณ์ผู้นี้ต้องเป็นคนเก่ง แต่ไม่ชอบรุกราน ใคร ไม่เช่นนั้นคงไม่ได้เป็นถึงอำมาตย์ แต่ เป็นผู้ใหญ่ที่ดี โดยทั่วไปเด็ก ๆ จะเชื่อฟัง คำสั่งสอนของครูอย่างเคร่งครัด และมีอยู่ ไม่น้อยที่เชื่อฟังครูมากกว่าพ่อแม่ของตนเสียอีก พ่อแม่บางคนรักลูกมากจนหลง ก็เลยอยู่ใน กำมือครูทั้งพ่อ แม่ ลูก เพราะฉะนั้นการเลือก ครูให้ลูกจึงต้องระวังมาก เนื่องจากว่าเคยเป็นคนของแคว้นมคธ จึงมี เทคนิคการยุแยง ความระแวงอยู่บ้าง ไม่ให้ทำหน้าที่สำคัญ ใด ๆ ในการบริหาร แต่ให้ไปสอนหนังสือ เด็ก ๆ โอรสของกษัตริย์ลิจฉวีทั้งหลาย ซึ่ง ยิ่งเป็นการคิดที่ผิดถนัด เพราะมองข้ามความ สําคัญของครูไป ความจริง ครูนั้นไม่ใช่สักแต่ว่าต้องมี วิชาความรู้ดีอย่างเดียว จะต้องมีจริยธรรม คุณธรรมครบถ้วนด้วย เพราะเป็นผู้อบรม บ่มนิสัยเยาวชนโดยมีเป้าหมายให้เติบโต วัสสการพราหมณ์เป็นผู้มีไหวพริบดี อยู่แล้ว เมื่อได้มาอยู่ในฐานะพระอาจารย์ ก็เลยได้ช่องทางสะดวก การยุให้แตกความ สามัคคี วิธีง่าย ๆ คือ วันดีคืนดีก็เรียกพระโอรส องค์หนึ่งเข้ามาคุยด้วยตามลำพังด้วยเรื่อง สัพเพเหระไม่เป็นเรื่องเป็นราวอะไร ครั้น พระโอรสองค์นั้นกลับไปก็เป็นธรรมดาอยู่เองที่ จะต้องถูกเพื่อน ๆ ถามว่าเมื่อกี้อาจารย์ เรียกไปเรื่องอะไร พอตอบตามตรงว่าไม่มีอะไร พรรคพวกก็ต้องไม่เชื่อ พากันคิดว่าคงได้อะไร พิเศษจากอาจารย์แล้วปกปิดเพื่อน หวงความรู้ ไว้คนเดียว ชักเขม่นขึ้นมาแล้ว - อยู่ต่อมาก็เรียกพระโอรสอีกองค์หนึ่ง เข้ามา บอกความรู้พิเศษให้อย่างหนึ่ง คราวนี้ ก็สมจริงว่าพระโอรสองค์แรกหวงวิชา ส่วน ตัวเองเมื่อได้ความรู้พิเศษที่อาจารย์บอกว่า สำคัญ ไม่มีใครรู้ก็เชื่อ แล้วก็อดไม่ได้ที่จะ วางก้ามข่มเพื่อนตามประสาเด็ก เมื่อทำอย่างนี้ กับพระโอรสหลายพระองค์เข้าก็เลยมีการ คุยโม้โอ้อวดว่าข้ารู้ก่อน ข้ารู้มาก แล้วก็ทะเลาะ กัน ไม่ช้าพระบิดา พระมารดาของพระโอรส เหล่านั้นก็พลอยทะเลาะกันไปด้วย เพราะ ความรักลูก จนขาดความไตร่ตรองที่รอบคอบ นั่นเอง นี่ก็เป็นธรรมดา พ่อแม่ทนความทุกข์ ความเจ็บปวดใด ๆ ก็ได้ แต่เห็นลูกเจ็บ ลูกทุกข์ ๗๘ ก ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org