การสร้างบารมีในมนุษยโลก : หน้า 10/112

เหลวไหลในมนุษยโลกนี้มีมากจริง ถึงอย่างไรก็ไม่ว่า แต่อย่า เหล้าสุรานารีพาให้เหลวไหล เลอะ ๆ ลืมบารมีก็แล้วกัน เรื่องสร้างบารมี เทอะ ๆ เมื่อรับเข้าไปแล้ว คนดี เป็นของสำคัญ มาในมนุษยโลก นั่นแหละกลับเป็นคนชั่วไป คนดี ๆ ถ้ามัวเพลิดเพลินอยู่กับเพื่อนฝูงเช่น กลับเป็นคนชั่ว คนชั่วกลับเป็นคนดี นั้นละก็ เวลามันก็หมดไป ไม่ได้ สร้างบารมีอีกเหมือนกัน ข้อนี้เป็น สำคัญนัก อย่ามัวเพลิดเพลินในการ เล่นการพนันต่าง ๆ ในโลกนี้สิ่งเย้า ยวนเหลวไหลมีมากนักเหลือที่จะ พรรณนาทีเดียว จงพยายามเลิก ละเสียให้ขาด ให้มุ่งแต่เพียงว่า เราเป็นมนุษย์มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดัง เช่นที่พระองค์ทรงตรัสถามปัญหากะ สามเณร ว่า สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง มีอะไรเป็นที่ตั้ง สามเณรจึงกราบ ทูลว่า สัตว์ทั้งหลายทั้งปวง มี อาหารเป็นที่ตั้ง นี่ ถ้าไม่มีอาหาร ตายทีเดียว กำเนิดทั้ง ๔ ถ้าไม่มีอาหาร เป็นที่ตั้งตายทีเดียว เช้าต้องรับประ ทานอาหาร กลางวันต้องรับประ ทานอาหาร เย็นต้องรับประทาน กลายเป็นเสียอย่างนี้ ก็เมื่อคนเสพ อาหาร กะให้เหมาะเจาะให้อิ่มหนำ สุรายาฝิ่นกัญชาอยู่เช่นนี้เหมือนกับ สำราญ สบายอกสบายใจและก่อน ฆ่าตัวเองแท้ ๆ พอเมากัญชาก็กลาย ที่เราจะรับประทานอาหาร เราต้อง เป็นบ้าไปเสียแล้ว เมายาฝิ่นเข้ากลาย ตั้งใจด้วยว่า เราเกิดมาประสบพบ เป็นคนเหลวไหลไปเสียแล้ว เมาสุรา พระพุทธศาสนา เราจะต้องสร้างบารมี เข้าก็ครึ่งบ้าครึ่งดี นี่คนดี ๆ แท้ ๆ ต้องบำเพ็ญทานบารมีทีเดียว อื่นยัง หญิงก็ดีชายก็ดีเมาสุรากัญชา ยาฝิ่น ไม่พูดถึงขั้นต้นต้องบำเพ็ญทานบารมี กัน ดูซิกลายเป็นคนเสียไปได้ ก่อน แต่เราจะบำเพ็ญอย่างไร? ตั้งใจทีเดียวว่า "ภิกษุ เรามาในมนุษยโลก ไม่ได้ มาดื่มสุราสูบกัญชายาฝิ่น มาหลง สามเณรที่เที่ยวบิณฑบาต ท่านองค์ เพลิดเพลินเสียนี่ ติดพ่อติดลูกติดแม่ ใดเป็นอายุพระศาสนา พรุ่งนี้เช้า สืบพืช ข้าพเจ้าจะบำเพ็ญทาน ขอท่านผู้เป็น ติดกันอีนุงตุงนังไปหมด สืบพันธุ์กันต่อ ๆ มา อย่างนี้ไม่ได้ อายุพระศาสนานั้น จงมารับบิณฑ เกิดมาเพื่อสร้างบารมีกัน ๘ มกราคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร บาตตามคำอาราธนาของข้าพเจ้า