การเตรียมของใส่บาตร : หน้า 30/112

มีชีวิตขึ้นอยู่กับดินฟ้าอากาศ เป็น และความสุข ที่เกิดจากการ มากกว่าใบตองแห้ง การใช้ตองสด การประกาศการให้อันศักดิ์สิทธิ์ ยิ่ง ให้ถูกต้องบุคคล ความอิ่มพอ ที่เกิด นี่เอง คือต้นทางของการประดิษฐ์ ใหญ่ต่อปวงเทวาฟ้าดิน และต่อ ขึ้นในใจนี่เอง ที่จุดกระแสความดีงาม กระทงรูปแบบต่าง ๆ เพื่อให้เหมาะสม ดวงจิตของผู้ใหญ่ ทำให้เกิดขวัญ ความประณีตทั้งหลายให้ทอประกาย และแตกต่างกันไปในการใช้รองรับ และพลังประหลาด เพียงพอที่จะ ขึ้นในใจ แล้วถ่ายทอดออกมาเป็น อาหารหวานคาวนั้น ๆ ต่อสู้กับชีวิตได้อย่างทรนงและมั่นใจ สิ่งที่พึงกระทำในวิถีชีวิต การจะพูด ว่า การตักบาตร เป็นต้นของประ ด้วยการใส่บาตรนั้น คือ เพณีไทย จึงดูน้อยไปเสียแล้ว เพราะ เท่าที่เห็นๆ กันอยู่ก็มีกระทง สี่มุม สองมุม แปดมุม กระทงที่มี การย้ำว่าเราได้ต่ออายุพระพุทธ ที่แท้ การตักบาตร คือต้นของ การหุ้ม หรือมอบของกระทงเสียอีก ศาสนาให้ยืนยาว เมื่อได้ต่ออายุ วัฒนธรรมความเป็นไทย ต่างหาก พระศาสนาอันประมาณค่ามิได้ จึง เท่ากับได้ต่ออายุของตัวเองและ ครอบครัว ชั้นด้วยใบตองที่พับเม้มอีกทีกันมิให้ เห็นขอบที่เกิดจากการเย็บ ห่อขนม ที่มีทั้งทรงแป้นใหญ่ แป้นเล็ก ทรง วัฒนธรรม คือความประณีต ที่แทรกซ้อน ซับเสริมอยู่ในประเพณี สูงที่มีแถบคาดทับ ปลายแถบหรือ เช่น ความประณีตในการตระเตรียม เดี๋ยวที่คาดทับก็ยังแยกออกอีก ตัด แน่นอน เมื่อได้ทำความดี อาหารสำหรับใส่บาตร ว่าจะต้อง ปลายให้เรียบ หรือปลายเฉียง หรือ อย่างเต็มที่ มั่นใจได้อย่างนี้ทุกวัน ๆ เป็นอาหารที่บริสุทธิ์ ใหม่ ผ่านการปรุง ปลายหยักเหมือนโบว์ผูกผม เพื่อให้ ขวัญและความสุขจึงมีมากพอที่จะทำ และเตรียมอย่างบรรจงเป็นพิเศษ ทำ เป็นสังเกตถึงชนิด และประเภทของ ให้เป็นคนไม่ตระหนี่ เป็นคนพร้อม ให้เกิดการประดิดประดอยขึ้น เช่น อาหาร ให้ เอื้อเฟื้อโอบอ้อมแก่ใครก็ได้ ที่ การสลักผัก ผลไม้ การทำภาชนะ เดือดร้อน หรือที่ผ่านเข้ามาในชีวิต สำหรับห่อ และใส่อาหารดัง แต่ละวัน เนื่องเพราะตัวเองรู้สึก กล่าว ซึ่งคนโบราณ ปลอดภัย อิ่ม และพอ ทั้งสิ่งที่มีอยู่ นิยมใช้ใบตองสด ในโลกนี้และสิ่งที่สะสมไว้แล้วสำหรับ อนาคต และโลกหน้า ๒๘ มกราคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร