ความสำคัญของการตักบาตร : หน้า 34/112

"การที่ป้าใส่บาตรทุกวัน เพราะคิดว่าเป็นการ สั่งสมบุญไปทีละน้อย เหมือนน้ำที่หยดลงมาทีละหยด เราเอาภาชนะรองไว้สักวันมันต้องเต็มเปี่ยม วันไหนป้าไม่ ใส่บาตรแล้วไม่สบายใจ ป้าจะตื่นแต่ตีห้าสวดมนต์ทำวัตร เช้าแล้วก็เตรียมของมารอใส่บาตรพระหน้าบ้าน ป้าทำ ทุกวัน เพราะคิดว่าเราต้องทานข้าวทุกวัน การใส่บาตร เป็นการให้อาหารใจ ก็ต้องทำทุกวัน ป้าทำอะไรชอบทำให้ เสมอต้นเสมอปลาย ไม่ชอบทำแหย่ ๆ หยุด ๆ พอหยุด แล้วจะเริ่มขี้เกียจ พอขี้เกียจก็นอนตื่นสาย แล้วความ ตระหนี่ก็ตามมาคือเริ่มเสียดาย นี่เป็นเรื่องจริง ป้าลอง พิจารณาตัวเองว่าถ้าหย่อนไปเมื่อไหร่ ตอนแรกจะรู้สึกไม่ สบายใจ หนัก ๆ เข้าก็จะพาลขี้เกียจไปเลย เพราะฉะนั้น ป้าจึงใส่ทุกวัน มีอะไรป้าก็ใส่อย่างนั้น มีขนมอย่างเดียวป้าก็ใส่ ของแห้งอย่างเดียวป้าก็ใส่ ป้าทำเป็นประจำ 5 ปีกว่าแล้ว ใส่ทุกวันเลย ปี ๒๕๓๒-๒๕๓๓ ที่มีพระธรรมทายาทมา บิณฑบาต ป้าใส่บาตร ๑๐๐ กว่ารูปทุกวัน มีการตักบาตร ที่วัดพระธรรมกาย ป้าก็ใส่มาทุกปีไม่เคยเว้นเลย นอกจากนี้ วันทอดกฐินป้าไม่สบาย เขาเอารถมารับไปนั่งที่สภาธรรม ๆ ๒๒ มกราคม ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร กาย จะลุกไปไหนก็ไม่ได้ นั่งท่าไหนก็ปวดไปหมด คิดว่า จะไม่ไหวแล้ว แต่ก็เอาชนะมาได้ อยู่จนกระทั่งพิธีกรรมตอน บ่ายเลิก ป้าคิดว่ามันอยู่ที่ใจ ใจสู้ ถ้าเวลานี้เราไม่อดทน เวลาตายมันยิ่งเจ็บกว่านี้ ใครก็ช่วยเราไม่ได้ นอกจากตัวเรา เอง เพราะฉะนั้นจึงต้องเอาบุญคุ้มครองตัวเรา ใจเรา คุณยาย อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เคยบอกไว้ว่า "สวดมนต์เป็น ยาทา ภาวนาเป็นยากิน” นี่เรื่องจริง สวดมนต์ ทำภาวนา แล้วทำให้กายสงบ ใจสบายจริง ๆ” วารสารฯ : ส่วนมากอาหารที่ใช้ใส่บาตรมีอะไรบ้าง คุณป้าไข่มุกต์ : "อาหารป้าก็ง่าย ๆ เป็นประเภทของแห้ง ป้าถือศีล ๘ ไม่ได้ทานอาหารมื้อเย็น ส่วนมากอาหารที่ใส่ จึงเป็นของแห้ง ป้าก็คอยซื้อเอาไว้ก่อนที่จะหมดไปเสียก่อน บางครั้งมีคนนำของมาให้ ป้าก็จะแบ่งไปแจกเขาบ้าง ใส่ บาตรบ้าง ทานเองนิดหน่อย ถ้าของที่ทานมีน้อย ป้าก็ จะเอาไปใส่บาตรเลย แต่ถ้าของมีมากหน่อย ก็จะเลือก ของที่ไม่หักไม่แตก ใส่ถุงแพ็คอย่างดี แม้อาหารกระป๋อง ก็ต้องแพ็ค เพราะจะไปปนกับข้าว ทำให้ข้าวสกปรก องุ่นนี่ ก็ต้องล้างให้สะอาด ใส่ถุงใหญ่ให้พระท่านนิ้วไปทั้งถุง บางที